L

tropolitanū cū ip̄e ſit caput illiꝰ concilij. Et in eo ꝙglo. etiā dicit ꝙ ab ordine decurionū .i. eoꝝ qͥ p̄ponebant̉ regimī ciuitatꝭ appellabat̉ ad p̄ſidem. videcaſuꝫ ꝯſil̓em in. c. a collatōe de appell̓. lib̓. vj. ſꝫ nonfaciūt iſta ad caſuꝫ noſtrū. ¶ In glo. in ꝟbo ad pͥmū ibi qꝛ in totū cōmiſit. adu̓te qꝛ glo. nō videturrecordata de eo qd̓ dixerat in glo. magna. naꝫ ibivoluit ⁊ meliꝰ ꝙ ꝓpter illā mixturā iuriſditōnis delegate ⁊ ſubdelegate dꝫ appellari ad pͥmū delegantem lꝫ ſubdelegauerit ꝓ ꝑte. ⁊ iō tene̓ qd̓ ibi dixi. ⁊ꝓ intellectu facit tex. in. ꝟ. lꝫ aliquibꝰ. Et ad tex. h̓ īfl. dū dicit ꝓpter rōem ſuꝑiꝰ allegataꝫ. dic ẜm Id.an. ꝙ habuit reſpectū ad rōeꝫ aſſignatā in iſto. §. ꝑcaſum cōuerſuꝫ. nā quēadmodū cenſet̉ ſb̓delagata tota qͦ ad impediendā ſubdelegatōeꝫ ita cenſet̉tota delegata qͥ ad appellationē interponendā adſuꝑiorē ꝑ rōeꝫ ſuꝑius allegatā. ⁊ hͨ tene lꝫ alid̓ ſenſit glo. ſequēsIſte. §. ſeu ꝟ. decidit qōeꝫTS UerO. pͥncipaliter ꝓpoſitā ⁊ hͦ intendit. Si delegatꝰ pape ſubdelegat nō in totū ꝑsa ſubdelegato nō poterit appellare ex eo ꝙ datꝰ ſitſine ſuo ꝯſenſu pōt tn̄ recuſari in on̄dendo cauſaꝫiuſtā corā delegato ⁊ tūc delegatꝰ diffiniet a qͦ etiāſi noluit recuſatōem admittere appellat̉ ad papaꝫ.h. d. vſqꝫ ad fi. ⁊ ſic ꝗcidit tres caſus. ſcd̓s ibi qͥ etiātertiꝰ ibi ꝙ ſi. ¶ No. pͥmo ꝙ delegatꝰ pape pōt cāꝫſubdelegare etiā ꝓ ꝑte ꝑtiū ꝯſenſu minime reqͥſitoad idē. s. e. §. que vero. ¶ No. ſcd̓o ꝙ etiā ſubdelegatꝰ delegati nō pōt recūſari niſi ꝓbet̉ iuſta reculatōis cā de qͣ dixi in. §. quē vero. No. tertio ꝙ recuſato ſubdelegato iuriſditio redit ad ip̄m delegatum ſubdelegantē. qd̓ in dubio ꝓcedit qn̄ ſubdelegauit nō in totū ꝓut h̓ ꝯtingit. Quid ſi ſb̓delegaſſet in totū? puto diſtinguendū ꝙ ſi re integra recuſet̉ iuriſditio redit a ſubdelegato ad ſubdelegantēſecus ſi recuſet̉ ex cā ſuꝑuenienti poſtqͣꝫ incepit vtiiuriſditōe. ad hͦ adduco bo. tex. in. c. qͣꝫuis. jͣ. eo. li.vj. Itē no. practicā appellādi a iudice ſuſpecto. naꝫpͥmo dꝫ ꝓponi recuſatōis cā ⁊ ſi nō admittit̉ pōt īterponi appellatio qꝛ nūc iudex grauat ī nō admittendo legitimā recuſationē. ¶ Ultimo no. ⁊ tenementi ꝙ attentatū poſt appellatōnē ab interlocutoria eſt ipſo iure irritū ⁊ inane. ⁊ hͦ ſi appellatio fuitlegitima. rō eſt qꝛ ꝑ appellationē legitimā ſuſpēdit̉iuriſditio iudicis. vt in. c. ſi a iudice d̓ appella. li. vj.⁊ ẜm iſta intellige. c. nō ſolū eo. ti. li. vj. vbi d̓r ꝙ attentatata poſt appellationē ab interlocutoria pendent ex futuro euētu. nā dicunt̉ pendere qͦ ad nosqui ignoramꝰ an appellatio fuerit legitima ſꝫ qͥ adius ſtatim aūt ſūt nulla aūt valēt. qꝛ qd̓ eſt certumnature eſt certū legi. l. ſi pat̓. ff. de ſo. vn̄ declaratarōnabilitate appellatōis attentata declarant̉ nulla⁊ reuocant̉ ꝑ viā attētati vt ibi no. ¶ Ultimo ſciaſꝙ glo. in iſto. §. dicit ꝙ h̓ papa rn̄det̉ ſcd̓o articuloqōnū. nā vt h̓ dicit Io. an. ⁊ bn̄ duo fuerūt pͥncipales articuli. pͥmus de ſolutōe ꝯͣrietatis illaꝝ duarūꝯſtitutionū .ſ. alexādri ⁊ Inno. ⁊ iſte articulus. s.fuit deciſus in. ꝟ. intētōis. ſcd̓s articulꝰ fuit ſuꝑ ſolutione qōnis ex facto emergētis. ⁊ iſte fuit trimē-

bris vt apparet hic in lr̄a. ⁊ iſte tex. ſatis declaraturex p̄cedētibꝰ. iō dicit hͨ glo. ꝙ h̓ papa rn̄det a totoin qͣntitate qꝛ ſupͣ decidit vniuerſal̓r maͣm an̄ ⁊ qn̄poſſit appellari a ſb̓delegato ⁊ ad quē eſſet appellādū. h̓ ꝟo decidit caſuꝫ ꝑticularē ita ꝙ ex ſolutōe totius infert ad caſum ꝑticularē.Delegatus pape niſiAſtoraliS. malicioſeſe eroneretſubdelagatū ꝯpellit ad ſuſcipiendā ſubdelegationē ī cōactiōe tn̄ deferet ſue dignitati ⁊ ꝑſone. h. d. vſqꝫ ad. §. itē cū totū. ¶ No. pͥmo ꝙ delegato a pͥncipe dat̉ pͥuilegiū a lege vt poſſit vices ſuasalteri ſubdelegare ſecus aūt in delegato inferiorꝭa principe. vt̓ in. c. cū cāꝫ. jͣ. de appella. ⁊. l. a iudice.C. de iudi. Et intellige hͦ pͥncipe quēlibet non recognoſcentē ſuꝑiorē ſaltē in tꝑalibꝰ vt eſt papa ⁊ imꝑaror ⁊ alij reges qui nō recognoſcūt hodie ſuꝑiorē in tꝑalibꝰ. ad hͦ. c. ꝑ venerabilē ⁊ qd̓ ibi no. qͥ fil.ſint legi. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. j. ff. a qͦ. app. nō licet. ⁊ in. l. hoſtes. ff. de capti. ⁊. l. infamē. ff. de pub. iudi. ¶ No.ſcd̓o ibi iuriſditio ꝙ delegare eſt iuriſditiōe vti. exercet em̄ iurſditionē ille qui cāꝫ ſubdelegat. cōcor.l. iij. ff. d̓ iuriſ. om. iu. facit. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iurꝭ.no. glo. in. c. ſi a ſubdelegato. jͣ. e. li. vj. ¶ Iteꝫ no.ibi a lege ꝙ hͨ iuriſditio ſubdelegādi nō eſt delegata ſed ordinaria. nam iuriſditio que dat̉ a lege eſtordinaria. vt in. l. ⁊ quia. ff. d̓ iur. om. iud. no. Inno. in. c. cum ab eccleſiaꝝ de of. or. ⁊ hoſt. sͣ. e. qm̄abbas. Et per hͦ infero ꝙ ꝑ actum ſubdelegatiōisnō eſt ꝑpetuata iuriſditio delegata citra mortē delegantis. ⁊ per hunc actum non exercuit iuriſditōnem ſibi ſubdelegatam nec negociuꝫ deſijt eſſe integrum. ad hͦ eſt tex. in. d. cſi a ſubdelegato. licꝫglo. ibi aliud ſenſerit. ⁊ vide quod dixiī. c. gratuꝫ.sͣ. co. ¶ Item no. ꝙ iuriſditio regulariter habꝫ inſe aliquam coertionē. paruꝫ em̄ aut nihil valet habitꝰ iuriſditiionis ſine exercitō. vide tn̄ qd̓ le. ⁊ no.in. c. cum ꝯtingat de fo. compe. ¶ Item no. ibi ꝑſonis ſuperioribꝰ. ꝙ delegatꝰ pape poteſt cuilibetqualicunqꝫ dignitate predito vices ſuas committere ⁊ eum renuentem ad acceptandum compellere. eſt enim maior omnibus in cauſa ſibi cōmiſſa.ad hoc. sͣ. e. ſane. Item noͣ. ꝙ in coactionibus inferendis perſone debet mitius agi cum exiſtentibꝰin dignitate. vide bo. tex. cum glo. xxiiij. q. j. qͥ cōtra pacem. hinc eſt ꝙ nobiles ⁊ honeſtiores ciuesnon dehoneſtantur in vltimo ſupplicio inferendoquemadmodum ⁊ plebei. vnde ſolent iſti fures ſuſpendi alij vero decapitari. de quo vide per Bar.⁊ alios in. l. capitalium. ff. de penis. et facit quodipſe no. in. l. j. ff. eo. ¶ In glo. j. in fi. hec glo. aperte non aperit intentionem ⁊ videtur requirere vl̓ſubſit cauſa ad hoc vt delegatꝰ poſſit ſb̓delegare.Sed conclude poſt Inno. ⁊ melius ꝙ aūt vult cōmittere ſubſiſtente iuſta cauſa ⁊ non habet dubium. vt in. c. ſi pro debilitate. sͣ. eo. aut nulla ſubertcauſa iuſta et tunc aut non facit in fraudeꝫ alicuiꝰſed non vult ſe implicare litigijs ⁊ poteſt ſubdelegare ac etiam compellere ad ſubdelegationem acceptandam. habet enim ſimpliciter a lege vt ſub-