De offi. dele.

tionis. Pone em̄ ꝙ cā multū ardua ⁊ maximaꝝ ꝑſonaꝝ ſit cōmiſſa alicui p̄lato habenti ſcientiā eminente. nā certe p̄dicta ꝯſideratio Innoc. vendicatſibi locū etiā in iſto caſu. ⁊ forte ob hͦ Hoſt. tenꝫ ibiindiſtincte ꝙ trāſit in ſucceſſorē exquo fuit exp̄ſſūnomen dignitatis qꝛ quilibet ꝯſtitutus in dignitate eſt precipuus. Ex ꝯiecturis tn̄ poſſet ſaluari iſtaopi. Hoſti. ⁊ vide hͦ ꝑ Io. an. qui recitat opi. qͦrundam antiquoꝝ qui in ſimili q̄ſtione ꝯceſſerūt totūoppoſitum. ¶ In ea. glo. in fi. Hoſti. dicit ꝙ hͨ q̄ſtionō poteſt accidere in eccl̓ia pariſien̄. vel carnoten̄.qꝛ licet ſint ibi pl̓es archidi. vnus ſolꝰ tn̄ tenet nomen archidi. eccl̓ie maioris. Sed p̄ſuppoſito ꝙ det̉equiuocatio tunc dicit recurrendū ad papā vt ip̄edeclaret de quo ſenſerit. ar. in. c. ij. s. e. ⁊ hͨ opi. videt̉ cōiter placere oībus doc. ⁊ mihi ſatis placet.qꝛ nō debemus ſtare pn̄tatōni quia a pͥncipio poſſet quis ſub fraude impetrare ſub noīe equiuoco.vt ſi impetrauit pe. canonicus ſenen̄. ⁊ duo ſūt ibicanonici hͦ noīe nuncupati ⁊ ſic eſſet ꝯtra. c. fi. sͣ. d̓reſcrip. Item nō debemꝰ ſtare ſorti. qꝛ ſors poſſetcadere ſuꝑ eū de quo in veritate papa nō ſenſit. iuriſditio aūt nō dal̓ a ſorte ſed a papa.Si queſtionē de iur̄ p̄MPEFEO. ſentandi papa delegatcū clauſula appellatōe remota ⁊ ſb̓ eadē forma vt delegatus ad pn̄tationē eiꝰ ad quē viderit ꝑtinere ordinet eccl̓iam ꝑ hͦ nō hꝫ inſtituere ſed ꝓnūciare ⁊ is ad quē ꝑtinet inſtituet ⁊ ſi iuri ſuo detrahitur licite appellat. ⁊ eſt caſus difficilis ⁊ notabilis⁊ multū allegat̉. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi hͦ tuā ¶ No.primo ibi ius de quo agit̉. ꝙ pn̄tatio q̄ ſit ꝑ patronuꝫ eſt ius. alibi tn̄ d̓r ꝙ eſt gr̄a. vt in. c. iij. j. d̓ iurepa. Quidā dxerūt ꝙ inſpecta pͥma inſtitutione iuriſpa. fuit gratia ſed hodie eſt ius. ſed credo melipoſſe dici ꝙ ſemꝑ fuit meꝝ ius annexū ſpūalibꝰ. vtno. in. c. qͣnto. jͣ. de iudi. ⁊ ibi dixi. ſed hͦ ius cōpetitpr̄onis de gratia ⁊ ſic loquit̉. d. c. iij. ⁊ vide de hͦ qd̓no. Inno. in. c. cū inter. ⁊. c. ꝙ ſicut de elec. Scd̓ono. ꝙ ꝟba ꝓlata inter aliquos quoꝝ cā cōmittiturꝑ principē debēt ſtricte intelligi ita vt euitet̉ p̄iudicium tertij. vn̄ nō debēt verba capere illum intellectū quē poſſunt caꝑe ex lato verboꝝ ſignificato. ethͦ iō eſt qꝛ princeps nō p̄ſumit̉ velle p̄iudicare iuritertij de quo nō facit mentionem. ⁊ ad hͦ allegaturquotidie iſte tex. ⁊ ſatis ꝯcordat. l. ij. §. ſiqͥs a pͥncipe. ff. neqͥd in lo. pub. ⁊ facit iſte tex. ad noͣ. ꝑ Inn.in. c. cū dilecti de dona. vbi dicit ꝙ quatenꝰ pullegium principis p̄iudicat iuri tertij debꝫ ſtricte interp̄tari vt minus p̄iudicet tertio qͣꝫ fieri poſſet. fac̄. c.paſtoral̓. jͣ. de priuil̓. ¶ Tertio no. ꝙ iudex deputatus inter patronoſ diſceptātes ſuper iurepatronatus nō recipit poteſtatē ꝯferendi illud bn̄ficiuꝫad pn̄tationē illius qui declarabit̉ patronꝰ eccl̓ie ſiin delegationę fuit dictū vt ad p̄ſentationē illiꝰ ordīet eccl̓iam ¶. Quarto no. ꝙ delegatꝰ recipit poteſtatē cognoſcēdi nedū inter ꝑtes ſed etiā inter tertios cōparentes ꝓ eoꝝ intereſſe. ⁊ pōt talis tertiusſic ꝯparens appellare a delegato ſi iuri ſuo detrahitur ꝑ illū. ¶ Itē no. ꝙ clauſula appellatōe remo-

ta oꝑatur vires ſuaſ reſpectu ꝑtiū nō aūt reſpectutertij cōparentis ꝓ ſuo intereſſe. ⁊ ad hoc quotidieallegatur iſte tex. Et facit ꝙ ſi ſtatutū remouet appellatōnē reſpectu inſtr̄i ꝯfeſſionati ꝙ n̄ cēſcat̉ appellatio remota reſpectu tertij cōparētis ꝓ ſuo intereſſe. Et ratio huius eſſe pōt qꝛ pͥnceps in dubionō intendit p̄iudicare iuri alicuiꝰ exquo de eo nonfacit mentionē. ¶ Et no. h̓ aꝑte ꝙ inter ꝑtes remotio appellationis oꝑat̉ plures effectꝰ. nā vides h̓ ꝙpapa diſtinguit inter ꝑtes ⁊ tertiū. ⁊ dicit h̓ Abb.ꝙ remotio appellationis facit ꝙ ſnīa poſſit mandari executōi nō obſtāte appellatōe ꝑtis. ad idē. c. paſtoralis. §. p̄terea. jͣ. e. ⁊ plene no. de materia. jͣ. deappell. c. paſtoralis. In glo. ij. oppo. ꝯtra tex. videt̉em̄ ꝙ iſte delegatus virtute ꝯmiſſiōis ſibi facte poterat ꝯferre ſeu inſtituere ad pn̄tationē illiꝰ quemdeclarauit eſſe patronū. hͦ em̄ importāt ꝟba cōmiſſionis. fuit .n. ſibi iniunctū ꝙ ſi ꝯſtiterit ius pn̄tandi ad alterutrā ꝑtiū ꝑtinere ꝙ tūc ad pn̄tationē illius debet ordinare eccl̓iam de ꝑſona etiaꝫ idonea.certū em̄ eſt ꝙ illa ꝟba ordinare eccl̓iam ſunt multuꝫ lata ⁊ nō pūt verificari niſi in inſtitutōe ſeu collatione ꝓpter illa ꝟba p̄cedentia de ꝑſona idonea⁊cͣ. al̓s em̄ illa ꝟba nihil oꝑant̉ ſi ordinatio eſt fienda ꝑ aliū ꝯtra. c. ſi papa de priuil. li. vj. ⁊. l. ſi qn̄. C.de inoffi. teſta. So. dicit glo. in ꝟbo ordinet. ꝙ illaꝟba debent exponi ordinet eccl̓iaꝫ .i. ꝓnunciet eāordinādā. ſed certe iſta expoſitio impropriat lr̄am⁊ fruſtra hͦ fuit. sͣ. additū. nā eo ip̄o ꝙ ꝓnūciat iuſpatronatus ad alteꝝ ꝑtinere ſatis ꝓnūciat eccl̓iamordinandā ad pn̄tationē illius. ⁊ ideo dic meliꝰ vtilla ꝟba aliqͥd oꝑent̉ ⁊ minꝰ qͣꝫ poſſit p̄iudicet̉ tertōꝙ iſte vltra ꝓnūciationē ſuꝑ iure patronatꝰ debetinſtare ſuꝑ ordinatōe eccl̓ie qͣntū pōt ſine p̄iudicōalterius. vnde poterit mādare habēti inſtitutiōeꝫvt ordinet eccl̓iam ad p̄ſentationē illiꝰ. ⁊ ſi nō vultordinare ptās deuoluit̉ ad eū. ar. jͣ. e. prudentiaꝫ.ẜm Hoſti. ⁊ bn̄ ⁊ ex hͦ habes vnū effectū illoꝝ verboꝝ. ¶ Scd̓s effectus colligit̉ ex fi. glo. ꝙ ſi habēsinſtitutionē ꝯſentit delegato vt inſtituat valebit īſtitutio. qꝛ ceſſat tūc p̄iudiciū tertij. ¶ Tertiꝰ effectus ẜm Inno. ⁊ alios ꝙ ſi hn̄s inſtitutionē nō cōtradicit etiā valebit inſtitutio iſtius delegati. Quidam moderni in hͦ tenēt ꝯtrariū dicētes ꝙ niſi exp̄ſſe ille ꝯſentiat nō pōt delegatꝰ inſtituere cuꝫ ſibimādet̉ cāe cognitio ⁊ nō inſtitutio. pͥmum dictumplus plꝫ. qꝛ vt dixi h̓ nō mandat̉ ſimpliciter cauſecognitō ſꝫ etiā vt de ꝑſona ideonea ordinet eccl̓iaꝫvn̄ ſi hn̄s inſtitutōeꝫ nō ꝯͣdicit videt̉ ꝯſentire ⁊ renūciare in hͦ iuri ſuo. ⁊ ꝓ hͦ facit iſte tex. in eo ꝙ dicit ꝙ iſte debet appellare ſi iuri ſuo infert̉ p̄iudiciū¶ Quartꝰ effectꝰ qꝛ ſi ius inſtituēdi ꝑtinet ad papam puta ex deuolutōe poterit delegatꝰ inſtituere qꝛ ceſſat hͦ caſu p̄iudiciū tertij. ⁊ ꝟba debēt intelligi late in p̄iudiciū mādantis. vt in. c. cū dilectꝰ deꝯſue. Io. de lig. in hͦ tenet ꝯtrariū cū iſti nō ſit mādatū vt inſtituat. nec ob. cle. ſi de bn̄ficio de p̄ben.qꝛ loquit̉ in alio caſu ẜm eū. ſꝫ pͥmū dictuꝫ plꝰ mihiplacet. qd̓ videt̉ tenere Io. an̄. qꝛ cū h̓ mādet̉ ordinatio eccleſie ⁊ ceſſet in hͦ caſu p̄iudicium tertij qd̓