Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

qn̄ ꝓbat̉ error intolerabil̓ in ſnīa exp̄ſſus. vt in.niſi. exceptō eſt ꝯtētis ſb̓ regula. vt no. gl. ſuper ℟ica. reg. iur. li. vj. Et ex ſingl̓r infert̉ ſiꝓpono excōicatōeꝫ iniuſte latā poſtmoduꝫbo nullā. dꝫ iudex appellatōis ſuꝑ nullitate ꝓnūciare. qꝛ ſi iniuſticia ſuſpēdit id qd̓ eſt validū d̓uoluit ad ſuꝑiorē fortiꝰ qd̓ ē nullū.. c. dilecto. qd̓ibi no. ap. eſt bo. tex. in. l. carmelie pia. ff. iur.pa. ibi Bar. ī. l. qͥdā. ff. fam. her. in. l. ſi exp̄ſſim. ff. ap. iura ꝓbat a ſnīa nulla appellari p̄t.No. ibi patēter exp̄ſſuꝫ. ar. ad vt excōicatioſit nulla ꝓpt̓ errorē dꝫ error eſſe exp̄ſſus ī ſnīa.vide Archi. in. d. c. venerabilibꝰ. qd̓ dixi in. c. īter cetera. de ap. Ultīo no. iūcta gl. in.. nihilominꝰ. dꝫ qͥs admitti ad ꝓbādū qd̓ ꝓbatūreleuat. ad qͦtidie ſolet allegari iſte tex. fac̄. l. adꝓbationē. C. de ꝓba. in. l. nec natales. C. e Inglo. j. ibi nec eſt veꝝ qd̓ d̓r. no. ſingul̓r iſtā glo. vſqꝫad fi. qꝛ neſcio alibi. Ex infert̉ teſtes vtriuſqꝫ ꝑtis ꝯͣrij tūc reducūt̉ ad ꝯcordiā p̄ſumēdo actuꝫgeminatū ꝓbatōes ſūt eqͣles. Si ꝟo ꝓbatōnesvniꝰ ſunt meliores qꝛ teſtes ſūt meliores. vel dicūtꝟiſil̓iora ſit illa interp̄tatio ſꝫ ꝓnūciat̉ meliꝰbāte. idē tenet Inno. de vide qd̓ latiꝰ dixi inc. tu. teſti. dicit etiā Inno. lꝫ teſtes vtriuſqꝫ ꝑtis reducant̉ ad ꝯcordiā multiplicitatē actustn̄ int̓ teſtes vniꝰ ꝯfeſſionē alteriꝰ ſit cōcordia. qꝛ cōfeſſio tm̄ nocet ꝯfitēti aūt ꝓdeſt. qꝛ nonpōt qͥs ſe ꝯfiteri ſꝫ ꝯͣ ſe ſic. vt. xiiij. q. iij. in pͥn. inl. de etate. ff. de int̓. ac. Exemplū ſi ꝓbatōes ep̄i haberēt excōicauit ante appellatōem ſꝫ excōicatꝰ dic̄ poſt appellatōeꝫ fiat ꝯcordia vt p̄ſumat̉ fuiſſebis appellatū. ſecꝰ aūt eſſet vbi excōicatꝰ ꝓbaretpoſt fuiſſet excōicatꝰ. vt in. d. c. tu. Itē ad ꝓpoſitū gl. rn̄det Io. an. al̓r ep̄s admittit̉ ad probandū excōicatōeꝫ fuiſſe latā an̄ appellationē. qꝛpoſitōes rn̄ſiōes interrogatōes poterit ꝓbari ſemel tm̄ fuerit appellatum. ſic ceſſabit p̄ſumptio actꝰ geminati. vt in. c. Ioānes. fi. inſtru.IIn glo. in.. nihilominꝰ. ex hac. gl. duo ſingulariter. pͥmū ſi iudex. admittit exceptionemip̄iꝰ ꝓbatōeꝫ qͣs ip̄e debebat admittere tenet̉modū ꝓnūciare ẜm illas ꝓbatōes. al̓s ꝑs excipiens hr̄et iuſtā cām appellādi niſi ꝓteſtatōe iudexadmiſiſſet. vtputa ſi de iure deberet admitti nonaliter. Io. an. impugnat dictū glo. dicēs ſe nonvidere ſuꝑ fundet̉ iſta appellatio exqͦ exceptio exſui natura ꝯcludit. pone exēplū. reꝰ excipit contra actorē debeat admitti ad agendū. qꝛ eratexcōicatꝰ minori iudex forte imꝑitiā admiſit exceptionē et ꝓbatōeꝫ. ẜm dictū gl. iudex deberet r̄pellere actore. qd̓ videt̉ iniuſtū ẜm exceptō nonꝯcludat. ſi reꝰ dice̓t iudici qͣre me admiſiſti adbandū? pōt iudex dice̓ tu qͣre te ingeſſiſti? naꝫ culpa cōpēſanda eſt. l. ſi ambo. ff. de cōpē. in. c. intelleximꝰ. de adul. Itē iudex pōt reuocare interlocutoriā ſuā iniuſtā. vt in. c. ceſſante. app. ī. l. qd̓iuſſit. de re iudi. nec ſi appellet̉ iudex appellatōis debet ꝓnūciare appellāte. exqͦ exceptō non ꝯcluditintentū ſuū. Io. an̄. cōiter trāſeūt doc. Sed

ego ſaluādo vtriuſqꝫ dictū .ſ. gl. Io. an. diſtīguoſic. aūt exceptio ex ſui natura ꝯcludit. procedit opi. Io. an̄. aut exceptio ex ſe ꝯcludit ſꝫ debebat admitti. qꝛ tꝑe incōpetēti ꝓpoſita ⁊cͣ. tūc exqͦfuit admiſſa ꝓbata dꝫ ẜm ꝓnūciari al̓s poſſetappellari vt ſingl̓r dic̄ glo. quā ſic intellectam neſcio alibi. pono ml̓tiplex exēplū. pͥmo ꝯͣ executionē ſnīe tranſiuerat in iudicatā opponit̉ exceptio iniuſticie ꝓbat̉ certe lꝫ debuiſſꝫ admitti ex ſnīa trāſiuerat ī iudicatā. vt in. c.. int̓ monaſteriū. de re iudi. tn̄ exqͦ de facto fuit admiſſa dꝫ iudex ꝓnūciare ſuꝑ iniuſticia cognouit. ſingl̓rvoluit Inno. in. c. dilecta. de reſcpͥ. ī. c. Bertoldꝰ. de re iudi. qꝛ de ea re de iudex cognouitnūciare dꝫ. vt in. l. de re. ff. de iudi.. c. ſuꝑ. decau. poſ. ꝓpri. tene mēti dictū. Ex hēs caſūin ſnīa retractat̉ p̄textu iniuſticie lꝫ trāſiuerit in iudicatā. vide aliū ꝯſil̓em caſuꝫ Inno. ī. c. qͥapleriqꝫ. de īmu. ec. vbi noͣter dicit ſi ꝯfeſſionemꝑtis victricis ꝯſtat ſnīam eſſe iniuſtā dꝫ iudex retractari obſtāte trāſiuerat in iudicatā. Exqͥbus potes colligere notabilē theoricaꝫ et ſꝑ mētitenendā ſi ꝯͣ p̄ſumptōeꝫ iurꝭ de iure facto admittit̉ ꝓbatio in ꝯͣriū patiēte eo cuiꝰ int̓eſt dꝫ a talip̄ſumptōe ꝓbationē ꝯͣriā recedi. Idē qn̄ de ꝯͣrioꝯſtat ꝯfeſſionē ꝑtis cuiꝰ intereſt. vltimū ꝓbātlegiſte ī aucͣ. ſꝫ iam neceſſe. C. de dona. an̄ nup. Pone aliud exemplū poſt publicatas atteſtatōnesadmittit̉ exceptio recipit̉ ꝓbatio directe ꝯͣria prime ꝓbationi. lꝫ a pͥncipio debuiſſet admittiꝓpter ꝑiculū ſubornatōis teſtiū. vt in cle. ij. teſti.. c. fraternitatis teſti. tn̄ exeqͦ fuit admiſſa dꝫ valere. qꝛ tacite pōt recēdi a publicatōe. ad qd̓ no.Io. an. in. d. c. fraternitatis. Idē putareꝫ in qualibet exceptōe dilatoria que de facto fuit admiſſa pꝰlit. ꝯte. vn̄ in his ſil̓ibꝰ caſibꝰ optīe pōt ſaluari dictū huiꝰ glo. ſcd̓m dictū no. qd̓ colligit̉ ex hac glo. ē iudex dubitat an̄ exceptio ſit admittēda vel nedebeat admittere ꝓteſtatōe ſi inqͣꝫtū de iur̄ſit admittēda aliter. hodie multū inualuit in practica. idē in ꝓbatōe ẜm glo. Un̄ in articulis interrogatorijs iudex ſolet dicere admitto ſaluo iure imꝑtinētiū admittendoꝝ. hinc hoſti.format quotidianā qōem. pone reus excepit. iudex ꝟo dicit volo rn̄deas ſaluo iur̄ tuo. pone exemplū. Reus excipiebat poſitio erat imꝑtinēs ideo tenebat̉ rn̄dere. Iudex dicit reſpondeasſaluo iure tuo. Uel reus excipiebat ꝯͣ actorē dilatorie. Iudex dic̄ volo tu rn̄dees libello ſaluis exceptionibꝰ tuis. nūqͥd teneat̉ reus reſpōde̓ ad magatū iudicis? Et primo dicit. pōt em̄ reſpōdere reus nolo rn̄dere niſi prius ꝓnūciaueritis ſuꝑexceptione mea ſi iudex euꝫ cōpelleret poſſet appellari. ar. bo. in. c. exhibita. de ind. in. l. ſi is aff. vt le. no. ca. niſi iudex ex ꝓbabili moueret̉. puta qꝛ vehemēter p̄ſumeret ꝯͣ reū exciꝑet ſubtfugiendi cauſa iudiciū. vel qꝛ eſt ꝓbababile dubiumvtrū exceptio ſit admittēda indagatio exigit lon tractū. Cōſuluit tn̄ Hoſt. vt cāꝫ iudex faciat ſcribi in actis vt ſic appareat eum probabiliter motuꝫ