Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

ptū datū ꝯͣ dignitatē rōne maͣe ſubiecte. Si aūt exverbis vel ex maͣ p̄t ſumi ꝯiectura de qualitatediſpoſitōis. qꝛ maͣ verba ſūt ꝓportōnabilia ꝑſone dignitati. exēplū ī delegatiōe cāe vl̓ ī pͥuilegio iſta ſolēt ꝯcēdi qn̄qꝫ ꝑſone qn̄qꝫ dignitati. vttotū iſtū titulū tūc diſtingue. aut ē exp̄ſſuꝫ nomēꝓpͥum tm̄ diſpoſitō ē ꝑſonal̓. aut appellatiuū tm̄ diſpoſitō eſt real̓. vt ꝓbat̉ in tex. ibi ſub exp̄ſſisnoībꝰ locoꝝ ꝑſonaꝝ. expone locoꝝ .i. dignitatū locis p̄ſunt. ad idē. c. ſi grōſe. de reſcpͥ. li. vj.vbi etiā tex. noͣbil̓r idē ꝓbat reſpectu mādatoꝝ. vtſi mādator diſponit ſub noīe ꝓprio vl̓ eqͥpollēti tc̄diſpoſitō trāſit ī ſucceſſore. ſecꝰ em̄ ſi ſb̓ noīe dignitatꝭ. vt ſi papa dicerꝫ. ſedes apl̓ica cōmittit tibihāc cām ⁊cͣ. ſoluit̉ ꝯtrariū qd̓ formari pōt dec. lꝫ.. e. lꝫ Hoſt. alit̓ ſoluat minꝰ bn̄. idem̄ qd̓.. tꝫBar. ī. l. qꝛ. p̄al. aut ē exp̄ſſū nomē ꝓpͥuꝫ appellatiuū ſil̓. vt qꝛ dic̄ carolo etiā ep̄o ſenen̄. tūc ē dubiū vtꝝ actꝰ habeat attribui ꝑſone an̄ dignitati. etqͥdam dicūt dignitati. qꝛ ip̄iꝰ qͣlitas eſt potētior firmior. alij dixerūt ſi p̄cedit nomē ꝓpͥuꝫ diſpōeſt ꝑſonal̓. ſecꝰ ſi nomē dignitatꝭ. hāc opi. tꝫ glo. īl. ita. §. j. ff. ꝯdi. demon. Pe. Bar. ī. d. l.qꝛ. Guil. diſtinguit vtꝝ diſponēs habeat familiaritatē ꝑſone ſeu noticiā ꝓcedat p̄miſſa diſtinctio.aūt hꝫ noticiā ꝑſone. tunc videt̉ ꝯſideraſſe dignitatē. ſic pōt ſaluari p̄tedēs opi. Hec opi. ſatis placet videt̉ ꝓbari ex duabꝰ legibꝰ ſil̓ iūctis. ff.de ſtipu. ſeruo. l. ſi cōis ſeruꝰ. al̓s incipit fi feruꝰmunis. vbi tex. ſingl̓arꝭ ī hac maͣ fac̄ dr̄iam cōisſeruꝰ ſtipulat̉ dn̄is ſuis vtꝝ p̄cedat nomē appellati an̄ nomē ꝓpͥuꝫ dn̄oꝝ. alia. l. ē. ff. de re. du. habebat. vbi tex. vult ſi expͥmēs nomē ꝓpͥum no appellatiuū alicuiꝰ errauit ī noīe ꝓpͥo aūt appellatiuo ī dubio ſi hꝫ noticiam ꝑſone videt̉ ꝯſideraſſe nomē appellatiuū ꝑinde ē ac ſi nomē ꝓpͥum fuiſſꝫ adiectū. Hec opi. plꝫ do. An.. ſꝫ egoallego Bar. hāc opi. exp̄ſſe tꝫ ī. d. l. ſi cōis ſeruꝰ. dat ibi aliā noͣbilē limitatōeꝫ dicēs. ſi ẜm alteꝝdiſpoſitio eſſet inutilis debemus in dubio dicereillud nomen fuiſſe contemplatuum ẜm diſpō tenet. hoc. c. abbate. de. ſig.. l. quotiens. ff. dever. ob. dico ſi cōmiſſio fuit facta exp̄ſſo nomīe dignitatꝭ erratū fuit ī noīe ꝓpͥo eſt curan illo errore exqͦ diſponēs habebat noticiāilliꝰ ꝑſone. ſecꝰ ſi habuiſſet noticiā. d. l. habebat.ad p̄dictā diſtinctōeꝫ fac̄ qd̓ le. no. ī. c. mādataal. Ex p̄dictꝭ videt̉ mihi difficile ſuſtineri poſſe gl.i. c. ſtatutū. §. j. reſcpͥtꝭ ī. vj. ī ꝟbo canonicꝭ. quamibi ſeqͥt̉ Archi. Io. an. ī nouella. lꝫ qͥdā ꝯͣ. dic̄ eniꝫilla gl. ſi delegatꝰ pꝰ datā lr̄aꝝ deſinit canonicus poterit cogͦſce̓. ſatꝭ ē tꝑe cōmiſſionis erat capax. p̄dictā diſtinctōeꝫ videret̉ alit̓dicēdū ſi nomē appellatiuū p̄cederꝫ vl̓ p̄cederetꝓpͥum. papa haberꝫ noticiā ꝑſone tūc diſpoſitō ſit real̓ dꝫ iſte poſſe cogͦſcere ſi deſinitcanonicꝰ. hoc fac̄ qd̓ noͣ. Inno. ſequūt̉ cōiterdoc. dicētes vbi cōmiſſio ē facta loco ꝑſoneſi ꝑſona tūc exn̄s ī dignitate trāſit ad aliaꝫ dignitate cognoſcꝫ ip̄e ſꝫ ſucceſſor. Et ẜm hoc incideret

alia noͣbil̓ īueſtigatō nūqͥd ſuccedēs ī canonicatudebeat cogͦſcere de mortuo canonico cui factafuit delegatō; iſte due dubitatōes declarāt̉doc. nec nec ibi. Si aūt velles ſaluare illā glo. poteſt dici poſtqͣꝫ cōmiſſio fit canonico videt̉ ſꝑ ꝑſonal̓. qꝛ canonicꝰ det̓mīat̉ exp̄ſſioneꝫ noīs ꝓprij.nam nihlvaleret cōmiſſio ſi diceret̉. cōmatto canonico ſenen̄. qꝛ eēt īcerta. opꝰ eſt vt expͥmat̉ no ꝑſone dicēdo. cōmitto petro canonico ⁊cͣ. ſicvidet̉ nomē ꝓpriū ſit hoc caſu p̄potētiꝰ maximeqꝛ canonicꝰ hꝫ ſucceſſorē ī onere honore ſꝫ capitulū ſibi ſuccedit. vt no. glo. Inno. ī. c. ꝙͣ ſicut.de ele. eſt tex. ī. c. relatū. de teſta. ſecꝰ aūt eſt ī alijshn̄tibus dignitatē ſeu ꝑſonatū. iſti habent̉ ſucceſſorē in onere honore ī. c. paſtoral̓. §. j.. de off.or. fingit̉ ſucceſſor eadē ꝑſona cum p̄deceſſore. vtno. Inno. ī. c. ſic̄. p̄all̓. hoc tenēdo fruſtra querit̉ vtꝝ trāſeat ī ſucceſſorē. qꝛ eſt ꝑſonal̓. extinguitur ꝑſona ſeqͥt̉. vt ī regula pͥuilegiū. de reg.iur. in. vj. ſꝫ tenēdo cōmiſſio ſit real̓ eſt dubiumvtꝝ mortuo canonico ſuccedat in delegatōe ſucceſſor delegati. Do. an̄. firmat pedes ſꝫ dicit ſieccl̓ia hꝫ nūeꝝ certū tūc in dubio etiā ſuccedit ſucceſſor. qꝛ mortē extinguit̉ canonicꝰ. vt ī. c.dilecto. de p̄ben. ſꝫ ſi eccl̓ia hꝫ nūeꝝ certū tūc dic̄deciſto pendet ab alio vtꝝ canonicꝰ habeat ſucceſſorē ſic ſimpl̓r trāſit. Sed ego ſupͣ dixi pꝰ Inno. ꝓprie habet ſucceſſorē licꝫ alteri ꝯferat̉ canonicatꝰ tn̄ ſi cōmiſſio eēt facta canonicatui exqͥ canonicatus ille ꝯfert̉ alteri apparet qͣre ille nondebeat cognoſce̓. Et ex his reddit̉ vtraqꝫ opi. dubia ſuſtentabil̓. eſſꝫ tutū tenere opi. vt cōmiſſioſit facta ꝑſone ceſſabūt omnes ambiguitates. etſaluabis illā glo. cuiꝰ dictū originalit̓ eſt ſpe. ī ti. dele. §. fi.. qͥd ſi cauſa. Item circa p̄dicta multuꝫ dubitat̉ ſi cōmiſſio fuit facta vicario ep̄i. vtrū ſi pēdēte cauſa deſinat eſſe vicariꝰ poſſit ip̄e cognoſce̓ velcognitio tranſeat in ſucceſſorē. Glo. ij. ī cle. ſi pͥncipalis. de reſcpͥ. nimis ſuccincte loqͥt̉ dicens ſifuit expreſſuꝫ nomē ꝓpriū pōt ip̄e cognoſcere al̓sſecus. nihil dicit vtrū ſucceſſor poſſit cognoſcerenec etiā aperit ſi ſit expreſſum nomē ꝓprium nomen appellatiuū ſimul. tn̄ videt̉ loqui qn̄ vtrunqꝫfuit exp̄ſſum. ſed ſi etiā papa habebat noticiamꝑſone videt̉ illa glo. deſtrui per theoricā p̄dictam.Quidā tamē ſimō tenuit ſucceſſor poteſt cognoſcere. Item Pe. Bar. in. d. l. qꝛ. ī. l. quodprincipi. ff. dele. ij. ſꝫ mouent̉ noua ꝯſideratione.dicunt em̄ vicariꝰ habet dignitatē noīe ꝓpͥo.quia iuriſditio ſua eſt ep̄i. facit idē conſiſtoriūep̄o. vt in c. ij. de conſue. li. vj. hinc eſt ep̄o excōmunicato vel mortuo ceſſat poteſtas vicarij. Iteꝫep̄us poteſt reuocare vicarium ad libituꝫ. ad hocbo. gl. in cle. fi. de ꝓcu. in cle. ij. de reſcriptis. no.Io. an. in. c. pe. de offi. vica. vide tex. in. c. j. e. ti. li.vj. hoc probat per ſimile. nam ſi aliquid relinquit̉principi legatū trāſit in ſucceſſorē. ſed ſi relinquat̉auguſte ſeu imꝑatrici tranſit in imꝑatricē futuram. vt ꝓbat̉ in. l. ſi auguſte. de le. ij.. d. l. principi. ideo. qꝛ pͥnceps hꝫ dignitatem noīe ꝓprio.