L

tionē vt dicamꝰ ꝙ iō iſte clericꝰ fuit admiſſus. quiadubitabat̉ de mādato. nā regl̓a ē ꝙ vbi dubitaturan̄ aliqͥs ſit ꝓcurator admittit̉ cū cautōe de ratihabitōe. vt in. l. j. C. d̓ ꝓcu. ⁊ hͦ ſolutio bona. Et ꝓ declaratōe ſcias ꝙ aūt certū ē quē nō hr̄e mandatū ⁊nō admittit̉ ad agēdū ꝓ alio qͣntūcūqꝫ velit caue̓.fallit in ꝯiūcta ꝑſona q̄ admittit̉ dūmodo cā nō requirat ſpāle mādatū. ⁊ ſic limita glo. ꝓ hͦ tex. in. l.ff. d̓ mīo. ⁊ iō ſi cā eſt ſpūal̓ nō admittit̉ ꝓ ꝯiuncta.qꝛ videt̉ reqͥrere ſpāle mādatū. qd̓ tꝫ ſpe. in ti. d̓ cōiūcta ꝑſona. ꝑ do. de ro. deci. cxxxvj. tn̄ ſi dubitat̉an̄ habeat ſpāle mādatū admittit̉ cū cautōe. vt eſttex. no. in. l. ꝙ ſi d̓ ſpāli. ff. d̓ mino. ¶ Itē ſcias ꝙ cōiūcte ꝑſone nō pōt ſolui debituꝫ lꝫ admittat̉ vt fiatcōdēnatio ⁊ vt ſoluat̉ ei qͥ pōt reciꝑe. vt eſt gl. no. īl. vero ꝓcuratori. ff. de ſol̓. ⁊ ibi ꝑ Bar. fac̄ tex in. l.qͥ hoīem. §. qͥ gener. ff. e. Aut certū ē eū hr̄e mādatū ⁊ admittit̉ ſine cautōe. vt in. d. c. j. aut dubitat̉ ⁊hꝫ locū qd̓. sͣ. dixi. ⁊ d̓ hͦ vide bo. gl. ī. d. §. qͥ alieno.⁊ in. d. c. j. Si ꝟo dubiū ē ⁊ qn̄ d̓r dubitari d̓ mādato. nā gl. iuris ciuil̓ ī. d. l. j. quā ml̓ti. etiā moderniores legiſte ſecuti ſūt. dic̄ ꝙ ſi qͥs aſſerit ſe ꝓcuratorē⁊ adu̓ſariꝰ negat ꝑ negatōnē orit̉ dubiū d̓ mādatovt in. l. iij. C. qͥbꝰ ad lib̓. ꝓcla. nō li. Quidā tenuer̄toppoſitū ⁊ ſentiūt maxīe cōiter canoniſte h̓. qͥ vidētur velle ꝙ oꝫ ꝙ ſb̓ſit aliqͣ p̄ſumptio de mādato ſic̄erat h̓. qꝛ iſte clericꝰ hēbat inſtr̄a faciētia ad cauſaꝫnā ex hͦ oriebat̉ p̄ſumptio ꝓbabil̓ de mādato. ad hͦno. glo. in. l. fi. C. de pac. ꝯuen. tā ſuꝑ do. ⁊ no. Cy.⁊ Bal. in. l. ſi qͣ. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ hāc opi. puto veriorē. Tenētes tn̄ ꝯͣriū mouebāt̉. qꝛ trāſactio nō pōtfieri de re dubia. vt in. l. j. d̓ trāſac. ⁊ tn̄ ſufficit ſolanegatio aduerſarij vt res dicat̉ dubia vt in. d. l. iij.⁊ in. l. pꝰ rē iudicatā. de trāſac. Item int̓ duo malaminꝰ malū eſt eligēdum. xiij. di. duo mala. Malū aūt eſt ſi eſt ꝓcurator ⁊ nō admittit̉. ⁊ malū eſt ſinō eſt ꝓcurator ⁊ admittit̉. ſꝫ minꝰ malū eſt hͦ vltīocaſu. qꝛ ꝓuiſuꝫ eſt reo ꝑ cautionē ſufficientē. Sꝫ hͨmotiua mihi nō placēt. Nā qn̄ aliqͥd a reo petit̉ nōeſt aliqͣ p̄ſumptio ꝙ reꝰ tenet̉. ideo ꝑ negatōeꝫ ſuāres efficit̉ dubia. ſꝫ cū qͥs ſe dicit ꝓcuratorē eſt preſumptō ꝯͣ eū. qꝛ facta nō p̄ſumunt̉. vt in. c. cū ī iures. e. ⁊ in. l. vnica. C. d̓ māͣ. pͥn. ⁊ in. l. ꝓhibitū. C. deiure fiſ. li. x. nec dꝫ credi alicui aſſumēti ſibi officiuꝫetiā ſi habeat lr̄as credētie. vt noͣnt̓ dicit Bar. in. l.lutiꝰ. ff. d̓ fideiū. negatio ꝟo adu̓ſarij cū veniat adimpugnādū aſſertionē iſtiꝰ qui aſſerit ſe ꝓcuratorē nō dꝫ facere p̄ſumptōeꝫ vel aliquē graduꝫ ꝓbatōis ꝯͣ negantē qꝛ ordinata ad certū finē nō dn̄t parere ꝯͣriū effectū. vt in. c. maiores. d̓ bap. ⁊ in. l. qd̓fauore. C. de leg. nec ob. ſcd̓m motiuū qꝛ īputādūeſt ei qͥ nō cōparet legitīe nec dꝫ vni ꝯſuli cuꝫ iactura alteriꝰ. xiiij. q. v. deniqꝫ. Et videt̉ ꝯͣ hāc opi. tex.in. c. j. d̓ ꝓcu. ⁊ h̓ ī eo ꝙ pōderat̉ ꝙ iſte hēbat inſtr̄acāe ⁊ iō ꝯcluderē ꝙ vbi d̓ mādato ex ꝯiecturꝭ orit̉ ꝓbabil̓ p̄ſumptio nō dꝫ admitti qͣntūcūqꝫ velit caue̓Et vnū no. qd̓ ponit Bal. in. d. l. ſi qͣ in fi. dicēs ꝙſi qͥs affert mādatū ad ꝑtes remotas in qͦ d̓r ꝙ ſemproniꝰ ꝯſtituit titiū ꝓcuratorē. ꝙ ſi neget̉ iſtuꝫ eſſeillū titiū p̄ſumēdū ē ꝓ eo exqͦ hꝫ īſtr̄m penes ſe. ⁊ ꝓ

hͦ bn̄ fac̄ glo. in. c. nōnulli. sͣ. de reſcpͥ. ¶ In ea. gl.ibi eſtimabit̉ in qͣꝫtū leſa ſit eccl̓ia. no. gl. iūcto tex.ſingl̓r ꝙ etiā in caſu ſpūali admittit̉ qͥs ad agendūcū cautōe ſi dubitat̉ d̓ mādato lꝫ cautio nō ſit oīnoſufficiēs. qꝛ cām ſpūalē nō pōt qͥs eſtīare ſꝫ ꝓuidet̉eo mō qͦ pōt .ſ. vt ſatiſfaciat inqͣꝫtū eccl̓ia leſa eſt ineo ꝙ abn̄s nō hꝫ ratū iudiciū. Et dicit hͦ hoſti. ꝙ ꝑno. h̓ ⁊ in. c. ꝑ tuas de arbi. ẜuat̉ ī curia romanā ꝙadmittit̉ qͥs cū cautōe penali ad quā ſe aſtrīgit volēs agere cū fideiuſſoribꝰ niſi infra certū tp̄us dn̄sabn̄s ꝑ lr̄as patētes factū ratificet. ⁊ eſt bona ꝓuiſio vt ſic a pͥncipio taxet̉ qd̓ ſolui dꝫ ſi dn̄s nō ratificabit infra certū tp̄s. ¶ In ea. glo. ibi etiā ſi ille diceret ſe velle ꝓbare mādatū. glo. allegādo hͦ dic̄ vtptꝫ ex noͣtꝭ in. c. j. d̓ ꝓcu. ⁊ in. d. §. qͥ alieno. nā ſi vl̓tꝓbare mādatū nō cogit̉ caue̓. ¶ In glo. ij. in fi. no.bn̄ glo. iūcto tex. ꝙ quēadmodū in reuocatōe cōmiſſiōis dꝫ fieri mentio d̓ ꝓceſſu inchoato corā primo iudice. vt in. c. inter. d̓ re iudi. ita cū dat̉ adiunctus pͥmo iudici al̓s lr̄e ſūt ſurrepticie. ¶ In gl. inꝟbo admitte̓ noluit in fi. declara iſtā glo. ꝓut dicet̉in ſe. glo. ¶ In glo. in ꝟbo qd̓ nō intelligit̉ in fi. hͨglo. ꝓcedit aliqͣntulū ini̓cate. ſꝫ colligēdo qͥd bonidicit ⁊ hͨ cōia dicta doc. diſtingue pꝰ Io. Cal. ſic cūq̄rit̉ an̄ ⁊ qn̄ delegatꝰ poſſit ſubdelegare ꝙ aūt vnꝰeſt delegatꝰ aūt pl̓es. Si vnꝰ pōt ſubdelegare ſemper qͣntūcunqꝫ ſit impeditꝰ dūmō n̄ ſit īpedimētūīuris. vt qꝛ al̓s eſt inhabil̓. vt ī. c. ſi ꝓ debilitate. etin. c. paſtoral̓. sͣ. e. Si aūt ſūt pl̓es ⁊ tūc aūt aliqͥs ēīpeditꝰ impedimēto iurꝭ ⁊ nō pōt ſubdelegare. vtputa ſi eſt ſeruꝰ vel furioſus vl̓ qͥd ſil̓e. vt in. l. ſciſcitatꝰ de reſcpͥ. Aut impedit̉ impedimēto facti ⁊ tūcaūt a pͥncipio fuerūt dati pl̓es aūt vnꝰ a pͥncipio etalt̓ fuit poſtmodū adiūctꝰ. ſcd̓o caſu aut fuit datuſadiūctꝰ ꝑ lr̄as ſurrepticias ⁊ nō p̄t ſb̓delegare. vt h̓ẜm vnū intellectū qꝛ nec ꝑ ſe cognoſcere pōt. Autfuit adiūctꝰ ꝑ lr̄as validas. ⁊ tūc idē ac ſi fuiſſet deputatꝰ a pͥncipio. ⁊ tūc dicēdū ſic̄ dicā in ſe. mēbroqn̄ a pͥncipio deputati ſūt pl̓es. qͦ caſu dic ꝙ aut fuerūt deputati ſimpl̓r ſine aliqͣ clauſula. ⁊ tūc impeditꝰ pōt ſubdelegare. ⁊ delegatꝰ tenet̉ admittē ſubdelegatū. vt in. c. qͣꝫuis. sͣ. e. al̓s nō valeret ꝓceſſusvniꝰ. vt in. c. cām mr̄imonij. sͣ. eo. Si ꝟo ſūt deputati cū clauſula. ⁊ tūc aūt cū clauſula illa vos vel alt̓⁊cͣ. ⁊ uō tenet̉ admittere ſubdelegatū alteriꝰ. vt inc. ſi pl̓es. jͣ. eo. li. vj. Aut cuꝫ clauſula ꝙ ſi ambo ⁊c̄.vel cū clauſula ꝙ ſi nō oēs. ⁊ tūc aūt alter eſt impeditꝰ impedimēto ꝑ̄petuo ⁊ nō pōt ſubdelegare. qꝛpurificata ē clauſula. Idē ſi ē impeditꝰ impedimēto tꝑali ⁊ ineuitabili. aut eſt impeditꝰ impedimen̄.to tꝑali ⁊ euitabili. ⁊ tūc aūt fuit deputatꝰ cū clauſula p̄electōis vt qꝛ fuit dictū ſi ambo nō poteritis tufrater ep̄e ⁊cͣ. ⁊ p̄electꝰ nō tenet̉ admittere ſubdelegatū alteriꝰ impediti vt ſic aliquid oꝑet̉ illa clauſula ſꝫ aliꝰ nō pōt ꝓcede̓ ſine ſubdelegato iſtiꝰ p̄electiqꝛ hͦ importat cōmiſſio. Aut fuit deputatꝰ ſimpl̓rcū clauſula ꝙ ſi nō oēs ⁊ aūt fuit facta cōmiſſio appellatōe remota. ⁊ nō tenet̉ admittte̓ ſubdelegatuimpediti ne vulneret̉ iuriſditio ſua. ar. ī. c. ſuꝑ qōnū. §. ſi ꝟo. sͣ. e. Aut fuit fctā ꝯmiſſio ſine clauſula