nihilominꝰ legatꝰ confert talia beneficia vt hic. qd̓dicit de priuilegio intelligo d̓ generali ſed ſi papacōtuliſſet alicui priuilegium vt poſſet ꝯferre certabn̄ficia credo ꝙ legatꝰ de illis ſe intromitte̓ nō pōtqꝛ ſpālis ꝓuiſio derogat gnaͣli. vt in. c. ſtuduiſti. sͣ.e. ⁊ in. c. dudū de p̄ben. li. vj. ⁊ hec no.Legatꝰ in qͣcūqꝫ ꝑte legatōisM II. exiſtat iuriſditionē ſuā exercere pōt. vel ſic ⁊ meliꝰ. Legatꝰ in pluribꝰ locis pōt in qͥlibet illoꝝ locoꝝ iuriſditionē ſuā exercere ita ꝙ facta vniꝰ loci pōt in alio explicare. pͥma ꝑsponit regꝭ q̄relā. cui rn̄det ſcd̓o ibi tue. de materiahꝰ tex. habet̉. in. c. j. de poſtu. p̄la. ⁊ in. c. nouit deappel. ⁊ iō ponā ẜm hͨ caſum vt melius intelligatisNo. pͥmo ex pͥncipio ꝙ deo nihil eſt occultum.Scd̓o no. qd̓ dixi in ſcd̓o ſūmario ⁊ tene ſꝑ mētiꝙ ſi alicui dat̉ ptās in diu̓ſis ꝓuincijs ſeu ciuitatibus pōt exercere facta vniꝰ loci in alio loco. Et aduertendū qꝛ tex. iſte indiſtincte ꝓcedit in caſu nr̄oqꝛ in ꝓmulgatōe hꝰ interdicti non erat neceſſe vocare ꝑtem qꝛ legato fuerat datū nudū miſteriū .ſ.vt ſubijceret terrā regis interdicto. vt in. c. nouit.jͣ. de appel. ¶ Sꝫ dubito qͥd ſi in ꝓceſſu oꝑteret vocare ꝑtem nunqͥd poſſet iſte legatꝰ trahere hoīemvniꝰ ꝓuincie ad aliaꝫ lꝫ in vtraqꝫ habeat poteſtatē⁊ potiꝰ inclinare in ꝑte negatiua qꝛ iura volunt vtquis nō debeat trahi exͣ ꝓuinciaꝫ ſuā. iij. q. vj. neminē. ⁊ dixi in. c. nōnulli. de reſcpͥ. ſꝫ infra eandemꝓuinciā optime poſſet ꝓcedere qd̓ dixi vt negociavniꝰ expediant̉ in alio. ꝓ hͦ bo. tex. in. c. cū ep̄s deof. or. li. vj. vbi d̓r ꝙ ep̄us in qͣlibet ꝑte ſue dioceſispōt ſedere ꝓ tribunali ⁊ exercere cauſas ad ſuā iuriſditōem ꝑtinētes. ¶ Scd̓o no. ꝙ legatꝰ pōt p̄ficidiuerſis ꝓuincijs. Itē no. ex ſupͣſcpͥtōne qualit̓ ſitſcribēdū regi. ⁊ no. ī tex. ibi tue magnificēcie. Adhͦ ꝟbū magnificentia ꝯuenit em̄ regi ſatꝭ pꝫ ex vocabuli etymologia. nā d̓r magnificētia qͣſi magnafaciens ⁊ ſic magnificꝰ qͣſi magna ꝑtractās. ſꝫ nunquid legatꝰ hn̄s maxīe ml̓ta expedire poſſit ſibi cōſtituere vicariū ⁊ certe dicendū ꝙ ſic qꝛ ordinariꝰ ēvt in. c. ij. jͣ. eo. li. vj. ⁊ equiparat̉ p̄ſuli. vt ibi qͥ cōſtituebat vicarios. Itē ep̄s cōſtituit ſibi vicariū d̓ of.vica. li. vj. gͦ fortiꝰ legatꝰ h̓ dꝫ poſſe. ¶ In glo. no.bene iſtā gl. ad quā quotidie fit remiſſio. ⁊ diuideeā ſic. nā pͥma tacite q̄rit nūqͥd legatꝰ vel aliꝰ ordīariuſ exn̄s exͣ territoriū ſuū poſſit excōicare abſolue̓⁊ cās delegare ⁊ ſil̓ia. ⁊ allegat ꝓ ⁊ ꝯͣ. ſcd̓a ī ꝟbo adhͦ dicas ꝙ ponit duas opi. tertia ibi dicunt qͥdā qͥaponit opi. ꝯͣriaꝫ. qͣrta ibi hͦ ꝯcēdo. videt̉ ꝯfirmareopi. ſua. ⁊ rn̄det ad. q. d̓ delegatōe. Demū q̄rit nūquid poſſit ꝯferre bn̄ficia. ⁊ mēs glo. eſt vt exn̄s exͣterritoriū ſuū nō poſſit excōicare nec abſolue̓ necalia q̄ exigūt cāe cognitōꝫ explicare. ſꝫ ꝯferre beneficia ⁊ cās delegare ⁊ reliqͣ q̄ ſūt iuriſditōis voluntarie exercere pōt. ⁊ eſt iſta bona doc. ⁊ ꝓbat̉ ſecunda ꝑs in. l. ij. ff. de offi. ꝓconſul̓. prima ꝟo ꝓbaturin. l. fi. ff. de of. p̄fec. vr. ⁊. ix. q. ij. qͣſi ꝑ totū. Inno.reſpectu abſolutōis dat hāc limitatōeꝫ dicens ꝙ ſiexn̄s exͣ territoriū dep̄hēdit ſe erraſſe in excōicādopoterit abſoluere. qꝛ abſolutio illa fiet ſine cāe co

gnitōe. ꝓ hͦ. c. ſacro de ſen. ex. Aliā limitatōeꝫ r̄ſpectu excōicatōis ponit Hoſti. dicēs ꝙ ī notorijs poteſt excōicare ſubditū lꝫ ſit exͣ territoriū qꝛ notorianō exigūt cāe cognitōeꝫ. vt in. c. euidētia. de accu.⁊ in. c. manifeſta. ij. q. j. Gaſ. de cal. h̓. tꝫ oppoſitumdicēs ꝙ nihilominꝰ exercet iuriſditionē. ⁊ iō nō dꝫpoſſe hͦ attētare exͣ t̓ritoriū. credo ꝙ in iſtis ⁊ ſil̓ibꝰpōt dari hͨ doctrīa ꝙ ea q̄ expediūt̉ ſine cāe cognitōe ⁊ nō ꝓ tribunali pn̄t exerceri exͣ territoriuꝫ. vt īd. l. fi. ⁊. d. l. ij. ⁊ iō tꝫ excōicatio ſi ep̄s iniuſte excōicauit. vt qꝛ ſine cāe cognitōe ⁊ abſqꝫ eo ꝙ ſederꝫ ꝓtribunali illā fulminauit. al̓s aūt ſi vellet ꝯtentioſeꝓcedere nō teneret ꝓceſſꝰ etiā ſi nō excipiat̉. qꝛ iuriſditio inheret territorio. vn̄ exͣ territoriū non eſtiudex. vt in. c. ij. de ꝯſti. li. vj. ⁊ in. l. ij. de offi. ꝓcōſul̓. tꝫ Bal. i. l. ſiqͥ ex ꝯſenſu. C. de ep̄i. audi. Quidaūt ſi exͣ territoriū hr̄et ꝯſenſuꝫ iudicis illiꝰ territorij. tenēt etiā h̓ cōiter doct. ꝙ valet ꝓceſſus dūmōetiā ꝑtes ꝯſentiāt qꝛ ꝑtes īuite nō poſſent trahi extra territoriū. ⁊ no. hāc ꝯcluſionē doc. ⁊ vide glo. q̄hͦ tꝫ in. c. vt litigātes. de off. or. li. vj. ⁊ Bal. in. d. l.ſiqͥ. dixi ī. c. P. ⁊. G. s. ti. ꝓxi. facit. c. iij. ix. q. ij. cuꝫſil̓ibꝰ. nā ſi de ꝯſenſu ꝓprij iudicꝭ pōt qͥs exͣ territoriū iudicare ſubditū alteriꝰ iudicis. vt in. d. c. iij. fortius pōt iudicare ſubditū ꝓpriū. ſꝫ ſine cōſenſu illius iudicis nō pōt. fallit in caſu cle. qͣꝫuis de fo. ꝯp.An aūt exͣ terriroriū poſſet qͥs ꝯfirmare electioneꝫvl̓ inſtituere ſibi pn̄tatū? dic ꝙ nō qꝛ illa exigūt cāecognitōꝫ. vt ꝓbat̉ ī. c. fi. iūcta gl. d̓ ele. li. vj. ⁊ idē ꝙdixi. sͣ. ī ordīario ꝓcedit ī legato qn̄ legatꝰ nō reuocatꝰ exit ꝓuinciā ſuā. vt in. d. l. ij. de off. ꝓcō. arguendo de ꝓcōſule ad legatū pape ꝓut arguit tex. inc. ij. jͣ. eo. li. vj. ſꝫ ſi legatꝰ exiret ꝓuinciā reuocatꝰ tūcilico extīguit̉ iuriſditō ſua. vn̄ nō poterit poſtmodū aliqͥd iuriſditōis exercere. ⁊ ſic intellige glo. infi. ⁊ no. hͦ ꝑ Hoſti. ¶ Ultīo h̓ exͣ gl. q̄ro de qōne qͥtidiana pone ꝙ duo nō ſubiecti legato ꝓrogauerūtſuā iuriſditionē in eū demū an̄qͣꝫ finiret̉ iſta cauſain qͣ facta fuit ꝓrogatio legatꝰ fuit remotꝰ a legatōne qͥs hēbit finire iſtā cām ꝓrogatā. ⁊ eodē mō poteſt queri in delegato cuiꝰ iuriſditio fuit ꝓrogataad alias res. qd̓ fieri pōt iuxͣ. no. in. c. P. ⁊. G. ⁊ inc. cū olim. el. ij. de off. dele. Hoſti. inſtat ſꝫ tādē concludit dicēdo ꝙ aūt ꝓrogatio fuit facta nō exp̄ſſonoīe ꝓpͥo ⁊ tūc trāſit ptās ī ſucceſſorē legatū. Autfuit exp̄ſſū nomē ꝓpriū ⁊ tūc idē legatꝰ vl̓ delegat̉ꝰp̄t cāꝫ diffinire lꝫ ſit reuocatꝰ ⁊ hͦ dic̄ ꝓbari ꝑ. c. qm̄abbas. de offi. dele. ſed certe hec nō fuit bona conſideratio quia. c. quoniā abbas loquit̉ in materiaque poterat pariter ꝯcernere dignitatē ſeu iuriſditionem tm̄ ⁊ ideo ꝑſona non ꝓrogat ſed iuriſditō.⁊ ideo no. dicit Bar. in. l. terminato. C. de fruc. etli. expen. ꝙ ſi iudex reſeruauerit ſibi taxationē expenſaꝝ etiā exp̄ſſo noīe ꝓprio non ip̄e reuocatusſed ſucceſſor habebit expenſas taxare quia nō potuit hic niſi ꝯtemplatione officij ſꝫ tanqͣꝫ ꝑſona priuata non poteſt taxare expenſas. ⁊ illa diſtinctioan ſit exp̄ſſum nomē ꝓprium vel appellatiuū nō ꝓcedit ẜm eū in materia que non poteſt ꝯcerne̓ ꝑſonā ⁊ optime loquit̉. ⁊ latiꝰ dixi ī. c. qm̄ abbas. e. ti.