I

Sꝫ ego diſtinguo latiꝰ ꝙ aut q̄rit̉ nūqͥd pōt remittere mulctā aut penā impoſitā ꝑ diffinitiuaꝫ. pͥmocaſu dico ꝙ ex cā pōt iudex remittere mulctā etiamimpoſitā ⁊ pauꝑtas ꝯdēnati eſt iuſta cā ꝓ remiſſione fiēda. tex. eſt multū no. in. l. illicitas in fi. d̓ of. p̄ſi. ⁊ idē dicēdū in bāno vt ibi no. Bar. vt poſſit remitti ex poſtfacto ex iuſta cā. puta ꝓpt̓ pauꝑtatē.⁊ eſt ille tex. multū no. in alio ꝙ ꝓpter in opiaꝫ ſoluēdi ml̓ctā nō ſit cōmutatio pene in corpꝰ ſꝫ ꝓceditcōmutatio ī pena q̄ apponit̉ diffinitiue ꝓpter delictū vt in. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de pe. ⁊ ſic ītellige qd̓ le.⁊ no. iiij. q. vj. ſi res. ⁊ in. c. odoardꝰ de ſolū. qd̓ bn̄no. Aut q̄rit̉ d̓ pena ⁊ tūc aūt īponit̉ ipſo iure autvenit imponēda arbitrio iudicis. pͥmo caſu niſi iudex remittat cū cāe cognitōe nihil agit. vn̄ nō pōtiudex remittere infamiam condēnato de furto. vtin. l. nō pōt. ff. de fur. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. in. l. qͥd gͦ. §. pena gͣuior. ff. de his qͥ no. infa. ⁊ ſic ſi in iſtꝭ q̄ ip̄o iur̄imponūt̉ iudex facit remiſſionē ſine cāe cognitiōepena ſupplet̉ a lege vt ibi. ⁊ no. Bar. ī. l. j. ff. ad turpil. ſcd̓o caſu cū pena venit impouenda ꝑ iudicē apͥncipio pōt pena moderari. etiā ſi ſit pena ſtatutaria. vt le. ⁊ no. in. d. §. pena gͣuior. ⁊ tꝫ remiſſio etiāſi nō ſubeſt cā legitīa lꝫ iudex malefaciat. vnde poteſt de hͦ puniri ⁊ facere litē ſuā. ſecꝰ ſi ſubeſt cauſavt no. Bar. in. d. l. j. pꝰ ſnīam ꝟo nō pōt remitterepenā nec diminuere qd̓ ꝓcedit etiā ſi ſimpl̓r ꝯdemnauit de delicto ⁊ nihil dxit d̓ pena qꝛ īmediate venit apponēda pena iuris. vt eſt tex. in. d. l. j. ad tur.pil. ⁊ in. §. noͣndū. ij. q. iij. p̄al̓. ⁊ ītelligo ꝙ nō poſſitex poſtfacto qn̄ eſt talis iudex qͥ nō pōt diſpenſarein illo delicto. ſic intellige. c. lꝫ de penis. ſecus ſi diſpēſare poſſet vt probatur in. c. at ſi clerici. §. d̓ adul. de iudi. ⁊ ibi dico illū tex. intelligēdum vt poſſitep̄s diſpēſare etiā poſtqͣꝫ ꝯdēnauit de adulterio. etAbbas.vide ibi latiꝰ ꝑ me tactū.Uod tranſlationem.Sūmatū fuit. sͣ. in. c. p̄cedenti. ¶ Nō ꝙ q̄daꝫ ſūt reſeruata pape in ſignū pͥuilegij ſingularꝭq̄ nulli attētare lꝫ. eodē mō ꝗdā reẜuant̉ imꝑatorique alijs īferioribꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ denegāt̉ vtreſtituere fame. l. j. §. de qua. ff. de poſtu. vel legitimare ſpurios. vt in aucͣ. qͥ mo. na. effi. ſui. §. illud.⁊ in. c. ꝑ venerabilē qͥ fi. ſint leg. creare tabellioneꝫ⁊ ſil̓ia. vt no. ī. c. cū. P. tabellio d̓ fi. inſtru. pͥncipestn̄ nō recognoſcētes imperiū iſta pn̄t attētare iuxͣno. in. c. cū. P. ⁊ in. c. cū te. de re iudi. ⁊ in. l. hoſtesff. de cap. ⁊ poſtli. reuer ¶ Scd̓o no. duos modosacqͥrēdi iſta reẜuata pͥncipi. pͥmo ꝑ pͥuilegiū ip̄iꝰ pͥncipiſ. ſcd̓o ꝑ ꝯſuetudīeꝫ. ⁊ reqͥrit̉ ꝯſuetudo tāti tꝑisde cuiꝰ initio nō ſit memoria vt ē tex. no. ī. c. ſuꝑ qͥbuſdā de. ꝟ. ſig. ⁊ in. l. ſi publicanꝰ. §. in oībꝰ. ff. depub. ſecus dic̄ in p̄ſcriptōe ꝯͣ ſup̄mā ptātē pape. nāillā ptātē videlicet vt ſibi non ſubijciat̉ nemo p̄ſcribere pōt. ſecus in his q̄ ꝯpetūt pape in ſignū pͥuilegij. Itē ſecus in iuriſditōe quā hꝫ inꝓuincijs ſeu īciuitatibꝰ. nā in iſtis bn̄ currit p̄ſcpͥtio ꝯͣ papā. adhͨ. c. ſi diligēti. ⁊. c. ad audiētiā d̓ p̄ſcrip. no. voluitInn. ī. c. bone el. ij. d̓ poſtu. p̄la. tene mēti hͦ dictū

Diuerſitatis rō pōt eſſe qꝛ pͥmo caſu eſſꝫ p̄ſcribereꝯͣ deū ſiqͥs nō vellet recognoſcere ſuū vicariū in ſuꝑiorē. nec dn̄t eſſe ī eccl̓ia dei ml̓ti paſtores qꝛ vnūdꝫ eſſe ouile ⁊ vnꝰ paſtor. vt ī euāgelio. ⁊ ī. c. admonet de renū. nec dꝫ qͥs eſſe acephalꝰ .i. ſine capite.xciij. di. nll̓a rōe. An aūt ꝯͣ ſup̄mā ptātē imꝑatorisquis poſſit p̄ſcribere? dic vt dixi. in. c. ꝑ venerabilēp̄al̓. ¶ No. in. ꝟ. ⁊ ſi quedaꝫ. ꝙ ſi aliqͣ reẜuata diuſpecial̓r concedunt̉ vidēt̉ illa trāſire ſine ſpāli ꝯceſſione quaſi ex diuturna ꝯceſſione videat̉ pͥncepsilla velle cōicare inferioribus ⁊ ſic liceāt ſine ꝯceſſione ſpāli. ⁊ eſt in hͦ iſte tex. multū ſin. ⁊ pōt optimeadduci ꝓ ꝯcordāti. l. fi. C. de fideiuſſ. vbi d̓r ꝙ ſi aliqua ꝯſueuer̄t diu expͥmi inter ꝯͣhentes ſi poſtmodum in aliqͦ ꝯͣctu ſpāliter nō expͥmūt̉ habent̉ ꝓ exp̄ſſis qd̓ eſt valde notandū. ad idē facit. l. qd̓ ſi nolit. §. quia aſſidua. ff. de edi. edic. ⁊ qd̓ no. Bar. inl. nemo eſt qui neſciat. ff. de duo. reis. facit. c. ex litteris de ꝯſti. ⁊. c. cām de reſcrip. ſic em̄ arguit hicpapa. dicit em̄ ꝙ legatꝭ videt̉ licere ptās abſoluendi excōicatos ꝓ iniectione manuū indericos qꝛ h̓poteſtas pluries ⁊ diu fuit ꝯceſſa legatis. ¶ Cōtraiſtū tex. ⁊ p̄dicta ml̓tū pōt inſtari. nā ex his q̄ ſuntmere facultatis ⁊ que gratuite cōcedūtur nō inducitur ꝯſuetudo. vnde notant̓ dicit Inno in. c. cumeccl̓ia ſutrina de cauſa poſ. ⁊ ꝓpri. ꝙ ſi miles aliqͥshoſpitaretur amicū ſuū ⁊ inuitaret ipſum ad prandium nō ꝑ hͨ eſt introducta ꝯſuetudo vt teneat̉ eūin futuꝝ hoſpitari cū fuerit ꝓfectꝰ ad illā ciuitateꝫad idē quod no. Cy. in. l. ij. C. q̄ ſit lon. ꝯſue. ⁊ Io.an. in. c. ioānes d̓ cle. ꝯiug. nā ſi aliqͥs ꝑ mille ānosiuiſſet ad molendinū alicuiꝰ cā molēdi nō ꝑ hͦ īducitur ꝯſuetudo vt ire teneat̉. ⁊ ſi ruſticus ꝑ multuꝫtp̄s d̓dit mihi omni anno vnū par caponū nō ꝑ h̓obligat̉ vt in futuꝝ teneat̉ tradere. vt no. Bar anl. cum de in rē ꝟſo. ff. de vſu. ⁊ dixi in. c. ꝑuenit decenſi. ergo ad ꝓpoſitum lꝫ papa pl̓ies ꝯceſſeritlegatis ſpāliter exercēdi ſibi aliqua reẜuata non ꝑ hͦdici dꝫ ꝯſuetudo iuducta vt ſine ſpāli cōceſſiōe poſſint illa attentare. ⁊ ſunt iſta ꝓfecto multū vrgētiaꝯtra iſtū tex. nec doc. pōderarūt. vnde potiꝰ credohanc ptātem trāſiuiſſe in legatos ex approbatōe romane eccl̓ie. vt ſentit Inno. qͣꝫ ex illa ſpāli ꝯceſſiōepl̓ies iterata. ſi em̄ fieret ꝯceſſio ꝑ tantū tp̄s de cuiꝰinitio memoria nō habet̉ tūc forte poſſet ꝓcedereno. in pͥn. collectū. ar. eoꝝ que no. Io. an. in. d. c.ꝑuenit. ⁊ Bar. in. d. l. cū. d̓ in rē ꝟſo. ¶ Ultīo no.ex iſto tex. ꝙ ꝯceſſo ſeu p̄ſcpͥto vno ex ꝓhibitis ſeureſeruatis nō ſit extēſio ad alia ꝓhibita ⁊ reẜuatalicꝫ ſint eiuſdē nature ⁊ ſic ꝯſuetudo in vno nō debet extēdi ad alialꝫ ſint eiuſdē nature ex qͦ ꝯſuetudo eſt oneroſa ⁊ ꝯͣ ius ⁊ in hͦ tene mēti iſtū tex. ⁊ vide Inn. in. c. fi. de offi. archi. Bar. ī. l. j. ff. d̓ iti. actuqꝫ priua. ⁊ Inno. in. c. dilectꝰ de cap. mo. ¶ In gl.hͨ gl. pōt diuidi in qͣttuor ꝑtes ī pͥma ꝑte ponit multos caſus reẜuatos ſoli pape. ⁊ in fi. glo. addit aliucaſuꝫ. ¶ Et no. pͥmo gl. in eo ꝙ dic̄ ꝙ qō fidei eſt reẜuata papt. ītelligo gl. qn̄ oriret̉ aliqͣ qō n̄ deciſa ꝑeccl̓iā. al̓s at pn̄t etiā ep̄i ⁊ capl̓a ſede vacā. ꝓcedē ꝯͣhe̓ticos. ⁊ dedarare eos errare ī fide ⁊ ip̄os legitie