Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dice nō ꝓrſus aliēo. vtputa a duobꝰ delegatꝭ tertōabſente ⁊ nō excuſato. ⁊ tūc Inno. in effectu videt̉velle ꝙ ſnīa duoꝝ tenet niſi fuerit exceptū ⁊ appellatū. Mouet̉ pͥncipal̓r qꝛ iuriſditio eſt indiuiduaapd̓ quēlibet iſtoꝝ delegatoꝝ. ⁊ cōpetit exercitiuꝫniſi elidat̉ ꝑ exceptōeꝫ. ⁊ id̓o ſi ꝑs nō excepit tenetꝓceſſus. maxīe qꝛ ꝑtes litigātes corā duobꝰ nō vident̉ iuriſditionē eoꝝ ꝓrogare d̓ ꝑſona ad ꝑſonā.ſꝫ de caſu ad caſum. qꝛ duo hn̄t iuriſditionē tertioexcuſato. nec ob. ẜm eū ſi dicat̉ ꝙ ꝓceſſus eſt ꝯͣ formā reſcpͥti. qꝛ duplex eſt forma. q̄dā ꝯcernit vtilitatem pͥuatā. ꝗdā publicaꝫ. ⁊ huic ꝑtes renūciare nōpn̄t. ⁊ ita intelligit. c. cū dilecta. de reſcpͥt. qn̄qꝫ forma ꝯcernit vtilitatē priuatā ip̄aꝝ ꝑtium. ⁊ tūc ꝑtespn̄t exp̄ſſe ⁊ tacite huic forme renūciare. ⁊ iſtud dictū ſic intellectū eſt in ſe ꝟiſſimū ⁊ notādū. ⁊ ꝓbat̉jͣ. e. ti. c. fi. ſꝫ nō ꝯuenit huic lr̄e vt. jͣ. dicā. plꝰ etiā dic̄Inno. ꝙ ſi ꝑtes errāt in facto. qꝛ credūt duos poſſe ꝓcedere nihilominꝰ ꝑ iſtū ꝯſenſuꝫ erroneū ꝓrogat̉ iuriſditio. qꝛ vt dixi nō eſt vera ꝓrogatio de ꝑſona ad ꝑſonā. Itē refert idē eſſe ſi corā vno ex tribus fuiſſet litigatū. hͨ dicta Inno. nullo mō placētnec doc. vidēt̉ cōiter approbare. ⁊ iudicio meo hiceſt tex. d̓ directo ꝯͣ eū. nā h̓ p̄ſupponit̉ ꝙ ꝑtes cōparuerūt corā duobꝰ. nec p̄ſupponit̉ exceptio ⁊ nihilominꝰ papa ꝯcludit ꝙ ꝓceſſus duoꝝ eſt nullꝰ ex defectu forme ⁊ ptātis. nec eſt veꝝ ꝙ iſta forma ꝯcernit vtilitatē ꝑtiū. qꝛ fuiſſet remiſſa ꝑtibꝰ nō excipiētibꝰ. cuiꝰ ꝯͣriū h̓ d̓r. Itē fauor publicꝰ eſt ⁊ nō pͥuatus vt iudiciū exerceat̉ ꝑ plures vt ſit magꝭ firmuꝫ⁊ incorruptibile. nā ꝑtibꝰ ſepe eſt nociua pl̓itas doctoꝝ ſeu iudicū ꝓpter expenſas ⁊ encenia. ⁊ iō ꝯſiderat̉ potiꝰ vtilitas publica. nec eſt veꝝ ꝙ iuriſditōſit tota penes quēlibet. qꝛ ex hͦ ſequeret̉ ꝙ tot eſſētiuriſditōes ſeꝑate quot ſūt ꝑſone iudicū. qd̓ eſt falſum cū oēs delegati repn̄tāt ꝑſonā vniꝰ. vt. sͣ. dixivn̄ eadē iuriſditō q̄ ē penes vnū ē penes aliū. Itēſaltē negari nō pōt ꝙ exercitiū nō ꝯpetat in ſolidūſꝫ ē oīno int̓dictū ſingul̓ etiā ſi n̄ excipiat̉ ꝑ ꝑtē. tex.ē h̓ ⁊ sͣ. e. cāꝫ. Et ex his īfero ad vltīaꝫ. q. gl. ſimpl̓rapprobādo opi. ſuā ꝙ ꝑtes nō pn̄t ꝯſentire etiā exp̄ſſe vt duo ꝓcedat fine tertio rōibꝰ p̄dictis. ⁊ ꝑ hochēs hāc glo. clariſſime declaratā ⁊ ſuppletā. In gl.in ꝟ. certū nūciuꝫ ibi ꝓbate fidei vult gͦ ꝙ iſte nūcidebet eſſe ꝓbate fidei. Itē deſtinatꝰ cū lr̄is. vt in fi.glo. ſꝫ ex hͦ reſultat q̄dam ꝯͣrietas. nā ſi portat lr̄asnō oportet ꝙ ſit ꝓbate fidei. qꝛ vtit̉ nudo mīſterionec agit̉ hic de magno preiudicō. Inn. tn̄ reqͥrit ꝙſit bone fidei ⁊ opi. ⁊ fame. ſꝫ Hoſti. dicit etiā ꝙ pōteſſe infamis dūmō ſit canōice deſtinatꝰ. allegat. c.ſciſcitatꝰ. d̓ reſcpͥ. Itē dicit Goſ. ꝙ nūcio credit̉ ſinelr̄is. nā ſi ꝓpterea ſꝑ haberet portare lr̄as nō eſſetneceſſe vt nūciꝰ eſſet. ⁊ dicit Uin. ꝙ etiaꝫ credit̉ iſtinūcio ſine iuramēto. Ego credo ꝙ illd̓ ꝟbū certuꝫtollat oēs iſtas difficultates. oꝑtet vt ſibi credaturvt ſit nūciꝰ indubitatꝰ. puta iuratꝰ vt ita fidel̓ ⁊ notus vt merito de eo nō ſit dubitādū. ⁊ in eo ꝙ glo.in ſe. dicit ꝙ fides impedimēti dꝫ fieri corā alijs iudicibꝰ. qꝛ exqͦ iuriſditio eſt recaſura ī ꝑſonas iudicū ipſi ſunt iudices ſuꝑ impedimēto. ⁊ ad hͦ bonū

tex. in. c. ſi ꝯͣ vnū. e. ti. li. vj. Et ſi male ꝓnūciāt. puta qꝛ dicūt impedim̄tū tertū vbi nō ſb̓eſt. tenēt docto. ꝙ valet ſnīa. qꝛ hͦ faciūt aucͣte legis. ⁊ bn̄ dicūtꝑ ea q̄ dixi in. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcpͥ. In glo. in ꝟbo.nō on̄derit. no. glo. in eo. qꝛ vult ꝙ delegatꝰ qͥ dꝫꝓficiſci exͣ domiciliū ſuū poterit a pͥncipio pete̓ expenſas a ꝑtibꝰ. hͦ dictū nō plꝫ Hoſt. qꝛ ſic indirectepoſſet negligere mādatū pape. Item cū expēſe adhūc nō ſūt certe nō pōt eas pete̓. Ego credo dictūglo. poſſe ꝓcedere qn̄ iudex eſſꝫ ita impotēs vt nōpoſſet ſuis expēſis ītinerare. Et ad ꝯͣriū gl. dic alit̓ꝙ forte iſte ignorauit diē ſtatutā a iudicibꝰ. ⁊ d̓ mōrequirēdi iudicē vide bonā glo. jͣ. e. cū cā. In gl.in ꝟbo ꝯſtare in fi. Itē pōt ꝓbari ꝑ teſtes ꝙ erat ſeruus vl̓ infamis vel excōicatꝰ vl̓ alia impotētia detentꝰ. ⁊ de multiplici impotentia dixi in. c. ſciſcitat̉p̄all̓. ſꝫ pōt adduci ad ml̓tas. q. cōſil̓es. pone ꝙ tertius in veritate fuit mīpēditꝰ. ſꝫ nō ꝯſtabat duobusd̓ īpedimēto tꝑe ꝓceſſus nūqͥd valebit ſnīa ſi poſtea ꝓbari pōt veꝝ impedimētū? Inno. h̓ loqͥt̉ alternatiue. Primo dicit ꝙ nō valebat ꝓceſſus exqͥ iſtiignorabāt ſe hr̄e ptāte inſolidū. vl̓ pōt dici ꝯͣriū ẜmeū. qꝛ exqͦ ſuberat impedimētū purificata fuit ipſaꝯditio. Et eodē mō loqͥt̉ Inno. in ſil̓i. q. in. c. cū exofficij. d̓ p̄ſcpͥ. ſ Hoſt. vid̓r h̓ ſimpl̓r tene̓ ꝙ niſi priꝰcōſtet de impedimēto nō dꝫ valere ꝓceſſus. ⁊ hͦ videt̉ inuere iſta lr̄a. ⁊ hāc opi. tenēt h̓ modernioreſ.tenet etiā Bar. ī ſil̓ibꝰ termīs. in. l. ml̓tū. ff. d̓ ꝯdi. ⁊demō. ⁊ in. l. ij. ff. de iudi. ⁊ in. l. ſi finita. §. iulianusff. de dam. infec. et. l. hͨ auteꝫ. ff. ex qͥ. ca. īpo. ea.In oībꝰ em̄ iſtis locꝭ dat noͣbilē theoricaꝫ ꝙ vbi qͥsignorat fundamētū ptātis ſue nō tꝫ ſnīa. ⁊ idē dicin alijs actibꝰ q̄ ſnīa mihi plꝫ. ⁊ facit ad hͦ. l. qͥ ī aliena. ⁊. l. ſi is ad qd̓. ff. de acqͥ. here. ⁊ ad idē. c. ex ꝑteaſten̄. ⁊ qd̓ ibi dixi de ꝯce. p̄ben. induco caſuꝫ qͥ iudicio meo hͦ ſatꝭ ꝓbat in. c. cū ſuꝑ abbatia. jͣ. eo. ti.Rō hꝰ ꝯcluſiōs ē ꝙ nihil valet explicari ſine voluntate ⁊ ptāte. vn̄ ignorata potētia nō pōt voluntasex toto applicari ad ptātē vt in iuribꝰ p̄all̓. ⁊ h̓ tenelicet aliter diſtinxerit Io. an̄. ī regula eū qͥ certꝰ deregul̓ iur. in mercū. ⁊ tene mēti hāc theoricaꝫ. q̄ tn̄aliquatenꝰ pōt reſtringi ꝑ. d. l. ij. de iudi.Clauſula ſi nō oēs poteriAdIIAMus. tis ſb impotētia indludituolūtatē quo ad purificādā iuriſditionē cōiudicū.Primo decidit vnū caſuꝫ. ſcd̓o aliū ꝯſil̓em. ibi idēqꝫ. ⁊ hͦ dicit vſqꝫ ad. §. ſexta. No. ꝙ ꝯtemnēs exequi delegatōeꝫ a papa ſibi factā eſt gͣuiſſime arguendus. nunqͥd aūt poſſit puniri pena exteriori; dicam. jͣ. cū glo. Primo ꝓ declaratōe tex. opp. nā nolēs intereſſe cū poſſit nō d̓r nō poſſe. vt in. c. ſciſcitatus in fi. de reſcpͥ. Sꝫ papa dedit iuriſditiōeꝫ duobus ſub ꝯditōne .ſ. data impotētiā tertij. gͦ videt̉ ꝙvbi dat̉ ſola uolūtas nō eſt adimpleta ꝯditō. ⁊ perꝯſeq̄ns nō eſt purificata cōiudicū iuriſditio. qꝛ deficiēte ꝯditōe defic̄ ꝯditōnal̓ diſpoſitio. vt. jͣ. d̓ ꝯͣdi.ap. c. ꝑ tuas. So. hͨ fuit rō dubitādi. nā videbat ꝙnullo mō poſſent duo ꝓcede̓ exqͦ tertiꝰ nolebat intereſſe cū poſſet. Itē faciebat qꝛ papa ſolet apponere duas clauſulas ſeꝑatas ī qͣꝝ vna denotat impo