L
qn̄ ꝓbat̉ error intolerabil̓ in ſnīa exp̄ſſus. vt in ꝟ.niſi. nā exceptō eſt d̓ ꝯtētis ſb̓ regula. vt no. ꝑ gl. ſuper ℟ica. d̓ reg. iur. li. vj. Et ex hͦ ſingl̓r infert̉ ꝙ ſiꝓpono excōicatōeꝫ iniuſte latā ⁊ eā poſtmoduꝫ ꝓbo nullā. dꝫ iudex appellatōis ſuꝑ nullitate ꝓnūciare. qꝛ ſi iniuſticia ſuſpēdit id qd̓ eſt validū ⁊ d̓uoluit ad ſuꝑiorē fortiꝰ qd̓ ē nullū. ꝓ hͦ. c. dilecto. ⁊ qd̓ibi no. d̓ ap. ⁊ eſt bo. tex. in. l. carmelie pia. ff. d̓ iur.pa. ⁊ ibi ꝑ Bar. ī. l. cū qͥdā. ff. fam. her. ⁊ in. l. ſi exp̄ſſim. ff. d̓ ap. q̄ iura ꝓbat ꝙ a ſnīa nulla appellari p̄t.No. ibi patēter exp̄ſſuꝫ. ar. ꝙ ad hͦ vt excōicatioſit nulla ꝓpt̓ errorē dꝫ error eſſe exp̄ſſus ī ſnīa. d̓ qͦvide ꝑ Archi. in. d. c. venerabilibꝰ. ⁊ qd̓ dixi in. c. īter cetera. de ap. ¶ Ultīo no. iūcta gl. in. ꝟ. nihilominꝰ. ꝙ nō dꝫ qͥs admitti ad ꝓbādū qd̓ ꝓbatū nōreleuat. ⁊ ad hͦ qͦtidie ſolet allegari iſte tex. fac̄. l. adꝓbationē. C. de ꝓba. ⁊ in. l. nec natales. C. e ¶ Inglo. j. ibi nec eſt veꝝ qd̓ d̓r. no. ſingul̓r iſtā glo. vſqꝫad fi. qꝛ neſcio eā alibi. Ex qͣ infert̉ ꝙ teſtes vtriuſqꝫ ꝑtis ꝯͣrij tūc reducūt̉ ad ꝯcordiā p̄ſumēdo actuꝫgeminatū cū ꝓbatōes ſūt eqͣles. Si ꝟo ꝓbatōnesvniꝰ ſunt meliores qꝛ teſtes ſūt meliores. vel dicūtꝟiſil̓iora nō ſit illa interp̄tatio ſꝫ ꝓnūciat̉ ꝓ meliꝰ ꝓbāte. ⁊ idē tenet h̓ Inno. de qͦ vide qd̓ latiꝰ dixi inc. cū tu. d̓ teſti. dicit etiā h̓ Inno. ꝙ lꝫ teſtes vtriuſqꝫ ꝑtis reducant̉ ad ꝯcordiā ꝑ multiplicitatē actustn̄ int̓ teſtes vniꝰ ⁊ ꝯfeſſionē alteriꝰ nō ſit cōcordia.rō qꝛ cōfeſſio tm̄ nocet ꝯfitēti nō aūt ꝓdeſt. qꝛ nonpōt qͥs ꝓ ſe ꝯfiteri ſꝫ ꝯͣ ſe ſic. vt. xiiij. q. iij. in pͥn. ⁊ inl. de etate. ff. de int̓. ac. Exemplū ſi ꝓbatōes ep̄i haberēt ꝙ excōicauit ante appellatōem ſꝫ excōicatꝰ dic̄ꝙ poſt appellatōeꝫ nō fiat ꝯcordia vt p̄ſumat̉ fuiſſebis appellatū. ſecꝰ aūt eſſet vbi excōicatꝰ ꝓbaret ꝙpoſt fuiſſet excōicatꝰ. vt in. d. c. cū tu. Itē qͦ ad ꝓpoſitū gl. rn̄det Io. an. ⁊ al̓r ꝙ iō ep̄s admittit̉ ad probandū excōicatōeꝫ fuiſſe latā an̄ appellationē. qꝛ ꝑpoſitōes ⁊ rn̄ſiōes ⁊ ꝑ interrogatōes poterit ꝓbari ꝙ ſemel tm̄ fuerit appellatum. ⁊ ſic ceſſabit p̄ſumptio actꝰ geminati. vt in. c. cū Ioānes. d̓ fi. inſtru.IIn glo. in. ꝟ. nihilominꝰ. nō ex hac. gl. duo ſingulariter. pͥmū ꝙ ſi iudex. admittit exceptionem ⁊ip̄iꝰ ꝓbatōeꝫ qͣs ip̄e nō debebat admittere tenet̉ ꝑmodū ꝓnūciare ẜm illas ꝓbatōes. al̓s ꝑs excipiens hr̄et iuſtā cām appellādi niſi cū ꝓteſtatōe iudexadmiſiſſet. vtputa ſi de iure deberet admitti ⁊ nonaliter. Io. an. impugnat hͦ dictū glo. dicēs ſe nonvidere ſuꝑ qͦ fundet̉ iſta appellatio exqͦ exceptio exſui natura nō ꝯcludit. pone exēplū. reꝰ excipit contra actorē ꝙ nō debeat admitti ad agendū. qꝛ eratexcōicatꝰ minori iudex forte ꝑ imꝑitiā admiſit exceptionē et ꝓbatōeꝫ. ẜm dictū gl. iudex deberet r̄pellere actore. qd̓ videt̉ iniuſtū ẜm eū cū exceptō nonꝯcludat. ⁊ ſi reꝰ dice̓t iudici qͣre me admiſiſti ad ꝓbandū? pōt iudex dice̓ ⁊ tu qͣre te ingeſſiſti? naꝫ culpa cōpēſanda eſt. l. ſi ambo. ff. de cōpē. ⁊ in. c. intelleximꝰ. de adul. Itē iudex pōt reuocare interlocutoriā ſuā iniuſtā. vt in. c. cū ceſſante. d̓ app. ⁊ ī. l. qd̓iuſſit. de re iudi. nec ſi appellet̉ iudex appellatōis debet ꝓnūciare ꝓ appellāte. exqͦ exceptō non ꝯcluditintentū ſuū. ⁊ cū Io. an̄. cōiter trāſeūt h̓ doc. Sed
ego ſaluādo vtriuſqꝫ dictū .ſ. gl. ⁊ Io. an. diſtīguoſic. ꝙ aūt exceptio ex ſui natura nō ꝯcludit. ⁊ procedit opi. Io. an̄. aut exceptio ex ſe ꝯcludit ſꝫ nō debebat admitti. qꝛ tꝑe incōpetēti ꝓpoſita ⁊cͣ. ⁊ tūc exqͦfuit admiſſa ⁊ ꝓbata dꝫ ẜm eū ꝓnūciari al̓s poſſetappellari vt ſingl̓r dic̄ hͨ glo. quā ſic intellectam neſcio alibi. ⁊ pono ml̓tiplex exēplū. pͥmo cū ꝯͣ executionē ſnīe q̄ tranſiuerat in rē iudicatā opponit̉ exceptio iniuſticie ⁊ ꝓbat̉ certe lꝫ n̄ debuiſſꝫ admitti exqͦ ſnīa trāſiuerat ī rē iudicatā. vt in. c. cū. int̓ monaſteriū. de re iudi. tn̄ exqͦ de facto fuit admiſſa dꝫ iudex ꝓnūciare ſuꝑ iniuſticia d̓ qͣ cognouit. hͦ ſingl̓rvoluit Inno. in. c. cū dilecta. de reſcpͥ. ⁊ ī. c. cū Bertoldꝰ. de re iudi. qꝛ de ea re de qͣ iudex cognouit ꝓnūciare dꝫ. vt in. l. de qͣ re. ff. de iudi. ⁊. c. cū ſuꝑ. decau. poſ. ⁊ ꝓpri. ⁊ tene mēti hͦ dictū. Ex qͦ hēs caſūin qͦ ſnīa retractat̉ p̄textu iniuſticie lꝫ trāſiuerit inrē iudicatā. ⁊ vide aliū ꝯſil̓em caſuꝫ ꝑ Inno. ī. c. qͥapleriqꝫ. de īmu. ec. vbi noͣter dicit ꝙ ſi ꝑ ꝯfeſſionemꝑtis victricis ꝯſtat ſnīam eſſe iniuſtā dꝫ iudex eā retractari nō obſtāte ꝙ trāſiuerat in rē iudicatā. Exqͥbus potes colligere notabilē theoricaꝫ et ſꝑ mētitenendā ꝙ ſi ꝯͣ p̄ſumptōeꝫ iurꝭ ⁊ de iure d̓ facto admittit̉ ꝓbatio in ꝯͣriū patiēte eo cuiꝰ int̓eſt dꝫ a talip̄ſumptōe ꝑ ꝓbationē ꝯͣriā recedi. Idē qn̄ de ꝯͣrioꝯſtat ꝑ ꝯfeſſionē ꝑtis cuiꝰ intereſt. ⁊ hͦ vltimū ꝓbātlegiſte ī aucͣ. ſꝫ iam neceſſe. C. de dona. an̄ nup. Pone aliud exemplū cū poſt publicatas atteſtatōnesadmittit̉ exceptio ⁊ recipit̉ ꝓbatio directe ꝯͣria prime ꝓbationi. nā lꝫ a pͥncipio nō debuiſſet admittiꝓpter ꝑiculū ſubornatōis teſtiū. vt in cle. ij. d̓ teſti.⁊. c. fraternitatis d̓ teſti. tn̄ exeqͦ fuit admiſſa dꝫ valere. qꝛ tacite pōt recēdi a publicatōe. ad hͦ qd̓ no.Io. an. in. d. c. fraternitatis. Idē putareꝫ in qualibet exceptōe dilatoria que de facto fuit admiſſa pꝰlit. ꝯte. vn̄ in his ⁊ ſil̓ibꝰ caſibꝰ optīe pōt ſaluari dictū huiꝰ glo. ſcd̓m dictū no. qd̓ colligit̉ ex hac glo. ēꝙ iudex qͥ dubitat an̄ exceptio ſit admittēda vel nedebeat eā admittere cū ꝓteſtatōe ſi ⁊ inqͣꝫtū de iur̄ſit admittēda ⁊ nō aliter. ⁊ hͦ hodie multū inualuit in practica. ⁊ idē in ꝓbatōe ẜm glo. Un̄ in articulis ⁊ interrogatorijs iudex ſolet dicere admitto ſaluo iure imꝑtinētiū ⁊ nō admittendoꝝ. hinc hoſti.format quotidianā qōem. pone ꝙ reus excepit. iudex ꝟo dicit volo ꝙ rn̄deas ſaluo iur̄ tuo. pone exemplū. Reus excipiebat ꝙ poſitio erat imꝑtinēs⁊ ideo nō tenebat̉ rn̄dere. Iudex dicit reſpondeasſaluo iure tuo. Uel reus excipiebat ꝯͣ actorē dilatorie. Iudex dic̄ volo ꝙ tu rn̄dees libello ſaluis exceptionibꝰ tuis. nūqͥd teneat̉ reus reſpōde̓ ad magatū iudicis? Et primo dicit ꝙ nō. pōt em̄ reſpōdere reus nolo rn̄dere niſi prius ꝓnūciaueritis ſuꝑexceptione mea ⁊ ſi iudex euꝫ cōpelleret poſſet appellari. ar. bo. in. c. exhibita. de ind. ⁊ in. l. ſi is a qͦff. vt le. no. ca. niſi iudex ex ꝓbabili cā moueret̉. puta qꝛ vehemēter p̄ſumeret ꝯͣ reū ꝙ exciꝑet ſubtfugiendi cauſa iudiciū. vel qꝛ eſt ꝓbababile dubiumvtrū exceptio ſit admittēda ⁊ indagatio exigit longū tractū. Cōſuluit tn̄ Hoſt. vt cāꝫ iudex faciat ſcribi in actis vt ſic appareat eum probabiliter motuꝫ