Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De procurato.

gendo iſtū tex. archidiaconus poſſidebat p̄bendam qua poſtmodū in executione ſnīe fuit ſpoliatus. ſed p̄tendens iſte ſnīam nullā petijt reſtitutionem. Ego ī articulo ita diſtinguerē aut iudexſciebat ſnīam eſſe nullā. vel errauit in iure. tuncꝓcedat notabile. .. collectū. quia aucͣtas iudiciscaſu non excuſat. vn̄ poteſt peti cōtra reſtitutioſicut cōtra pͥuatū. vt le. no. in. c. cōquerente. reſti. ſpo. in. c. cum cauſa. de offi. deleg. Aut iudexputabat veriſil̓r ſnīaꝫ aliquā. puta quia ignoratcuratorē reuocatū. tunc non pōt agi interdictovn̄ vi ſeu poſſeſſorio. qꝛ iudex non dicit̉ vim inferre. vt ē tex. iūcta gl. no. in fi. vij. q. j. pn̄tiū. ſꝫ tūc poteſt agi viam nullitatis. peti reſtitutio officio iudicis vt ſentit Inno. Secūdus intellectus iſtearchidiaconus erat actor petēdo a pͥncipio reſtitutionē huiꝰ p̄bende qua fuerat ſpoliatꝰ ſꝫ ꝓcuratorlicet reuocatus immiſcuit ſe cauſe ꝯtrariā ſnīamreportauit qꝛ fuit reus abſolutus. Sꝫ archidiaconus p̄tendens ſnīam de nouo inſtabat vt fieret ſibi reſtitutio. ẜm hunc intellectū colligit̉ pͥmuꝫnotabile. In glo. j. ibi litteras reuocabat. glo.reſpicit antiquā decretalē in qua dicebat̉ iſteſtituebat illū ꝓcuratorē litteras ſuas qd̓ fleri pōtvt in cle. j. eo. ti. has litteras reuocauit inhibēdoſibi ne aſſumeret cauſe cognitionē. Et in fi. glo.vult ergo glo. intelligere tex. reuodatio ꝓcuratoris ꝑuenit ad noticiā aduerſarij. dicit vt euitet cōtrariū. c. mandato.. eo. vbi dat̉ regulavalet reuocatō ꝓcuratorꝭ dati ad iudicia niſi reuocatio ꝑuenerit ad iudicē vel adu̓ſariū. Inn. veroponit limitationē ad illā regulā dicens aūt ꝓcurator fuit ingreſſus iudiciū. tunc noticia reuocationis debet ꝑuenire ad iudicē vel aduerſariū. autres eſt integra. tunc ſatis ē ip̄e ꝓcurator certificetur. Sꝫ glo. in. c. ij.. eo. li. vj. aliter dicit. Aut em̄aduerſarius erat certificatus de mandato vel certificari poterat. tunc ſibi vel iudici eſt intimāda reuocatō al̓s aūt ſecus. ē dictū ſatis ꝓbabile. Bar.in. l. vnica. C. de ſatiſdando. latius attingit huncarticulū dicēs aut fuit quis conſtitutus ꝓcurator ad litigandū cuꝫ certa ꝑſona. tunc ſi reuocat̉debet intimari aduerſario. ar. ī. l. ſi fideiuſſor. §.j. ff. mandati. qd̓ ſatis placet ne illudat̉ aduerſario ignorantiā reuocationis. idem puto in contractibus vt ſi cōſtitui ꝓcuratorē ad aliquid agenduꝫcum titio ſi reuocauero debeo denūciare ipſititio. vt plene dixi in. c. ex parte decani. de reſcrip.Aut ꝓcurator fuit cōſtitutꝰ generalit̓. aut apudacta. tenet reuocatio in piudiciū ibidē litigantiū. vt ē bo. tex. ibi. Aut fuit ꝯſtitutus extra acta iudicij. tunc ſi ꝓcurator intrauit iudiciū certaſona debet illa ꝑſona certificari de reuocatōne. vt īd. c. mandato. aut nondū intrauit iudiciū. ſatis ē certificet̉ ip̄e ꝓcurator. qꝛ mandatū ſit generale non eſt cui fiat denunciatio. caſu pōt ſaluariopi. Inno. verū niſi fuiſſet cōſtitutus ꝓcurꝭ. reſpectu certi loci. vtputa qꝛ fuiſſet prepoſitus alicuimercantie ſeu ſtationi. nam tunc debet ibi publiceꝓponi nemo contrahat cum illo quia fuit reuo-

catus per dn̄m. vt in. l. ſed ſi pupillus. in. §. ꝓſcribere. ff. de inſtito. adde qd̓ dixi in. d. c. ex ꝑte decani. notabis ad intellectum. c. mandato. Inglo. in ꝟbo ſuperſtitis. no. bene hanc glo. concludit em̄ de iure habenti vnū teſtem ſe poteſt deferri iuramentū in ſupplementū ꝓbationis ſi cauſa non eſt grauis perſona eſt legalis. idē tenuerunt glo. in locis p̄alle. iure tamen hoc aperte nonꝓbatur ſicut. vnde aliqui vt Hoſti. voluerunt dicere hec decre. cōtinet ſpecialem ꝓuiſionem pape qui voluit in vno releuare archidiaconū. inalio grauare. nam eum releuauit in ꝓbatione reuocationis. eum onerauit in iuſtificatione inſtitutionis. hoc tamen dictū non ꝓbatur ex tex. qͥapapa vtitur verbis iuris ſpecialis ꝓuiſioniset ideo tene quod p̄dictū eſt. Et tenebis ad menti iſtam decretalē. Non ob. l. j.. l. maritus. ff. deſtio. vbi ad dictū vnius non ꝓceditur. nam ibieſt ex eo dictum vnius non faciat p̄ſumptionemſed reprobat̉ ibi queſtio ſeu tortura quia ſeruadebebat torqueri cōtra dn̄m. dictum vnius teſtis etiam mulieris faciat p̄ſumptionem non modicam. adduco tex. apertum in. c. ſuper eo. in. §. j.. de teſti. ergo non poteſt deferri iuramentum qͥap̄ſumptione faciente alio deferri poteſt iuramētum in. d. c. fi. In glo. in verbo canonicū no. ſingulariter hanc glo. ex qua habes quattuor exceptiones que habent obſtare petenti reſtitutioneꝫſpoliationis. Prima eſt exceptio excōicationis. etſic ſpoliatio non eſt intantuꝫ priuilegiata quo minus reſtitutio excludatur exceptionē excōicationis donec .ſ. fuerit abſolutus. idem no. glo. in. c.in nomīe dn̄i. xxiij. di. in. c. dilectus. el. j. reſcpͥ.no. Inn. ī. c. nr̄is. ꝯceſ. p̄bē. An aūt excōicatōobſtet petenti reſtitutōnē vxoris. vide gl. in. c. qm̄multos. xj. q. iij. tenet. vide qd̓ latius dixiin. c. qm̄. in. §. in alijs. vt lit. ꝯteſ. p̄dicta vera qn̄excōicatꝰ venit vt actor. ſecꝰ ſi venit vt reus. putaqꝛ paſſus miſſionē ex pͥmo decreto ꝓpt̓ ꝯtumaciaꝫpetit nūc ſibi reſtitui poſſeſſionē offerēdo cautōnē ſtādo iuri. iſte em̄ dꝫ audiri. vt ī. d. §. ī alijs. no.Spe. ī ti. de ꝯtu. §. fi.. ſed pone. Scd̓a exceptio ēpactū de agēdo. no. valet pactū de petēdo reſtitutōem. de Inno. in. c. ſuꝑ. de renū.facit. l. ſi vnꝰ. in. §. pactꝰ. ff. de pac. tenēt do. ro.deci. xciij. al̓s. ccxciij. Tertia exceptō ē rei iudicate.intellige ſuꝑ ꝓprietate illiꝰ rei. ſi poſt ſpoliatōeꝫfuit ſnīa lata me ſuꝑ ꝓprietate obſtabit tibi exceptio ſuꝑ poſſeſſorio. qꝛ notorie ꝯſtat ꝯͣ te defectuꝓprietatis. vt no. ī. c. fi. or. cog. Quarta vltimaexceptio ē clara. dic vt in gl. In glo. ī. inſtitutionē canonicā ibi de iure cōi illā p̄bedā ⁊cͣ. No. gl.limitat em̄ illā regulā nemo cōpellit̉ ꝓbare titu poſſeſſiōis ſue. vt ꝓcedat niſi ius cōe ſit ꝯͣ poſſidentē. pro hac ſolutione optime facit. c. ordinarijde offi. ordi. li. vj. vbi dicitur ſuperior poteſtpellere poſſidentem duo beneficia curata vt oſtēdat titulum. ſecus ſi tm̄ poſſideret vnū beneficiumdicit tn̄ Inno. is ad quē ſpectat collatio illiusbn̄ficij pōt cōpellere poſſeſſorē vt on̄dat titulum.