nō poſſit inuitis hoībꝰ caſtrū vl̓ ciuitatē ſibi ſubiectam alicui inferiori ſubijcere. ad idem fac̄ qd̓ no.Inn. ī. c. auditis jͣ. de p̄ſcrip. vbi dicit ꝙ ſicut intereſt domini nō ꝑdere vaſallos ſeu ſubditos ita eq̄intereſt ſubditoꝝ n̄ ꝑdere dn̄os. quod bn̄ notabisItem no. ꝙ ab actu extraiudiciali geſto int̓ aliquos pōt tertius appellare ſi ſentit ſe ꝑgrauari veleccleſiam ſuam qd̓ tene menti. Et qͣꝫqͣꝫ do. an. h̓ dicat de iure ciuili ſecus eſſe in. l. a ſnīa. in. §. idemqꝫreſcripſit. ff. de ap. vbi a tranſactōe facta inter aliquos pōt tertius appellare ſi p̄tendit tranſactōeꝫillam fieri in ſui colluſionē. puta cū heres tranſegit in colluſionē legatarioꝝ. ⁊ plene hāc materiaꝫꝓſequit̉ Bar in. l. fi. ff. de ap. recipi. nam nititurin hoc cōcordare ius ciuile cū iure canonico. vn̄ mirandū eſt ꝙ do. An. hic dixerit oppoſitū allegādol. ſi expreſſim. ff. de ap. que nihil facit. ¶ No. in. §.cum igit̉. illam regulā que ꝓcedit de iure naturaliꝙ alij nō facias qd̓ ab alio tibi fieri noles. d̓ qͦ plenius. jͣ. di. hūanū genꝰ. ⁊. ij. q. vj. qui ſe ſcit. ¶ In gl.j. ibi ſaltem de facto. no. bn̄ glo. iūcto tex. ꝙ non ſolum pōt appellari vt euitet̉ p̄iudiciū iuris. puta neſententia tranſeat in rem iudicatā. ſed etiā vt euitetur p̄iudiciū facti. ne de facto .ſ. moleſtet̉. nam licetiuramētū ep̄i vltra formā canonicā nō obligabateccleſiā. ⁊ ſic illud iuram̄tēū n̄ p̄iudicabat eccl̓ie iniure. ſed qꝛ de facto poterat p̄iudicare. qꝛ potuiſſetde facto aliqͥd exigi virtute huiꝰ iuramenti quodredundaſſet in p̄iudiciuꝫ huius eccleſie. ⁊ ideo admittit̉ appellatio. ſil̓e legit̉ ⁊ no. in. c. ꝑuenit. d̓ arbi.¶ Et in fi. glo. no. hͦ vltimū ꝙ etiā p̄lato inuito pōtcapitulū ſeu eccleſia obuiare p̄iudicio ip̄ius eccleſie. ⁊ ꝑ hͦ dicit Inno. ꝙ ſi ex facto ep̄i vel ip̄iꝰ negligentiā aliqd̓ p̄iudiciū pōt generari eccl̓ie pōt capitulū ſeu eccleſia ꝯtradicere ſeu appellare. ⁊ hͦ qꝛ iura ⁊ dignitates eccl̓ie poſſident̉ pariter ꝑ ep̄m ⁊ capitulum. ⁊ no. bn̄ hͦ dictum. licet epiſcopus ſit caput ẜm eū. ꝓ hͦ. c. nouit. ⁊. c. qͣꝫto. de his que fi. a p̄la. Hec tamē rō nō placet Hoſt. qꝛ inferret̉ cōtrarium. qꝛ vnus ſine alio non poſſet admitti. Sꝫ egonon video quō reſultet hͦ cōtrariū. nam ſi duo poſſident eandem rem non pōt vnus eandē rem deteriorē facere alio cōtradicente. nam iure cōi potior eſt conditio ꝓhibentis. vt in regula in re cōi. dere. iur̄. li. vj. Hoſti. reddit aliā rōnem dicens capitulū admitti vt eccl̓ia releuet̉ a p̄iuditio. ob quamcām nō ſolū capitulū. ſꝫ quilibet canonicus. ⁊ etiaꝫparochianus admitteret̉. ⁊ oībꝰ deficientibus ſuperior ꝓuideret eccleſie ex officio. vt in. c. cū veniſſet. in fi. de inſti. ⁊ hͦ dictū etiā verū ē in ſe. ⁊ no. qd̓dixi d̓ canonico ⁊ parochiano. ⁊ de negligētia ep̄i.et vide ad materiā qd̓ no. in. c. cū olim. j. de teſti. etin. c. ſiqͥs p̄ſdyteroꝝ. de re. eccle. nō alie. ¶ In gl.penl̓. ibi ꝯſuetudo locū nō hꝫ ſentit h̓ gl. ⁊ clariusjͣ. ibi licet illud diu p̄ſtiterit ⁊cͣ. ꝙ cōſuetudo nō poterat p̄ſcribi. Gof. ſentit ꝯtrariū vn̄ intelligit tex. īꝯſuetudine nōdū cōpleta ⁊ ꝑfecte inducta. Sꝫ Hoſti. ſequit̉ glo. ꝙ hͨ ꝯſuetudo eſt irrōnabilis. ⁊ p̄ſtatmateriā auaricie. ⁊ ſuꝑbie ſuꝑioꝝ. ⁊ ambitionē inferioꝝ. nā inferiores ne impediret̉ eoꝝ ꝓmotio de

facili iurarent quicqͥd ſuꝑiores vellent. ⁊ ideo bonū fuit his obuiare. Ego dicerem ꝙ cū iſtud ſit cōtra ius non pōt induci p̄ſcriptio ꝯtra eccleſiaꝫ ſinetitulo niſi ſit tanti tꝑis de cuiꝰ initio nō ſit memoriavt in. c. j. de p̄ſcrip. li. vj. vn̄ puto ꝙ ſi ꝑ tantū tp̄s fuiſſet exactū iſtud iuramentū ꝙ obligaſſet iſtā eccleſiam. qꝛ ex tanto tꝑis curſu p̄ſumendū ē ꝙ olim exiuſta cā hoc fuit inductuꝫ. vt in. d. c. j. facit qd̓ no.Io. an. in. c. ꝑuenit. de cenſi. ⁊ ꝑ Bar. in. l. cum. dein rem ꝟſo. ff. de vſuris. ¶ Sed contra p̄dicta etcontra tex. oppo. d̓. c. ſignificauit. jͣ. de cenſi. vbi ſuperior exigit iuramentum a ſubdito de ſoluendoſibi cenſu debito tamē iure non cauetur vt tale iuramentū debeat preſtari. So. dicit Hoſti. iſtū tex.ꝓcedere in his in quibꝰ a iure eſt tradita certa forma. tūc em̄ n̄ licet formā tranſgredi. ſed vbi nō eſtforma p̄fixa pōt ſuperior ī his q̄ ſibi debēt̉ a ſubdito ſibi ꝓuidere ꝑ iuramētū vl̓ aliā cautōnē. ⁊ no. h̓dictū ¶ In gl. fi. ī fi. fac̄ ad p̄dicta. c. fi. d̓ iureiur. li.vj. ¶ Sed extra glo. oppo. exquo em̄ iuramentuꝫiam erat preſtitū ab iſto ep̄o vt colligit̉ in fi. tex. videtur ꝙ appellatio capituli fuerit fruſtratoria. qͥaappellatio extraiudicialis non ſuſpendit p̄terita cūſit quedam ꝓuocatio ad cauſam. vt in. c. cuꝫ ſit romana. jͣ. de appel. vnde ẜm Inno. h̓. ⁊ in. c. quia ꝓpter. sͣ. de elec. Hec eſt vna ex differentijs inter appellationem iudicialem ⁊ extraiudicialē. quia appellatio iudicialis ſuſpendit factū de p̄terito ⁊ etiāde futuro donec expediatur factum appellationisnam ſuſpendit ꝓnunciatum ⁊ iuriſditionem iudicis a quo. vt in. c. non ſolū. ⁊. c. ſi a iudice. de ap. li.vj. ⁊ in. l. j. ff. ad tertul̓. Sed appellatio extraiudicialis non ſuſpendit qd̓ geſtum eſt ſed ſubmittit in futurū protectioni ſuꝑioris ne indebite moleſtet̉. vtin. d. c. cū ſit romana. ⁊ no. Bar. in. d. l. fi. ff. de ap.reci. ⁊ no. hanc differentiam. ergo parū aut nihilpoterat prodeſſe iſta appellatio capituli. So. Inn.multū inſtat. ⁊ intricate loquitur ꝓſequendo contrariū ⁊ aliquos effectus appellationis extraiudicialis. Et primo ſciendum ꝙ tex. iſte poteſt duplicit̓intelligi. Primo ꝙ iuramentum erat exactū anteappellationem. ⁊ tunc ad verbū exigens poſitū inprincipio ſupplendum eſt cum effectu. quia ſcꝫ preſtitit. Secundo poteſt intelligi ꝙ appellatio fuit̉ interpoſita anteqͣꝫ eſſet preſtitū dum exigeretur. ſedpoſt appellationem fuit preſtitū. ẜm primū intellectuꝫ. dicunt aliqui vt refert Inno. ꝙ iſta appellatōoperabatur. vt pretextu exacti iuramenti nihil exigeretur ab epiſcopo vltra formam canonicam. ⁊ ſide facto fuiſſet exactuꝫ illud ante omnia vigore appellationis debuiſſet retractari. ſed hoc dictuꝫ nōvidetur placere Inno. quia ẜm eum per appellatōnem aduerſarij non tenetur appellatus comparere ſi non vult. al̓s ſequeret̉ abſurdum ꝙ quis poſſet citare ad libitum aduerſarium ſuum. ⁊ no. hocdictum. primo ꝙ p̄textu appellationis extraiudicialis non tenet̉ appellans comparere niſi citet̉ periudicē. Et idem no. glo. in. d. c. cū ſit romana. fallitvbi a iure aliter reperit̉ diſpoſitū. vt in caſu. c. j. deelec. li. vj. ¶ Secundo no. ꝙ non poteſt quis ad