Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

Breue eſt vel pōt ſic ſumo HNeS. maripalia verba. Abbus de dioceſi obedienduꝫ eſt epiſcopo. No. pͥmo ibi omnes pͥncipes. qͣꝫtūcūqꝫ ſit pͥnceps maximꝰ tenet̉ nihilominꝰ ep̄o loci obedire inſpectantibus ad officiū ſuū. nam pōdera illā dictōnem vl̓em oēs. exqua infert̉ etiā imꝑator ſubiectus eſt ep̄o loci. nullus ergo pͥnceps exemptus ēa iuriſditione ep̄oꝝ de iure cōi. vn̄ Ambro. ep̄s excōicauit imꝑatorē. vt in. c. duo. xcvj. di. Et ex hocinfert̉ ep̄us in ſua dioceſi dꝫ p̄cedere pͥncipeꝫ ſecularem qͣꝫtūcūqꝫ maximū ip̄e habeat in euꝫ iuriſditionē ecōtra. Itē ep̄us p̄eſt ſpūalibꝰ aīabus. Princeps vero ſecularis p̄eſt tꝑalibus corporibus ſunt prioribus inferiora. xij. q. j. in. c.cipimus... eo. ſolite. naꝫ tanto quis maior ē quāto dignioribus melioribus preeſt. vt in aut̓. defen. ciui... eo. ſolite. No. ſcd̓o intelligendoiſte Clemens de quo in ſupraſcriptione fuit diſcipulus Petri diſcipulus dꝫ recitare defendereopi. magiſtri ſui ẜm Io. an̄. de quo vide bo. tex.glo. xxiiij. q. j. in. c. beatiſſimꝰ. le. no. in. l. qualem.. l. ſe. ff. de arbi. qd̓ intellige ſi opi. ē vera.iuxta ph̓m magis ē amicādū veritati qͣꝫ magiſtro.dixit em̄ de Platōne amicꝰ Plato ſed magis amica veritas. vide ad materiā iſtius tex. bo. tex. i. c.ſicut aūt. xj. q. iij. In glo. no. hanc ex pōt decidere cui de iure tenet̉ rex cōfiteri. ſi em̄ reſidentiaſua eſſet infra certā parochiā tūc ē de illa parochiaet tenet̉ confiteri p̄ſbytero parochiali. lꝫ hodie cōit̓habeāt reges ex pͥuilegio vt poſſint ſibi eligerefeſſores. ſed de iure ē qd̓ dixi. vt in. c. oīs vtriuſqꝫſexus. de pe. remiſ. qui quidē tex. generaliterloquat̉ hꝫ locū in quibuſcūqꝫ hoībus. ſi vero reſidentia eſt infra certā parochiā tunc tenet̉ confiteri ep̄o. idem dic de quolibet eſt infra parochiam. ar. bo. in. c. qͣꝫqͣꝫ.. deci. facit qd̓ no. Hoſti. in. c. cōquerente.. de offi. ordi. No. ſcd̓o exglo. reges tenent̉ ſoluere decimas ꝑſonalesdiales. fi. glo. vide tex. in. c. quis. §. ij. de ſepul. li. vj. qd̓ no. gl. in. c. ad apl̓ice.. de deci.Non obediēs canonicis inſti1 ¶LILQ. tutis incurrit inobediētie no. .i. infamiā. pone caſuꝫ. Ep̄s hildeſemēſis vocatus ad aliā ſedē ep̄alē ꝓpria auctoritate ſead illā tranſtulit. redargutꝰ dicebat feceratcōmodo illius eccl̓ie. qꝛ niſi forte tranſiſſet eccleſiailla fuiſſet paſſa dānū graue in tꝑalibꝰ. papa ꝟoredarguit qꝛ ꝓpter cōmodū tꝑale debuit venire ꝯtra canones diſponentes citra licentiā pape dꝫ ep̄s ep̄atū ſuū dimittere. vt in. c. ij. de trāſla. p̄la. ſi. vl̓ forte iſte ep̄s ſuo ꝯmodo ꝓprio ſetranſtulit. No. pͥmo dꝫ qͥs poſtponere ſpiritualia tꝑalibꝰ. ſpūalia em̄ ſunt ꝑpetua cōcernūtaīam. qꝛ p̄cioſior ē corꝑe. Itē no. tex. ad cōmendationē obediētie. facit cōi vulgari melius ēobedire qͣꝫ ſacrificare. ē qꝛ victimā ſeu ſacrificiū qd̓ fiebat in veteri teſtamento mactabat̉ caroaliena. obedientiā ꝟo voluntas ꝓpria depͥmiturvt dicit tex. in. c. ſciendū. viij. q. j. vn̄ maximū ē obe

dientia meritū. qꝛ nihil difficilius qͣꝫ vincere ſeip̄mNo. ſcd̓o ibi inobedientie notā. veniens ꝯtracanones incurrit infamiam. pōt intelligi de infamia canonica ꝓuenit ex pctō mortali ſublato tollit̉ infamīa. quo vide qd̓ le. no. vj. q. j. omnes. ſe. qd̓ dixi in. c. teſtimoniū.. de teſti.Eſt multū allegabile. dic̄OIILE. in ſūma. Imperiū preeſtſacerdotio īmo ſubeſt ei obedire tenet̉.vel ẜm Abbatē. Ep̄s non dꝫ ſubeſſe pͥncipibꝰ ſed. Prīo ponit admīſtrationē imꝑatoris auctoritatē mouebat̉. ſecūdo ibi verū. exponit illā. tertio ibi potuiſſes. ad declarandū p̄rogatiuā ſacerdocij inducit auctoritateꝫ Hiero. qͣrto ibi p̄terea. auctoritatē Gen̄. qͥnto ibi aūt. cōcludit ꝯͣ imꝑatorēſexto ibi nos aūt. ſe excuſat increpauit dicēs increpare poterat. auctoritatibꝰ. ſeptimo ibivtrū relinquit imꝑatorē ſuo iudicio. No. primoex ſupraſcriptione imꝑator dicit̉ illuſtris. Idemdic de rege francie.. de iudi. nouit. aliqua tn̄ appellāt papā imꝑatore ſuꝑilluſtres. vt no. ī. l. j. ff. offi. eius. dixi in. c. qd̓ ſedes. de offi. or. Scd̓o no.differentiā inter cām occaſionē. naꝫ ẜm Hoſti.infert ſuū cauſatū. occaſio ꝟo. Itē cōſiſtit iniure ē rōnabilis. occaſio ꝟo in facto ē irrōnabil̓vn̄ Prouer xvij. occaſionem q̄rit vult diſcēdereab amico. eſt occaſio quedā illicita excuſatio. tene menti ad iſtum tex. No. in interp̄tationecuiuſcūqꝫ ſcripture ſeu cuiuſcūqꝫ diſpoſitōnis triaſunt attendēda. ꝑſona .ſ. loquēs. illius cui loquitur. vis locutionis. ex qualitate ꝑſonaꝝ colligitur mens diſponentis. No. quarto ibi ſequeret̉ex. valet ar. ab abſurdo. ſil̓e in. c. ex ore. de priuile. ideꝫ ſi ſequit̉ aliqͣ inhūanitas. vt in. l. furti. §.pactū. ff. de his no. infa. dꝫ ergo iſta diſpoſitio ītelligi vt nulla ſequat̉ inhumanitas nulla abſurditas his euitandis reſtringēda ē general̓ diſpoſitio. facit ad deciſionē huiꝰ qōnis de qua perBar. in. l. om̄es ppl̓i. ff. de iuſti. iur. dicit ſtatutuꝫquicunqꝫ extraxerit ſanguinē in platea puniat̉ tali pena. barbitonſor quidā extraxit ſanguinē fleubotomiam faciendo nūqͥd inciderit in ſtatutum.certe ex generalitate verboꝝ dicēdū ē incideritreſtringenda ē hec generalitas. qꝛ abſurdū inhumanū ē dicere ꝯtrariū. No. quīto ſeruus dicitur humana creatura. ſic arguit papa. auctoritas Petri hꝫ vt clerici debeāt eſſe ſubditi hūane creature. ſi em̄ illa auctoritas intelligeret̉ generaliter ſequeret̉ abſurdū .ſ. etiā ſeruus ſit humana creatura haberet imperiū in clericos No.ſexto imꝑator ē ſupra illos clericos ab eo tenēttꝑalia. intellige de hn̄tibꝰ tꝑalia in feudū. rōefeudi cōpetit iuriſditio etiā in clericos. vt in. c. veꝝde fo. cōpe. ſecus aūt ſi clericus hꝫ tꝑalia ſed infeudū. illa em̄ ſubijciunt̉ imꝑatori ſed ſequunt̉ꝑſonā foꝝ ip̄oꝝ clericoꝝ. vt in. c. nouerint. x. q. j.et. c. aduerſus. in. c. nouimus.. de īmu. ec. hocin effectu voluit Inno. qd̓ no. No. ibi pontifex in ſpūalibꝰ. qꝛ de iure diuino papa imꝑator preeſt ſpūalibꝰ. Exqͦ infert̉ clerici ſūt de iure