De offi. ordi.

tulū. vt ī. c. qͣꝫto. sͣ. eo. qꝛ regularit̓ inferior nō ſupplet negligentiam ſuꝑioris ſed ecōtra. vt no. Inn.in. c. qꝛ diuerſitatē. de ꝯceſ. p̄ben. ſꝫ reſpectu collatōnis beneficioꝝ tunc poteſtas deuoluit̉ ad capitulū. vt in. d. c. ij. Et rō diuerſitatis eſt quia maioreſt cōio inter ep̄m ⁊ capitulū in collatiōe beneficiorum qͣꝫ in exercenda iuriſditione. quia ep̄s ⁊ capitulū de iure debent ſimul beneficia cōferre. d̓ quotamē dic vt plene no. in. c. cū eccleſia vulterana. deele. ſed iuriſditio ꝑtinet principaliter ad ep̄m ſoluꝫlicet debeat requirere conſiliū capituli. ⁊ hodie cōmuniter ep̄i p̄ſcripſerunt ꝯtra capitula vt abſqꝫ eorum conſilijs poſſint punire ſubditoꝝ exceſſus. ⁊alia iuriſditionalia exercere. nec talis p̄ſcriptio ſeuconſuetudo improbat̉. vt in. c. iij. de ꝯſue. li. vj. dicit tn̄ Hoſti. h̓ ꝙ in caſu iſtius. c. non ꝓprie fit deuoxeT lutio de capitulo ad ep̄m. ſed ſolum ꝓpter negligēAtiam capituli tollit̉ impedimentū conſuetudinis.nam conſuetudo impediebat ep̄m cuꝫ ip̄e habeathanc iuriſditionē. vt in. c. de ꝑſona. xj. q. j. ¶ Iteꝫno. ex fi. glo. ꝙ ep̄s de iure debet requirere conſilium capituli non ſolū in iuriſditione que ad eum ꝑtinet de iure naturali. ſed etiam in ea que ad eumdeuoluit̉ ꝑ negligentiā inferioris qui p̄ſcripſeratꝯtra ep̄m. ¶ Op. ꝯtra p̄dicta. videt̉ em̄ ꝙ ſi capituluꝫ fuit negligens. ⁊ ep̄us intererat capitulo vtcanonicus ꝙ ip̄e ep̄s non poſſit cognoſcere tanqͣꝫſuſpectus. ar. in. l. p̄tor. ff. de iuriſdi. om. iudi. vbidicit̉ ꝙ ſi is qui fuit aduocatus in cauſa aſſumiturin iudicē non debet ip̄e iudicare ſed alteri cōmittere. Idem ergo dicēdum in ep̄o qui fuit negligēsdum eſſet de capitulo. So. dicit Inno. ꝙ illa lex ꝓcedit in aduocato qui ꝓpalauerat intentionē ſuācirca deciſionē illius cauſe. merito reddit̉ ſuſpectꝰin iudicando. ſed ſi ep̄s fuit negligens vt canonionon reddit̉ in hͦ in aliquo ſuſpectus. ⁊ no. hͦ dictūquia quotidie allegat̉ ꝓ intellectu illius. l. p̄tor. vtꝓcedat in illo aduocato qui ꝓpalauit intentioneꝫſuā. Exquo infert̉ ꝙ ſi aduocatus fuit conſultusīaliqua cauſa ⁊ nondū dedit rn̄ſum ꝙ ſi aſſumit̉ iniudicē poteſt iudicare. Do. An. hͦ impugnat dicēsꝙ exqͦ iſti ſunt reuelata ſecreta cauſe pōt vt ſuſpectus recuſari. ſed primū dictū puto verius. ⁊ allego ad hͦ glo. ordinariā in. c. dilecti. jͣ. de teſti. q̄ dic̄ꝙ non debet quis remoueri a iudicando quia reuelauit ei ſecreta cauſe qm̄ non habet iudicare ẜmꝯſcientiā ſeu ẜm reuelata ꝑ partē ſed ẜm legitimasprobationes. ¶ Abbas.Si canonici ſine maīfeſta ⁊ rōTETETIN. nabili cauſa maxime in cōtemptum ep̄i ceſſant a diuinis ep̄s ceſſationem nō ſeruabit. ⁊ metropolitanus vice pape de hoc cognoſcet hͨ primo. Prelatus in impoſitione pene cauere debet a queſtu pecunie ⁊ ab omni alio grauamine. hoc ſecundo vſqꝫ ad finem. ⁊ duo ſunt dicta pͥncipalia. ſcd̓m ibi prouideant. ¶ Nota primo ꝙ vbicanonicis cōpetit de conſuetudine facultas ceſſandi a diuinis non debent hanc ceſſationem facereabſqꝫ manifeſta ⁊ rōnabili cauſa quod ſi fecerintepiſcopus non tenet̉ illā ceſſationem obſeruare. ⁊

le. ⁊ no. in. c. ſi canonici. ⁊. c. qͣꝫuis. jͣ. e. li. vj. ¶ No.ſecūdo caſum in qͦ archiep̄s pōt punire canonicosſuffraganei ſui. ¶ Tertio no. ꝙ p̄latꝰ non dꝫ de facili in correctione exceſſuū imponere penam pecuniariam. oritur em̄ ꝯtra eos ex hoc p̄ſumpto ꝙ correctionē faciant non ꝓpter deū ſed ꝓpter queſtuꝫpecunie. Nunquid autem poſſint p̄lati imponerepenam pecuniariam. dicit Hoſti. ꝙ ſi vident illam pena magis timeri qͣꝫ ſpūalem poterunt illaꝫimponere. ſed non debent eam conuertere in vtilitatem ꝓpriam ſed in vſus pios niſi euidenter indigeant. ⁊ ſic poteſt intelligi. j. eo. dilectus. facit qd̓ īſimili habetur in. l. iij. C. de mo. mulct. vbi diciturꝙ iudex pecuniariā penaꝫ poteſt applicare ad oꝑapublica puta refectionem muroꝝ pontiū ⁊ ſimiliūet ſi ſpecialiter non deputat ad oꝑa publica. ſꝫ ſimpliciter mulctat ſeu cōdemnat cōmodū applicaturfiſco ⁊ non ip̄i iudici. ita no. dicit illa lex quā no. lꝫHoſti. aliter h̓ alleget. ⁊ vide ad materiā quaꝫ no.Io. an. poſt Hoſti. in. c. j. de homi. li. vj. vbi dicit ꝙp̨̄latus poteſt mulctare. ⁊ de mulcta diſponere. vts. dixi. ⁊ pleniſſime tetigi hanc materia in. c. licet. d̓penis. ⁊ dic vt ibi. ⁊ no. dictū Hoſti. ¶ In glo. ī ꝟ.ceſſauerint. in fi. Item poteſt aliter rn̄deri ẜm Inno. ꝙ canonici non p̄cipiunt ſibijpſis ſed capitulūp̄cepit ſingulis vt ceſſent a diuinis. nam vt patetin. §. exceſſus. sͣ. eo. c. capitulū poteſt iudicare deexceſſibus ſinguloꝝ. vel ẜm Hoſti. capituluꝫ h̓ nōfert aliquā ſententiā nec canonici ſed tm̄ ſuſpēdūteoꝝ organuꝫ donec fuerit ſatiſfactū. ⁊ vteraqꝫ ſobona. ſed prima ſubtilior. In glo. penul. hec glo. q̄rit. nunqͥd archiep̄s ſit delegatus vel ordinariusin iſto caſu. ⁊ cōcludit ꝙ eſt ordinarius habēs hāciuriſditionem ab iſta conſtitutione. ⁊ ideo exponitdelegatus id eſt datus quaſi dicat archiep̄us fuithic datus in iſta cauſa non aūt delegatus. quia ſifuiſſet delegatus expiraſſet ſua iuriſditio per mortem illius pape qui hanc delegationē fecit. vt in. c.gratū. ⁊ in. c. relatū. de offi. dele. Inno. loquit̉ alternatiue dicens ꝙ iſte archiep̄us eſt delegatꝰ. velponit̉ h̓ caſus ſpecialis. Uin. ſimpliciter tenet euꝫeſſe delegatū. ⁊ dicit ꝙ ideo fuit deputatus delegatus. quia de iure non poterat cognoſcere de cauſaquā habet ep̄s ꝯtra ſubditū ſuū. vt in. c. ſi clericusaduerſus clericū. xj. q. j. licet totū conciliū ꝓuinciale poſſit adiri. vj. q. iij. in. c. j. ⁊ no. hͦ dictuꝫ ꝙ ep̄uspoteſt ſubditū ſuū criminaliter ⁊ ciuiliter cōuenire coram concilio ꝓuinciali cui p̄eſt archiep̄s. vt inc. ſicut. jͣ. de accu. ſed non coram ip̄o archiep̄o ſoloDo. An. ſequit̉ illam opi. ꝙ ſit delegatus. quia hͦexpreſſe dicit iſte tex. nec eſt aliqua ſpecialitas hicquia ideo hec iuriſditio delegata non expirat morte delegantis qm̄ fuit data per viam legis ⁊ nō abhomine. vt in. d. c. gratum. ſed data a lege non expirat per mortem hoīs ⁊ bene loquit̉. ⁊ puto hanceſſe diuerſitatis rōnem. nam homo moritur. ⁊ eodem modo cum eo extinguit̉ delegatio cum re integra non fixerit radicem in perſonam delegati. ſꝫlex nunqͣꝫ moritur. ſed ſꝑ loquit̉. vt in. l. arriani.G 4