L

fat ſibi fides de mādato. ¶ Itē no. vltimo ꝙ delegatꝰ pōt p̄ciꝑe ordīario vt exequat̉ factū ſuū. namgerit vices pape qͦ ad illā cām ⁊ eſt maior qͦlibet ordinario. vt in. c. ſtuduiſti d̓ off. le ¶ Sꝫ q̄ro qͥd ſi delegatꝰ nō vult face̓ fidē ordinario de mādato ſuo ſꝫeū parere nolētē excōicat. dicūt doc. ⁊ bn̄ ꝙ excōicatio nō tꝫ qꝛ delegatꝰ nō hꝫ iuriſditōeꝫ ſuꝑ ordīariū niſi qn̄ eſſet ſibi rebell̓ ẜ petēdo fidē de mādatofacit qd̓ ſibi a iure ꝑmittit̉. ergo nō pōt dici rebell̓.⁊ ſic nō tꝫ excōicatio ex defectu iuriſditiōis. fac̄ qd̓in ſil̓i dixi in. c. cū ꝯtingat. de reſcrip. Sed queroqͥd ſi ordinariꝰ nō curat certificari d̓ mādato. nunquid poſſit exeqͥ? doc. ꝙ ſic. exqͦ p̄ſumit de mādatonā h̓ tex. nō dicit ꝙ nō pōt exequi ſꝫ nō cogit̉. ⁊ ſi ꝑsappellaret ab ordinario nō tenet̉ admittere appellationē qꝛ cū ip̄e ſit nudꝰ executor appellatio dꝫ interponi a delegato qͥ iniūxit mādatū vt no. fuit. sͣ. e.c. ſuꝑ q̄ſtionū. ¶ Quero tertio qͥd ſi ordinariꝰ malicioſe dicat ſe dubitare de mādato allegando maxime falſitatē reſcpͥti. iuxͣ id qd̓ habet̉ ī. c. ſuꝑ eo. defal. So. dic̄ Hoſti. ꝙ qͣtuor remedia hͦ caſu cōpetūtpͥmū vt delegatꝰ exeqͣt̉ ꝑ ſe qd̓ p̄t. vt ī. c. ī lr̄is. sͣ. e.ſcd̓m vt puniat ip̄m ordinariū ſi ꝯſtat ꝙ malicioſeopponit. tertiū qꝛ punit̉ qͦ ad deū. qͣrtuꝫ qꝛ poteritꝯdēnari ī. xxx. lib. auri. ſi malicioſe opponit ānullādo reſcpͥtū pͥncipis. l. ij. in fi. C. d̓ legi. ¶ In glo. inꝟ. d̓ mādato. no. bn̄ iſtā glo. qꝛ ē ml̓tū no. maxīe reſpectu theoricē quā tradit in fi. ⁊ ml̓tū allegari ſolꝫiſta glo. in iudicijs. ⁊ vide ad maͣꝫ qd̓ noͣ. Inno. j.de eo qͥ fur. or. rece. i. c. īnotuit. ⁊ vt habeas ꝯcluſionē iſtā maͣm ꝓſeq̄re ꝑ tria mēbra. pͥmū eſt cū q̄ritur qual̓r vere ꝓbet̉ mādatū delegatōis. ſcd̓m qͣl̓rp̄ſumit̉ iuriſditio delegata vl̓ ordīaria. tertiū quidin legitimitate aliaꝝ ꝑſonaꝝ in iudicio intercedentiū vt ꝓcuratoꝝ tutoꝝ ⁊ ſil̓iuꝫ. ¶ Quo ad pͥmū dicꝙ pͥmo pōt ꝓbari mādatū ꝑ originale. ⁊ hͦ clariusjͣ. de fi. inſtru. qͣſi ꝑ totū. ſcd̓o ꝑ exemplū ſolēniterſumptū ex originali. ⁊ q̄ ſolennitas dꝫ adhiberi dicvt le. ⁊ no. in. c. vlti. de fi. inſtru. ⁊ in. c. ſignificauit⁊. c. albericus. de teſti. idē ē ſi ꝑtibꝰ ꝯſentientibꝰ vl̓pn̄tibꝰ ⁊ nō ꝯͣdicētibꝰ originale fuit exemplatū inactis ẜm Hoſti. h̓. nā in p̄iudiciū ip̄aꝝ ꝑtiū acta facient fidē de tenore original̓. qd̓ ſatis placet. ar. bo. īl. j. C. de rela. ⁊ ꝑ illū tex. dicit ibi Bar. ꝙ ſi ꝑtes ī iudicio pn̄tes nō ꝯdicūt his q̄ pn̄t tēdere ī eaꝝ p̄iudiciū vidēt̉ ꝯſentire. ſecꝰ dic vbi ſolꝰ notarius exēplauit inſtr̄a originalia reducēdo ad acta tenorē. naꝫvt no. dicit h̓ Inno. cū ꝓducunt̉ hͦ inſtr̄a ſola ꝓductio eſt de actis. ⁊ nō tꝫ tenor. qͣſi dicat ſi noͣriꝰ ſcpͥſitin actꝭ ꝙ ꝑs ꝓduxit tale inſtr̄m credit̉ noͣrio ſuꝑ productōe. vt. in. c. qm̄ ꝯͣ. de ꝓba. ẜꝫ nō credit̉ ſuꝑ tenore inſtr̄oꝝ niſi ꝓbet̉ tenor ꝑ originalia vl̓ alijs modis p̄dictis. nā noͣriꝰ nō ē rogatꝰ de ꝯtētis in inſtrumētis ꝓductis. ⁊ iō ſuꝑ tenore illoꝝ n̄ pōt face̓ fide.qͥnimo nō ſufficeret iudicis auctoritas niſi ps aduerſa fuiſſet citata vel pn̄s. vt p̄dixi. Ad hͦ qd̓ nōt.Inno. in. d. c. ſignificauit. ⁊. c. albericus. de teſti.et ibi dixi plene. ⁊ per Io. an. in addi. ſpe. in ti. dereſcpͥ. pn̄ta. §. j. poſt pͥn. ⁊ hͦ nō ¶ Uenio ad ſecundū in qͦ diſtinguo pꝰ Inno. ꝙ aūt ſnīa fuit lata per

delegatū pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ ⁊ nō appellātibꝰ. ⁊ p̄ſumit̉ ꝙiudex hūerit iuriſditōꝫ. idē ſi ē ꝑs qn̄qꝫ ꝯꝑuit an̄ li.ꝯt. nā pꝰ lit. ꝯt. n̄ pōt allegare d̓fectū mādati. vt ī. c.int̓ monaſteriū. d̓ re iud. nā p̄ſumēdū ē ꝙ exqͦ pſcōparuit ⁊ nō oppoſuit d̓ defectu iuriſditōis ꝙ iudexhūerit iuriſditionē. ſi ꝟo ſnīa fuerit lata ꝯͣ abn̄temin caſu in qͦ ferri potuit ⁊ ꝑs abn̄s nūqͣꝫ paruit delegato. ⁊ tūc ſꝑ pōt oppone̓ defectum iuriſditiōis ⁊onꝰ ꝓbādi ꝯͣriū incūbit opponēti. Quidaꝫ tn̄ tenētꝯͣriū vt refert Inno. ſꝫ p̄dicta diſtinctio eſt ſatis eq⁊ ad eā reducas dictū iſtiꝰ glo. Dubiū remanet qͥdſi ꝑs fuit abn̄s ꝯtumacit̓ nūquid ſi poſtmodū oppoſuit teneat̉ ꝓbare defectū mādati. an̄ aūt onꝰ incūbat adu̓ſario? Inno. in. d. c. īnotuit. ſentit ꝙ ꝯtūaxeqͥparet̉ pn̄ti. alid̓ ſentit h̓ ⁊ plꝰ placet ꝙ exqͦ fuit ſpabn̄s lꝫ ꝯtumacit̉ ꝙ opponēdo trāſferat onꝰ ꝓbādiin adu̓ſariū. rō q̄ me mouet ē qꝛ negādo iuriſditionē negat ꝑ ꝯn̄s ꝯtumaciā. qꝛ ſi nō erat iudex nō tenebat̉ corā eo cōparere. facit. l. nō vid̓r latitare. ff.de iudi. Itē ceſſat p̄ſumptio iuriſditōis qn̄ ꝑs fuitſꝑ abn̄s. qꝛ factū nō p̄ſumit̉ nec ſubeſt tacitꝰ cōſenſus ꝑtiū. hͨ ꝓcedūt reſpectu iuriſditōis delegate. ſꝫreſpectu ordinarie dic̄ glo. ꝙ ꝓ ea p̄ſumit̉. ⁊ id̓o dicūt doc. ꝙ ſi ſnīa fuit lata a legato ſatis eſt ꝓbare ꝙille reputabat̉ legatꝰ. nā legatꝰ pape hꝫ ordīariamiuriſditōeꝫ vt in. c. ij. de offi. le. li. vj. Intellige quādo ꝓbat̉ ꝙ ꝑſona habebat̉ ꝓ ꝯſtituta in tali dignitate. ar. in. l. barbariꝰ. ff. de offi. p̄to. ⁊ ꝑ Inno. ī. c.veniēs. d̓ ꝟbo fig. li. vj. Itē oꝑtꝫ ꝙ illd̓ ſuper qͥ fuitſnīatū ſpectet ad illā dignitate d̓ iur̄ cōi al̓s āt ſi allegaret̉ ꝯſuetudo vel pͥuilegiū iuriſditionē tribuēs.oꝑteret ꝙ ꝓbaret̉ ſicut .sͣ. dixi ī delegato qꝛ iſta nōp̄ſumūt̉. vt no. in. c. j. d̓ off. le. lib. vj. ⁊ iō ſi legatusꝓceſſit ſuꝑ eo qd̓ liti nō cōpetit ex cōi ſtilo delegatōnis nō p̄ſumeret̉ iuriſditio. qꝛ in illo nō eſt ordinariꝰ de iure cōi. ¶ Uenio ad tertiū ⁊ vltimū in quodicit Inno. ꝙ ſi negat̉ quē fuiſſe ꝓcuratorē vel tutorē abn̄tis ꝙ tūc nō ſtat̉ ſnīe niſi ꝑs q̄ obtinueritꝓbet ꝓcuratorē habuiſſe mādatū niſi dn̄s fuiſſꝫ p̄ſens qn̄ ſnīa fuit lata ꝯͣ ꝓcuratorē ⁊ nō ꝯͣdixit. Idēſi ꝓbat̉ dn̄m ſciuiſſe illū ſe gerere ꝓ ꝓcuratore ſuo⁊ nō ꝯͣdixit. ¶ No. hͦ dictū ⁊ idē tꝫ Inno. ī. c. ex ꝑtedecani. de reſcpͥ. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. nec ſuffic̄ ẜm eūꝙ noͣriꝰ dicat ī inſtr̄o ſnīe ꝙ ille erat ꝓcurator qꝛ nōcredit̉ noͣrio d̓ his q̄ īcidēt̓ naͣrrat ī inſtr̄o exqͦ nō fuerat rogatꝰ d̓ ꝓcuratōe illiꝰ. ⁊ iō nō pōt face̓ fidemmaxīe ī p̄iudiciū tertij. nec. ob. l. optimā. C. d̓ ꝯͣhē.⁊ cōmit. ſtipu. vbi d̓r ꝙ enūciata in aliqͦ inſtr̄o q̄ ſūtde ſb̓ſtātia actꝰ qͥ gerit̉ ꝓbāt̉ ꝑ ip̄m inſtr̄m. vt ſi dicit̉ titiꝰ ẜuuꝰ qͦ ad validitatē ſtipulatōis vt ibi. ꝓcedit em̄ illa. l. ẜm Inno. ⁊ bn̄ ī his q̄ enūciāt̉ ī p̄iudiciū ꝑtiū pn̄tiū ſꝫ reſpectu abn̄tiuꝫ illa ꝟba nō faciūtfidē. vn̄ dn̄s abn̄s pōt dice̓ ꝙ nūqͣꝫ d̓dit mādatū illiꝓcuratori qd̓ bn̄ noͣbis. idē ſentit Bar. ī. l. lꝫ. C. deꝓcu. vbi dic̄ ꝙ etiā ſi iudex ꝓnūciauerit illuꝫ eſte ꝓcuratorē nō ꝑ hͦ ſnīa p̄iudicat dn̄o abn̄ti. qꝛ res inter alios acta ⁊cͣ. ad idē qd̓ ip̄e no. in. l. j. C. eo. ⁊ qd̓no. ī. c. j. d̓ ꝓcu. ⁊ iō cautū eſt ꝙ cū dubitat̉ de mandato. vl̓ de reuocatōe mādati exigat̉ cautio de rauihabitōe ab ip̄o ꝓcuratore. vt no. in. d. l. j. ⁊ ꝑ hͦ re-