Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De reſti. in inte.

ferri qn̄ petit̉ reſtō ad appellandū qd̓ no. Secꝰ dicvbi executio fuiſſet facta an̄ poſtulatā reſtitutionēqꝛ tunc lꝫ poſtea poſtulet̉ obtineat̉ reſtitutiotra ſnīam retractat̉ executio ſꝫ dꝫ expectarifinis cāe pͥncipal̓. qꝛ qd̓ ltīme factū ē dꝫ retractari. vt in regula factū ltīme. de re. iur̄. li. vj. Itē adu̓te ad aliā limitatōem quā ad iſtum tex. ponit do.An. attribuit eam do. de ro. deciſ. ccccxxxiij. al̓s.xxiiij .ſ. iſta cautio exigit̉ a ſuſpecto de dilapidatione. qn̄ ē ita pauꝑ poſt dilapidationē poſſet de ſuo ſatiſfacere. qd̓ mihi placet. qꝛ iſte tex.loquit̉ indiſtincte. vn̄ cuꝫ recedamꝰ ab illa. l. vnicadebemꝰ ſtricte intelligere iſtū tex. exqͦ em̄ iſte petēsreſtitutōem grauat̉ in vno non mirū ſi releuat̉ inalio .ſ. in cautōne. vtile ē ſibi hr̄e plura remediaꝯͣ fideiuſſorē ꝯͣ pͥncipalem. ar. in. l. j. ff. ſi qͥs in iusvoca. ī. l. qͦtiēs. ff. act. obli. facit qd̓ no. Bar.in. l. j. ff. ad trebel̓. Sꝫ q̄ro qꝛ ſupra dixi regularit̓reſtitutio in integrū impedit executōnē. idē facitappellatio. vt in. c. veniētes. de iureiur. ſecꝰ ī ſupplicatione vt p̄dixi. notatū fuit in. d. c. ex lr̄is. ēdiuerſitatis. in vide Io. an. in addi. Spe. ī ti. ſuppli. ī. §. differt. ꝯcludit appellatō ē remediūordinariū innitit̉ iuſticie. Ideo hꝫ impedire executionē in integrū reſtitutio innitit̉ iuri lꝫ habeatgr̄am annexā. tn̄ illā gr̄am potius hꝫ a iure qͣꝫ a iudice. iura indulgēt reſtitutōnē in integrū minoribꝰ eccleſijs maioribꝰ ex iuſta. vt in iuribꝰ vulgaribꝰ merito poſtulatio reſtitutōnis impedit executionē ſicut appellatio. ſupplicatio aūt innitit̉ pure gr̄e ē fiēda ab hoīe. ꝓpter p̄ſumptōnē eſtorta ex ꝑſona ꝓferētis ſnīam. puta pͥncipis vel p̄fecti p̄torio dꝫ de iure admitti aliqd̓ remedium retractatiuū. ſꝫ ſupplicatio admittit̉ ex mera gr̄a principis. fundet̉ ſuꝑ mera gr̄a dꝫ impedire executionē ſnīe. ſatis em̄ ē det̉ cautio reſtituēdoſi ſupplicās obtinebit in. iuxta no. in. d. c. ex lr̄iset in aut̓. ſupplicatio ſuꝑius allegata. Et dicrōnis ē. qꝛ remediū ſupplicatōis fundat̉ ſuꝑ aliqua iuſta ſꝫ ſolū ſuꝑ ea eqͥtate. qꝛ a ſnīa pͥncipispōt appellari. ſed reſtitutio in integrū ē fūdata ſuꝑ extrinſeca. puta ſuꝑ imbecillitate etatis vel fauore eccl̓ie. vel ſuꝑ aliqͣ alialtīma. puta qꝛ erat abſens cauſa reipublice vel qͥd ſil̓e. ideo iſtud remedium reſtitutōis in integrū pinguius oꝑat̉ qͣꝫ remediū ſupplicatōis. vide qd̓ dixi.. c. ꝓxi. Ex hocem̄ ſis cautus vt aduerſus ſnīam pͥncipis potiꝰ incedas viā reſtitutōis qͣꝫ ſupplicatōis. qd̓ intelligeqn̄ vtrūqꝫ remediū ꝯcurrit qꝛ ſubeſt petendi reſtitutionē. iuxta ea dixi in. c. p̄cedenti. In glo.fi. ibi ar. no. bn̄ iſtā p̄ticulā glo. qꝛ ē optima.Poſt ꝑemptoriū audit̉AIN. eccl̓ia de iure cōi. audit̉ tn̄bn̄ficiū reſtitutōis in integrū. h. d. Primaꝑs narrat factū. Scd̓a interloquit̉ ibi nos autem. ¶No. pͥmo ex tex. ad ꝓbationē in faciendamv̓nica dat̉ dilatio plures. ꝯcor. l. fi. ff. de fe. etvide qd̓ plene no. glo. in. c. ij. dila. qͣꝫqͣꝫ tex. dicat terminū fuiſſe ꝑemptoriū. tn̄ oīs dilatio ꝓbatoria ē ꝑemptoria. vt in. d. l. fi. in. c. licet. de ꝓba. vi

in ciuili nunqͣꝫ dat̉ ſcd̓a dilatio niſi ex. vn̄ ſuꝑexn̄tia cāe dꝫ p̄mitti cāe cognitio. d. l. fi. in. l. oratone. eo. ti. vn̄ pōt iudex ſine dare ſecūdā dilationē. vt in. d. l. fi. ibi no. Bar. nec videt̉ vale̓ probatio fit infra dilatōnē datā ſine cāe cognitōe. de tn̄ dicēdū vt ibi pleniꝰ. Scd̓o no. iſte preſcriptōnes iudiciales currūt etiā ꝯtra eccl̓iam. naꝫvides qꝛ eccl̓ia ꝓbauit in pͥma dilatōe ſtatuta fuit admiſſa de iure cōi ad ꝓbandū pꝰ dilatōnem. ſꝫ fuit opus recurrere ad ius ſingulare .ſ. adbn̄ficiū reſtitutōis. Et ex. ex tex. infert̉ aduerſus p̄ſcriptiones iudiciales cōpetit eccleſie bn̄ficiūreſtitutōnis. de vide qd̓ dixi in. c. auditis.. eo.Tertio no. vbi dilatōem p̄fixā qͥs tenet̉ combarere inſtructꝰ audit̉ petēs terminū vlteriorēad inſtruendū. Et facit iſte tex. in ar. ad qōnē qͦtidianā iudex citauit aliquē vt cōpareat certo termino cōparuit in termīo ꝓcurator. petit dilatōemad faciendā fidē de mādato nūqͥd ſit ſibi dandꝰ terminꝰ an dn̄s poſſit cōdēnari tanqͣꝫ ꝯtumax. qͥacōparuit ltīme in termīo. dicēdū debet dari dilatio ſꝫ potius pōt vt ꝯtumax cōdemnari. quia habuerit dilatōnē ad cōparēdū debebat cōparere ltīme. ad hoc. l. ſi qn̄. C. de dila. firmat ibiBar. tene mēti hāc qōnē qꝛ qͥtidie accidit. No. etiā ꝯͣ interlocutoriā pape pōt eccl̓ia petere reſtitutionē in integrū. Ultīo no. caſū excluſꝰ vnavia admittit̉ ad idē alia via. eccl̓ia excluſa fuitde iure cōi tn̄ fuit admiſſa bn̄ficiū reſtitutōis. limita regulā qͥd vna via. de re. iur̄. li. vj. qd̓le. no. in. c. tue. de ꝓcur. In gl. in. ſpēaledatū ibi videt̉ ſufficere generale mandatū. Nota tu canoniſta tex. iuncta glo. qꝛ habes alibi incorꝑe iuris canonici ad petendū reſtitutionē inintegrū requirit̉ ſpēale mandatū. legiſte hn̄t in. l. illud. alle. in glo. intellige qn̄ reſtitutio in integrūvenit pͥncipalit̓. ſecꝰ ſi venit incident̓ in generalit̓cōmiſſa. vt dixi poſt gl.. c. ꝓxi. in caſu huiꝰ. c. erat neceſſe hr̄e ſpēale mandatū. qꝛ veniebat incidenter. Un̄ dicit Hoſti. ſpōte ꝓcurator exhibuit ſpeciale mandatū. vel pōt dici ẜm. Io. an. erāt elapſi. x. dies a tꝑe interlocutorie. no. ſingularit̓ dictū. qꝛ neſcio alibi vbi cōtingit leſiointerlocutoriā pōt ꝓcurator petere reſtitutionēſine ſpeciali mādato poſt lapſū decēnij. p̄t eſſeqꝛ poſt lapſum decēnij tranſiuit interlocutoria inrem iudicatā. vt ī. c. dilecti. de ele. vn̄ pōt amplius dici reſtitutio incidit in cām. Sꝫ ſatis pōt dicto dubitari lꝫ trāſiuerit in iudicataꝫ exqͦtn̄ ꝯtingit negociū pͥncipale qd̓ nōdū ē diffinitū videt̉ debeat admitti rōe incidētie cōnexiōis. ar.opti. ex eo qd̓ le. no. in. c. fi. de ap. li. vj. in cle.a repulſione. e. ti. Poſſet tn̄ ibi no. eq̄ diſtinguiaut ē talis interlocutoria cōtingit negociū pͥncipale. vtputa ſuꝑ dilatoria exceptōe. tunc reqͥrit̉ſpēale mādatū pꝰ lapſū decēnij. Aut ꝯtingit negociū pͥncipale puta qꝛ fuit lata ſuꝑ aliqͣ ꝑemptoria.tūc ſufficit generale mādatū noͣ. ī iuribꝰ p̄all̓. Sꝫꝯͣ p̄dicta tex. opponit̉. videt̉ em̄ debeat iſteꝓcurator audiri. videt̉ eccl̓ia fuiſſe in dolo danO 2