L

⁊ articulꝰ nō bn̄ explicat̉ a canoniſtꝭ h̓ vl̓ alibi. aſſumo aliqͣ no. h̓ ꝑ doc̄. ⁊ pl̓a ānectā hic ex dictꝭ ꝑ doc.omiſſa. ⁊ vide de maͣ ꝑ Bar. in. l. j. §. ſi pl̓es. ff. deexerci. ⁊ ī. l. ſi vni. ff. d̓ re iudi. aliqͥd ī. l. int̓tutores.ff. d̓ admi. tu. ⁊ vide bo. gl. ī. c. vt officiū. in. ꝟ. ſeꝑatim. de heret. li. vj. ⁊ in. c. ij. d̓ arbi. e. li. ⁊ iūge illasſil̓. qꝛ meliꝰ explicāt iſtū paſſuꝫ qͣꝫ fac̄ iſta gl. Et dicgeneral̓r cū q̄rit̉ nūqͥd pl̓es hn̄tes aliquaꝫ ptātempoſſint illā exercere inſolidū. an ꝟo oēs debeāt cōuenire? ⁊ dic aūt hͨ ptās cōpetit pl̓ibus vt collegio.vtputa ꝙ collegiū hēat iuriſditōem vt capl̓m vl̓ priores hꝰ ciuitatꝭ. ⁊ tūc iuriſditio nō eſt apd̓ ſingl̓osnec exercitiū. ſꝫ apd̓ corpꝰ collegij fictū ⁊ repn̄tatuꝫꝑ ſingl̓os ſil̓ collectū. vt in. c. irrefragabili. §. exceſſus. ⁊ qd̓ ibi no. de of. or. ⁊. xij. q. ij. qͥ manumittit̉.vn̄ ad validitatē actꝰ oꝑtꝫ ꝙ ſaltē due ꝑtes collegijſint p̄ſentes. l. nulli. ⁊. l. plane. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniūſi. no. ⁊ in. l. iij. C. de decre. decu. li. x. ⁊ valet quicqͥd facit maior ꝑs iſtaꝝ duaꝝ ꝑtiū. vt in. c. j. d̓ his q̄fi. a ma. par. ca. ⁊. l. qd̓ maior. ff. ad mu. ⁊ vide bo.glo. in. d. c. ij. de arbi. li. vj. ⁊ eſt bo. glo. iuris ciuil̓in. l. vbi abſunt. ff. de tu. ⁊ cu. da. ab his. ⁊ hͦ veruꝫniſi pl̓itas vl̓ nūerꝰ ſit d̓ ſb̓a. ⁊ tūc nō ſufficiūt dueꝑtes. ſꝫ reqͥrit̉ nūerꝰ reqͥſitꝰ a lege. Exēplū in nūeroep̄oꝝ reqͥſitoꝝ ad depoſitōeꝫ ep̄i vel alteriꝰ clerici.de qͣ. xv. q. vij. ſi aūt. ⁊. c. felix. Itē exēplū ẜm veꝝintellectū in. vij. doc. reqͥſitis ad approbatōeꝫ ſcholaris. nā cōiter tenet̉ ꝙ tot ſint qͦt velint doc. de collegio. reqͥrit̉ ad minꝰ ꝙ ſcholaris approbet̉ a. vij.vt no. glo. ī. l. mgr̄os. ⁊ fac̄ tex. in. l. fi. C. de ꝓſeſ; ⁊medi. li. x. ⁊ no. Io. an. in. c. j. d̓ cele. miſ. ſentit gl.in. d. c. ij. ⁊ hͦ qn̄ iuriſditio cōpetit pl̓ibꝰ vt collegioeſt dubiū qͣl̓r ſumat̉ maior ꝑs. an̄ ſolū reſpectu numeri. an ẜm aliā ꝯſideratōeꝫ? glo. ml̓tū no. in. d. l.vbi abſūt. dicit ꝙ nō ꝯſiderat̉ hͦ caſu maior ꝑs ſolūreſpectu nūeri. ſꝫ etiā reſpectu dignitatis ⁊ ꝓbitatꝭ⁊ ſeqͥt̉ Bar. in. d. l. ſicui. qͣſi velit dicere ꝙ ſi minorꝑs collegij ē dignior dignitate ſeu meritꝭ tūc facitmaiorē. qd̓ nō tradas obliuiōi. Sꝫ ego dubito anhͦ dictū ſit veꝝ. ⁊ puto ꝙ iſta duo reqͥrunt̉ copulatiue ꝙ ſit maior ꝑs reſpectu nūeri ⁊ etiaꝫ dignior reſpectu meriti. vn̄ iura nr̄a aꝑte dicūt illd̓ eē validūqd̓ fit a maiori ⁊ ſaniori ꝑte. ⁊ ſic copulatiue reqͥrūt̉illa duo. ꝓ hͦ. c. qꝛ ꝓpt̓. d̓ elec. ⁊ ī. c. eccl̓ia. j. ⁊. ij. e. ti.⁊ hͦ credere veriꝰ. Aut ptās ꝯpetit pl̓ibꝰ vt ſingul̓ ⁊tc̄ qͦddā ē offm̄ publicū aucͣte. ſꝫ vtilitate pͥuatu qͦddā offm̄ pͥuatū vtriqꝫ. tā .ſ. r̄ſpectu aucͣtꝭ qͣꝫ vtilitatꝭ.Prīo caſu q̄dā eſt ptās ordīaria. exēplū ī pl̓ibꝰ iudicibꝰ ordīarijs. q̄dā ē ptās delegata vt in pl̓ibꝰ delegatꝭ. nā officiū ip̄oꝝ ē publicū aucͣte ⁊ vtilitate. qͥafuit inductū aucͣte publica ⁊ ad vtilitatē publicamPrimo caſu cū ptās eſt ordīaria. aut ſūt pl̓es ordinarij ad diu̓ſa officia. ⁊ tūc qͥlibꝫ hꝫ iuriſditōꝫ ⁊ exercitiū inſolidū. qꝛ qͥlibꝫ hꝫ ꝓ ſe ⁊ ſine ꝯſocio. ⁊ hocnō hꝫ dubiū. exēplū in diuerſis p̄latis qͥ p̄ſūt in eccleſia dei. nā ep̄s exercet iuriſditōeꝫ ꝑ ſe. archiep̄setiā ꝑ ſe. ⁊ idē in pr̄iarcha ⁊ alijs p̄latis. vt in. c. cuꝫab eccl̓iaꝝ. ⁊. c. duo ſil̓. de of. or. cū ſi. Aut pl̓es ſūtdeputati ad vnū officiū. exēplū ſi papa deputaretduos legatos ī eadē ꝓuincia vl̓ ep̄s ꝯſtitueret ſibi

duos vicarios ī eodē loco nō diſtinguēdo eoꝝ officiā. ⁊ h̓ ꝯſiſtit dubiū nr̄m. glo. h̓ voluit ꝙ vnꝰ nōpōt exerce̓ dn̄iū alio īpedito. Hoſti. tꝫ ꝙ oēs ſil̓ dn̄tꝯuenire niſi lex vl̓ ꝯſuetudo vl̓ pͥnceps qͥ dedit eisiuriſditōeꝫ dediſſet inſolidū. ſꝫ gl. ibi ī. d. c. vt officium. ⁊ in. d. c. ij. d̓ arbi. li. vj. ſimpl̓r tꝫ ꝙ qͥlibꝫ ordinariꝰ ꝓcedere pōt ſeꝑatī. lꝫ nō det̉ impedimētū alteriꝰ. ⁊ iſta opi. verior ē ⁊ cōior. ⁊ eā tꝫ glo. in. d. l. ſivni. idē Bar. in. d. §. ſi pl̓es. ⁊ ī. l. vnica. ff. de offi.ꝓcō. ⁊ ibi videt̉ tex. ad idē. l. imꝑator. ff. ad muni.⁊ hāc opi. ſeqͥr. ⁊ ſalua iſtā glo. in ꝑte. nam ſi cā fuitcepta corā vno ex ordinarijs nō pōt corā alio ꝓmoueri ⁊ finiri. niſi det̉ impedim̄tū pͥmi. vt ē tex. not.in. d. l. ſi vni. ⁊ ex hͦ dicit ibi Bar̄. ꝙ ſi ep̄s hꝫ duosvicarios qͥlibꝫ ſeꝑatim pōt ꝓcede̓. ſꝫ exqͥ cā eſt īchoata corā vno nō pōt alter ſe īpedire niſi pͥmꝰ ſit impeditꝰ qd̓ bn̄ noͣbis. hͨ ꝓcedūt qn̄ iuriſditio ordinaria fuit a pͥncipio penes pl̓eſ. qn̄ .n. habuit originēpenes vnuꝫ. ſed deriuauit in pl̓ibꝰ heredibꝰ alicuius dn̄i hn̄tis iuriſditōeꝫ dubiū eſt nūqͥd iſti pl̓esheredes cū ſucceſſerint loco vniꝰ poſſint ſeꝑatī exercere iuriſditōeꝫ an̄ debeāt ſil̓ ꝯuenire. do. An. h̓refert Guil. d̓ cū. ī. d. l. vna. ꝙ nō dn̄t ſeꝑatiꝫ ꝓcedear. ī. l. ij. ff. d̓ ꝟ. ob. ſꝫ credo ꝙ nō recte referat. qꝛ reꝑio Bar. ꝑ eādē. l. tene̓ ꝯͣriū ī. d. l. ſi vni. ⁊ ꝑ alia iura ſil̓ia. ⁊ iſtud credo veriꝰ. qꝛ negari nō pōt ꝙ iſtioēs nō ſint ordinarij ⁊ ꝙ hn̄t iuriſditōeꝫ vt ſingulivn̄ ſicut pͥmꝰ poterat ſolꝰ exerce̓ iuriſditionē. ita etiſti pl̓es heredes. dic̄ tn̄ noͣbil̓r ꝙ vbi tractaret̉ decōmodo vl̓ incōmodo ſocioꝝ nō pōt vnꝰ ſolꝰ ecere iuriſditōeꝫ ſine alijs. vn̄ nō poſſet vnꝰ relaxare ꝯdēnatione. qꝛ tēdit ad incōmodū alioꝝ. vt i. l.heredes mei. §. peto. ⁊ qd̓ ibi not. ff. ad trebel. ſeuheredes diuidūt ſibi iuriſditōeꝫ potiꝰ eſt diuiſa admīſtratio qͣꝫ iuriſditio. qꝛ iuriſditio nō pōt diuidi.nec valet diuiſio ī p̄iudiciū ſuꝑioris. Ex qͦ infert̉ ꝙſi vnꝰ ex iſtis delinq̄rꝫ in admīſtratiōe alteri tributa nō pōt ab alio puniri. qꝛ ſūt pares in iuriſditōe⁊ iuriſditō eſt penes quēlibet ī toto territorio. paraūt in parē nō hꝫ imꝑiū. vt ī. c. īnotuit. de elec. ⁊. l.ille a qͦ. §. tēpeſtiuū. ff. ad trebel. ⁊ in. l. nā magiſtratꝰ. ff. de arbi. Adu̓te tn̄ diligenter qꝛ Bar. loqͥt̉ qn̄illa iuriſditio erat feudal̓. nā tūc certū eſt ꝙ eſt indiuiſibil̓. qꝛ feudū nō dꝫ diuidi. vt. in. l. imperialē. §.p̄terea. de ꝓhi. feu. nō alie. fac̄. c. lꝫ. de voto. Si autē iuriſditio nō eēt feudal̓ tūc credo aliter dicēdū.ꝙ aut cōpetit iuriſditio in diu̓ſis locis. puta in pluribꝰ caſtris. nec ſonat in nomē dignitatis. ⁊ tūc ſatis puto ꝙ pl̓es heredes pn̄t ſibi diuidere illa locaqͥ ad territoriū ⁊ iuriſditōeꝫ ſic̄ potuiſſet int̓ eos diuidere ille defūctꝰ. ſi ꝟo eſſet dignitas nō pōt diuidi ⁊ pͥmogenitꝰ dꝫ ſuccede̓. d̓ qͦ in. c. lꝫ. alle. ſi ꝟo iuriſditio nō eſſet feudal̓. nec ſonaret in nomē dignitatis. nec cōpeteret in vno loco tm̄. puta in vna ciuitate vel in opido tūc ſatꝭ puto ꝙ iſti nō pn̄t diuidere iuriſditōeꝫ qͦ ad teritoriū. ne in eodē loco videant̉ duo dn̄i qͣſi mōſtꝝ ꝯͣ. c. qm̄ in pleriſqꝫ. jͣ. deof. or. Itē qꝛ hͦ tēderet ī publicū p̄iudiciū illiꝰ loci.⁊ ſic nō videt̉ h̓ poſſe fieri. ar. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti.pub. ⁊ hͦ noͣ. qꝛ nō hēs alibi ita collecta. Si ꝟo po-