Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

ſu noſtro de natura delegatōis eſt vt delegati nonhabeāt poteſtatē inſolidū ſed ꝓ parte vt plene fuitdictum .s. c. prudentiā. ideo abbas ꝓcedendo cuꝫep̄o tanqͣꝫ cum collega videt̉ voluiſſe ꝓcedere tanqͣꝫ habens poteſtatē ꝓ ꝑte ⁊ nō in totū. ſnīa enimcū ſit res indiuiſibilis nō poteſt valere ꝓ ꝑte. ⁊ hecſo. ita declarata eſt ſatis optima. Sed vt nō deſintdicta ſcribentiū tranſeo ad ſolutionē ſcd̓am glo. q̄dicit ꝙ in contrarijs verus tutor ſciebat ſe ſoluꝫ eētutorē. ⁊ ſic habuit voluntatē interponēdi auctoritatem in totū. Abbas ꝟo h̓ credebat ep̄m poteſtatem habere. hͨ ſo. lꝫ vera ſit in ſe diuinat tn̄ ad illā.l. j. Sed ex hac ſolutione pōt ſingulariter limitariiſte tex. ꝙ ſi verus iudex delegatus ſcit ſe haberein totū poteſtatē ſed ad maiore cautelā vult ꝓcedere cū alio ꝙ tūc tenet ſententia ex ꝑſona ipſius licetpoſtea reperiatur aliū fuiſſe incōpetentē. Et noͣ. hͦdictum quia nemo aperit. Ex quo pōt ſumi no. etſingularis theorica cū dubitat̉ an alter ex delegatis habeat poteſtatē vt indubitatꝰ delegatꝰ ꝓteſtet̉ꝙ intendit ꝓcedere ſolus inqͣꝫtum habeat ſolꝰ poteſtatē al̓s aūt cū collega. nā ex hͦ ceſſat rō cōtrarietatꝭ int̓ volūtatē ⁊ ptāte d̓ qͣ ī lr̄a. ⁊ ceſſante rōne ceſſat diſpoſitio. l. cū pater. §. dulciſſimis de lega. ij. ⁊c. cum ceſſante de appell. l. adigere. §. qͣꝫuis. ff. d̓ iure pa. Item ex p̄cedenti ſol. glo. infero ad aliā notabilē limitationē ad iſtum tex. vt nō ꝓcedat in pluribus ordinarijs ſi verus ordinariꝰ ꝓcedit cuꝫ falſo quia ordinarij habent ptātem inſolidū. vt. l. vnica. ff. de offi. cōſu. ⁊ dixi. s. c. prudentiā. ⁊ ſic quilibet videt̉ ꝓcedere tanqͣꝫ hn̄s ſolidā ptāteꝫ. Tertiaſolutio extra gl. ponit̉ ꝑ Hoſti. dicēs ꝙ h̓ fuit erroriuris. ſꝫ in. l. j. fuit error facti ideo ignorātiā excuſatibi ſed nō h̓. vt in regula ignorantia facti d̓ re. iur̄.in. vj. ⁊ in. l. regula. ff. de iur. ⁊ facti igno. ⁊ qͣꝫqͣꝫ hͨſo. nō impugnet̉ ꝑ doc. mihi tn̄ non placet. qꝛ aꝑteiſte tex. ex rōne ſui innuit ꝯtrariū. nō em̄ h̓ ponderatur ignorātia ꝓbabil̓ ſꝫ voluntas abbatis que cōtradicebat ptāti ip̄ius. det̉ ergo qualiſcunqꝫ ignorantia exquo iſte nō habebat voluntatē niſi ꝓcedēdi ꝓ ꝑte ſemꝑ hꝫ locū rō littere. ⁊ ꝓ hͦ allego. l. quiin aliena. ⁊. l. ſi is ad quē. ff. de acqͥ. here. vbi errorin facto ꝯtradicens voluntati inficit actū qui gerit̉ita vt nō valeat eo modo quo valere pōt. vn̄ ſiquiſputat ſe filiūfamilias cū ſit ſui iuris ⁊ adijt hereditatē iuſſu patris nō acquirit̉ patri cuꝫ nō ſit in ſuiptāte nec ſibi quia noluit. ⁊ plenius de hͦ in dictisll. Quartā ſol. poſuerūt qͥdam vt h̓ refert Io. an.ſuꝑ tex. dicentes ꝙ ordinarius bn̄ pōt ſibi aſſociare nō iudicē ſed delegatꝰ nō vt h̓. Quintā ſolutionem ponit Ia. doc. antiquus dicēs ꝙ ſnīa abbatꝭh̓ corruit nō qꝛ ſociauit ſibi inhabilē ẜ qꝛ nō detulit appellationi legitime int̓poſite a ſuo collega. Etpōderat tex. ibi anteqͣꝫ appellaret̉ ab eo ⁊cͣ. hͨ ſo. licꝫſit vera in ſe nō tn̄ cōgruit rōni que ſubijcit̉ in tex.que fundat̉ ſuꝑ cōtrarietate volūtatis ⁊ poteſtatꝭ.nec placet Hoſti. ꝙ ordinariꝰ vel delegatꝰ poſſit ſibi aſſociare incōpetentē ſꝫ aſſeſſorē ſeu ꝯſultorē ſicvt in. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcript. li. vj. dicit tn̄ꝙ ſi aſſociat ſibi iudicē incōpetentē ex ignorātia fa

cti tenet qd̓ agit̉. ar. in. c. ad ꝓbandū de re iudi. ⁊ īl. barbarius. ff. de offi. pre. ⁊ in. d. l. j. ſecus ſi iurisignorantia vt h̓. ⁊ no. h̓. dicta. ſunt em̄ multa notādā in practica ꝓpter auctoritatē Hoſti. ſꝫ ego tenerem id qd̓. sͣ. dixi poſt glo. vt nō ſit dr̄ia inter ignorantiā fa⁊ iuriſ. In hoc tn̄ poteſt ſic diſtingui ꝙͣaut loquimur in factis vniuerſitatꝭ. ⁊ tūc tenet acrrōne habiliū licet inhabiles fuerint admiſſi ignoer vel ſcienter. ⁊ ideo ſi canonici nō ꝯſtituti inſacris admittūtur ad capl̓m contra cle. vt hi qui d̓eta. ⁊ quali. valebit tn̄ actus rōne habiliū. qd̓ teneIo. an. in regula qd̓ alicui in mercu. ⁊ videt̉ ꝓbarin. c. fi. jͣ.ē ꝓcu. nā ibi in odiū admittentiū ſciēterexcōicatinualidat̉ actus certo caſu de quo dicvt ibi. vnde ſi ignoranter admittit̉ canonicus excōmunicatꝰ in capl̓o valet actus rōne habiliū. vt noin. c. illa de elec. ⁊ hͦ ideo qꝛ actꝰ nō capit vim a ſingulis ſꝫ a collegio. collegiū ꝟo ꝯſiſtit penes habiletdumtaxat. ſꝫ ſi aliqius actus expedit̉ ꝑ ſingulos vtꝑ iudices arbitros tutores ⁊ ſimiles tūc diſtinguevt .sͣ. ꝙ ſi ptās cōpetit inſolidū nō vitiat̉ actus peradmiſſionē inhabilis. vt. d. l. j. ſed ſi non competitinſolidū tunc ꝓpter ꝯtradictionē voluntatis ⁊ poteſtatis habet locū qd̓ h̓ d̓r ⁊ sͣ. declaraui. ⁊ habesvltra alios clariſſime declaratū intellectū huius. c.Opp. ſcd̓o capiendo pͥncipiū huiꝰ glo. fi. iſte tex.ponit ꝓ regula in rōne ſui ꝙ vbi voluntas nō concurrit p̄ciſe cū ptāte actus nō valet lꝫ poſſet valerealio modo qͣꝫ fuerit explicatus ⁊ reddit rōnem. qͥaqd̓ noluit potuit ⁊ qd̓ voluit adimplere neqͥuit .i.ꝓpter ꝯtrarietatē inter voluntatē ⁊ ptātem. vndenō debet actus valere vt pōt qꝛ deficit voluntas.ibi vero nō valuit qꝛ ibi deficiebat poteſtas. ⁊ ideꝫꝓbatur in. l. multū. C. ſiquis alteri vl̓ ſibi. Sꝫ ꝯhͦ op. de alia regula iuris iſti p̄ciſe ꝯtraria. nam ſinō valet qd̓ ago vt ago debet valere vt poteſt. tex.eſt no. in. c. vnico. de deſpō. impu. li. vj. vbi d̓r ꝙ ſiduo inhabiles ad ꝯtrahendū matrimoniū ex defectu etatis habiles tn̄ ad ꝯtrahendū ſponſalia d̓ futuro intendētes ꝯtrahere matrimoniū ꝑ ꝟba depn̄ti ꝓferunt ꝟba apta ad ꝯtrahendū matrimonium nō valet matrimoniū ex defectu etatis ſꝫ valetvt ſponſalia d̓ futuro. vt ſic illa ꝟba oꝑent̉ id quodpn̄t lꝫ nō ẜm intentionē ꝯtrahentiuꝫ. ad idem bo.tex. in. l. ſi tā anguſti. ff. de ſerui. vbi d̓r ꝙ ſi on̄ſo loco anguſto cōſtituo tibi ſeruitutē vie ⁊ locus nonſufficit vt ſit via ſꝫ potius vt fit iter valet cōſtitutioeo modo quo valere pōt .ſ. vt ſit ſeruitꝰ itineris etnō vie. nā dr̄ia eſt ſtricte ſumēdo int̓ viā ⁊ iter vt īl. j. ff. d̓ ſerui. ru. p̄di. So. ꝓ ꝯcordia iſtaꝝ regularūdo. An. h̓ ſimpliciter diſtinxit ꝙ aūt peccat̉ in materia ⁊ hꝫ locū hͨ vltima regula ſi non valet qd̓ agovt ago ⁊cͣ. Aut eſt peccatū in forma ⁊ actus corruit in totuꝫ quia forma dat eſſe rei vt in. l. aut īutilisff. de accep. ⁊. c. qꝛ propter de elec. ⁊. c. cū dilectade reſcrip. Aut peccat̉ in cā efficienti .i. in ꝑſona facientis. ⁊ tunc valet eo mō quo valere pōt. vt not.in. l. quacūqꝫ rōne. ff. de ꝓcu. Aut peccat̉ in cā efficienti ⁊ materia ſimul ⁊ hꝫ locū qd̓ h̓ d̓r. nec al̓r declarat. Sed aduerte tu qꝛ licet ipſe nō alleget hͦ ꝓ-