De arbitris.
glo. modū ꝓcedendi ex ſnīa arbitri. ſed latius attīgendo materiā ꝯcludendo dicta doc. aīaduertēdūqn̄qꝫ fit compromiſſū ſimplici ⁊ nudo pacto nullainterueniente ſtipulatione neqꝫ pena neqꝫ iuramēto. ⁊ tunc cōiter tenet̉ ꝙ de iure ciuili nō orit̓ ex arbitrio actio vel exceptio. vt no. in. l. diem ꝓferre. īfi. ff. eo. qn̄qꝫ tn̄ ꝓducit̉ exceptio ſi ꝑtes exp̄ſſe hocegerunt. vt in. l. litigatores. ff. eo. ſed de iure canonico eſt dubiū. Hoſti. tenet ꝙ ex tali cōpromiſſo p̄tagi ad intereſſe ſecuto arbitrio. et placet hͨ opi. do.An. et ſatꝭ videt̉ mihi vera. qꝛ d̓ iure canonico pōtagi ex nudo pacto. vt in. c. j. de pact. ⁊ qd̓ ibi no. gͦpōt agi ad intereſſe. quēadmoduꝫ ſi interueniſſetſtipulatio. ⁊ ſentit Hoſt. ꝙ etiā d̓ iure ciuili pōt agihͦ caſu ad intereſſe. qꝛ ius ciuile reſpectu intereſſenō exegit exp̄ſſe ſtipulationē. licet glo. aliud h̓ dixerit. nam tex. in. d. l. diem ꝓferre. in fi. nullā mētionē facit de ſtipulatōne īmo ẜm Hoſti. de mente vulpiani fuit in. d. l. j. ff. de pac. ꝙ pacta etiā nuda dn̄tobſeruari. nā tex. ibi fūdat ſe ſuꝑ naturali eqͥtate ⁊ſic ſuꝑ obligatiōe naturali q̄ ſurgit ex nudo pactoet tene menti hanc opi. Hoſti. Tamē legiſte cōiterintelligūt tex. ī illa. l. diem ꝓferre. in fi. ꝙ loquiturqn̄ interuenit ſtipulatio. vn̄ ſatis credo ꝙ de iure ciuili nō agit̉ ad intereſſe ſi cōpromiſſum fuit factuꝫex nudo pacto. ar. in. d. l. litigatores. ſed de iure canonico ꝓcedit qd̓ p̄dixi. ar. in. d. c. j. ⁊ h̓ ī eo ꝙ tex.dicit in cōpromiſſo facto ex nudo pacto. ⁊ hoc teneniſi arbitriū fuerit emologatū exp̄ſſe vel tacite. naꝫſi arbitriū hͦ caſu emologat̉ tacite vel exp̄ſſe tūc exſnīa arbitri orit̉ actio ⁊ exceptio. vn̄ pōt agi ꝓ ip̄iusexecutione ſic̄ ſi eſſet ſnīa iudicis. ⁊ fuit hͦ inductūꝑ legē nouā. vt in. l. pe. C. eo. Aduerte tn̄ nā exp̄ſſa emologatio fit ẜm ius ciuile qn̄ ꝑtes ſubſcribūtſe ſnīe arbitri dicēdo ꝙ iſtā ſnīam approbant vl̓ improbant. vt in. l. ne in arbitris. ⁊. l. cū antea. C. eo.refert tn̄ h̓ Inn. qͦſdā dixiſſe ꝙ etiā ſine hac ſubſcriptione p̄t exp̄ſſe emologari ſnīa arbitri. ⁊ hāc ꝑtemde iure canonico tenet Hoſti. videt̉ etiā approbaredo. An. ⁊ ſatis placet mihi ꝑ iſtuꝫ tex. vbi papa ſolū requirit ꝙ arbitriū fuerit receptū ad hͦ vt habeatexecutionē. nullā aūt mentionē fecit de ſubſcriptōne. ⁊ facit ad hͦ qd̓ le. ⁊ no. in. c. ij. de pact. Inſpicimus em̄ in hͦ ꝯſenſuꝫ nō aūt iſtā ſolēnitate extrinſecaꝫ q̄ ſolū adhibet̉ ad ꝯſenſū manifeſtandū. emologatio vero tacita fit ꝑ lapſū. x. dieꝝ a tꝑe ſnīe data ꝑtiū taciturnitate. ⁊ hͦ qͦ ad pͥmū caſum. Qn̄qꝫ ⁊ſcd̓o ſit cōpromiſſuꝫ intercedente ſtipulatiōe. vt qꝛꝑtes ꝑ ſtipulātōnē ꝓmittūt ſtare ſnīe arbitri nullapena vl̓ iuramento appoſito. ⁊ hͦ caſu ſi ꝑs nō vultacqͥeſcere ſnīe tenet̉ vtroqꝫ iure ad intereſſe. vt inin. d. l. diem ꝓferre. in fi. ⁊ hͦ maxīe iūcta glo. qd̓ intelligo niſi ſnīa ꝯtineat manifeſtā iniqͥtate. de qͦ dicendū vt plene dixi in. c. ij. sͣ. eo. ⁊ hͦ caſu ē dubiuꝫqn̄ hͨ ſnīa poſſit emologari tacite vel exp̄ſſe. doc. nōſtri h̓ tacite ſentiunt ꝙ ſic. ⁊ aꝑte ſequit̉ do. An. ſednō allegat Bar. qͥ aꝑte tenet ꝯtrariū in. d. l. cuꝫ antea. vbi dicit ꝙ ſnīa arbitri tūc ſoluꝫ emologat̉ qn̄cōpromiſſuꝫ fuit factū nudo ꝯſenſu ita ꝙ ex tali ſētētia nullū cōpetebat remediū. ſꝫ vbi interceſſit ſti-
pulatio pōt peti intereſſe. gͦ ceſſat remediū emologationis. ⁊ ita. l. cū antea. induxit ꝓuiſionē emologationis qn̄ erat ſnīa inutilis. vn̄ ꝯcludit ꝙ hodieraro pōt emologari ſnīa arbitri cū hodie in cōpromiſſo ſemꝑ intercedat ſtipulatio. Ego dicerē ꝙ deiure canonico in dubio ꝓcedit pͥma opi. ꝑ iſtū tex.et ꝑ ea q̄. sͣ. dixi. nam vides h̓ ꝙ eo caſu qͦ poteratagi ad intereſſe ꝙ nudū pactū obligat. gͦ ſequeret̉ẜm opi. Bar. ꝙ de iure canonico nūqͣꝫ ſnīa arbitripoſſet emologari. cuiꝰ ꝯtrariū manifeſte ꝓbat̉ hicſꝫ de iure ciuili poſſet dubitari. ⁊ multū facit tex. illius. l. cuꝫ antea. in pͥn. ꝓ opi. Bar. ſꝫ credo poſſe ſuſtentari ꝯtrariū. qꝛ illa. l. videt̉ ſe fundare qn̄ penanō fuit appoſita in cōpromiſſo. vn̄ exqͦ non pōt agiad penā nec litigātes ꝓuiderūt ſibi in aliquo remedio extrinſeco debet ſuccedere ꝓuiſio illiꝰ. l. cū antea. Quare ꝯcludo ꝙ lꝫ arbitriū ſit factū cū ſtipuſatione nihilominꝰ pōt emologari tacite vel expreſſeexqͦ pena n̄ fuit adiecta in cōpromiſſo. Qn̄qꝫ ⁊ tertio cōpromiſſum fuit factū cū appoſitione iuramēti citra aliā penā. ⁊ hͦ caſu videt̉ velle do. An. ꝙ extali iuramēto nō poteſt peti executio ſnīe niſi aliterarbitriū emologet̉. ſꝫ poterat agi ad intereſſe. mouet̉ ꝑ opi. Inn. dicētis ꝙ oīa q̄ apponūt̉ ī cōpromiſſo vident̉ appoſita ſub hac cōditōe .ſ. ꝓmitto ſeruare ſnīam vel ſoluere penā. ⁊ hͦ interp̄tatio hꝫ locuꝫẜm Inno. etiā ſi interuenit iuramētū. vn̄ ſatis ē ſoluere penā. nec incidit in ꝑiuriū nō parēdo ſnīe arbitri. ⁊ dicit Inno. ꝙ hūc alternatiuū intellectū dederunt iura cōpromiſſo. qꝛ cuꝫ arbiter poſſit ferreſnīam ſine metu retractatōnis neceſſariū fuit ita ꝓuidere ꝑtibꝰ ne ꝑ iniuſtā ſnīam res ꝓprias ꝑdant.vn̄ liberant̉ a ſnīa ſoluendo penā vel intereſſe. Etex his infert do. An. ad notabile dictū ꝙ in obligationibꝰ facti ſuccedit obligatio ad intereſſe etiā deiure canonico. qͣꝫtūcunqꝫ iuramentū interueneritqꝛ ẜm opi. Inn. pactū ⁊ iuramētū intelligūtur appoſita ẜm natura ꝯtractus. ſꝫ de natura obligationis ē vt qͥs p̄ciſe nō cogat̉ ad factū ſed ſufficit ſolue̓ntereſſe. vt in. l. ſtipulatōes n̄ diuidunt̉. ⁊ ibi pleBar. ff. de ver. ob. ⁊ dicit do. An. ſe putaren̄ foro aīe nō tenet̉ qͥs p̄ciſe ad factū qd̓ iuraluere intereſſe. ¶ Sꝫ tu cōſidera laquo ad pͥmū do. An. nullā mentionē facittius.p̄ſſe tenet h̓ ꝯtrariū. ⁊ Io. an. eum rede Hrobat. dicit em̄ Hoſti. ꝙ vbi iuramētuꝫfert n̄ōpromiſſo tūc pōt p̄ciſe peti executiointeririt̉ alia emologatio. allegat. c. ij. sͣ. e.ſnīe n̄eruenit fidei p̄ſtatio per. c. ꝑuenit. sͣ.Idēeo. vn̄de non ſufficit ẜm eum hoc caſu ſoluere int̓eſſe. ⁊ ſi diceres qͣre ſufficit ſoluere intereſſe interueniente nudo pacto. ⁊ non ſic qn̄ interuenit iuramentū cum inter ſimplicē loquelā ⁊ iuramentumdeus nō facit differentiā. vt in. c. iuramēti. xxij. q.y. So. rn̄det ip̄e ꝙ vbi interuenit nudū pactuꝫ ſeuſtipulatio poſſunt ꝑtes habere hanc cām ꝯtradicēdi ꝙ ſi ſciuiſſent arbitriū debere ita ꝓnūciari nūqͣꝫcōpromiſiſſent. vn̄ cū in illa ſnīa nō cōcurrat purcōſenſus ꝑtiū ius admittit vt ſoluat̉ intereſſe ſꝫ qn̄interuenit iuramētū ius voluit hanc cām ſeu occaQꝫ