Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

De conſecratione

Egimusᶜ quoſdā morbo articl̓ari etodagre humoribꝰ laborantes ꝓſcriptōe bonoꝝ ad ſimplicē mēſaꝫ ⁊ pauperes cibos redactosᵖ ꝯualuiſſe. corruerāt.enī ſolicitudine diſpēſande domꝰᵖ ⁊ puellarū largitate q̄ ⁊ corpꝰ frāgūt ⁊ aīm. Irridetoratiꝰ appetitū ciboꝝ qͥ ꝯſumpti relinquūtpnīam. It̓ greg. vij Diebꝰ ſabb̓oꝝ a carUiaᵏ dies ſab nibꝰ abſiēmꝰbati apd̓ ſctōs pr̄es nr̄os ī abſtinentia celebrꝭ ē hītꝰ nos eorūdē auc̄tē ſequētes ſalubrit̓ āmonemꝰ vt qͥcūqꝫ ſe xp̄iāereligiōis ꝑticipē eē deſiderat ab eſu carniūeadē die niſi maiori feſtiuitate int̓ueniēteſinfirmitate impediēte abſtineat. Itemfructuoſꝰ ep̄s Mōacho carnē guſtarArnem cuiqͣꝫ monācho nec guſtanIdi nec ſumēdi ē ꝯceſſa licētia. non ꝙTreaturā d̓i iudicemꝰ indignā ſed ꝙcarnis abſtinētia vtilis ⁊ aptā moachis extimet̉ ſeruato tn̄ moderamine pietatꝭ ergaegrotos. qd̓ ſi qͥs mōachusⁿ violau̓it ⁊ ꝯͣ ſactionē regule vſumqꝫ veterē veſci carnibꝰpreſumpſerit ſex menſiū ſpacio retruſione⁊ pnīe ſubiacebit. It̓ hiero. ad ruſticummonachū De qͦtidianis oꝑbꝰ monachoUnqͣꝫº d̓ manu tua aut oculis tuisliber pſalterij diſcedat dicatur adꝟbū orō ſine int̓miſſiōe vigilet ſenſus nec vagis cogitatōibꝰ patens corpꝰ pariterqꝫ animus tendat ad deū. irā vince patientia ama ſnīaꝫ ſcripturaꝝ ⁊ carnis vicianon amabis nec vacet mēs tua varijs ꝑturbationibꝰ que ſi pectori inſederint dn̄abuntur tui ⁊ te deducēt ad delictū maxīm. facitoº aliqͥd operis vt ſemꝑ diabolus te inueniat occupatū. ſꝫ apl̓i hn̄tes ptātē de euangelio viuere laborabāt manibꝰ ſuis ne quēqͣꝫgrauarēt ⁊ alijs tribuebāt refrigeria ꝓ qͦrūſpūalibꝰ dēbant metere carnalia. cur tu invſus tuos ſucceſſura nō prepares vel fiſceſlā texe iunco vel caniſtrū lentis plecte viminibꝰ. ſerat̉ humus areole equo limite diuidantur. in qͥbꝰ cū oleꝝ iactata fuerint ſemina vel plāte ꝑ ordinē poſite aque ducanturirrigue. hic pulcherrimoꝝ ꝟſuuꝫ ſpectatoraſſiſte. Ecce ſubcilio cliuo ſi tramitꝭ vndaꝫ.Elice. illa cadēs raucuꝫ ꝑ deuia murmur.Saraʳciet̉ ſcatebriſqꝫ arētia tēporat arua.Inſerant̉ fructuoſe arboresˣ vel gēmīs veſurculis vt ꝑuo poſt tꝑe laboris tui dulciapoma decerpas. apū fabricare aluearia adquas te mittūt ſalomonis ꝓuerbia mōaſterioꝝ ordinē ac regularē diſciplinā īꝑuis diſce corꝑibꝰ. texant̉ ⁊ lina capiendis piſcibꝰſcribant̉ ⁊ libri vt ⁊ manꝰ oꝑet̉ cibos ⁊ aīa ſatureturª lectōe. in deſiderijs ēᵇ oīs ocioſus.Ęgiptioꝝ monaſteria hūc morē tenēt vt nl̓lū abſqꝫ oꝑe ⁊ labore ſuſcipiāt nō tā ꝓpter victus neceſſaria qͣꝫ ꝑꝑ aīe ſalutē ne vagent̉ ꝑnicioſis cogitatōibꝰ ⁊ adinſtar fornicātꝭ iſrahel oī trāſeūti diuaricēt pedes ſuos. Etin ſequētibꝰ qͥd gͦ peribūt oēs qͥ in vrbibus

hītant ecce illi fruūt̉ ſuis rebꝰ yorſteāt ecclſijs adeūt balnea. vnguētaᶜ nō ſꝑnūt ⁊ ī oīmflore ꝟſant̉. ad qd̓ etiā an̄ rn̄di ⁊ nūc breuit̓rn̄deo me in pn̄ti opuſculo nō de clericꝭ diſputare ſꝫ monachū inſtituere. Itē in. v.li. capl̓oꝝ Abati ſui licētia canonicisN oībꝰᶜ gͦ qͣntū hūana nihil agere licetfragilitas ꝑmitit decernimꝰᵉ vt canonicivel clerici canonice viuāt obſeruātes diuine ſcripture doctrinā ⁊ documēta ſctōrūpatrū. ⁊ nihil ſine licētia ep̄i ſui vl̓ magiſtrieoꝝ īcōpoſite agere p̄ſumātᵍ in vno qͦqꝫ ep̄atu ſil̓ dormiāt ⁊ māducēt vbi his facl̓tas idfaciēdi ſuppetit. Qui de rebꝰ eccīaſticis ſtipēdia accipiūt ī vno clauſtro maneāt ⁊ ſingulis diebꝰ mane prima hora ad lectioneꝫveniāt ⁊º audiāt qͥd eis imꝑet̉ ad mēſam ꝟꝟoſimilit̓ lectionē audiāt ⁊ obedientiā ẜm canonesº ſuisʳ mīſtris faciāt. Itē ex cōcil̓.maticēſi. Preſbiteri qn̄ ſil̓ ꝯueniūt ebrieta⁊ ꝯmeſſationpere vitētUllus ꝑſbit̉oꝝ qn̄ ad āniuerſariumdiē triceſimū aūt ſeptimū vl̓ terciūalicuiꝰ defuncti aūt qͣcunqꝫ vocatōe ad collectā p̄ſbiteri ꝯuenerit ſe inebriare nll̓atenꝰp̄ſumāt nec p̄catꝰ ī amore ſctōꝝ vl̓ alicuiusaīe bibere aūt alios ad bibēdūᵍ cogere vel ſealiēa p̄catōe īgurgitare nec plauſus nec riſus īcōditos ⁊ fabl̓as īanes ibi referre autcātare p̄ſumāt. vl̓ turpia ioca vl̓ vrſo vl̓ʰ tornatricibꝰ an̄ ſe fieri patiātur nec laruas demonū an̄ ſe fieri ꝯſentiāt. qꝛ hͦ diabolicū eſt⁊ ſacrꝭ canonibꝰ ꝓhibitū. Itē ex ꝯci. laodocēſi. Aliqͥbꝰ ſpectaculis clerici inieſſe nōOn oꝑtet mīſtros altarꝭvl̓ quoſlibet cl̓icosⁱ ſpectacul̓ aliqͥpꝰꝫVō aūt in nuptijsˡ aut ſcenis exhibent̉int̓eſſe. ſꝫ an̄qͣꝫᵐⁿ temelici ingrediant̉ ſurgereeos d̓ ꝯuiuio ⁊ abire dēre. Itē ex eodē.Clericꝰ vl̓ laicꝰ ſine iuſſione ep̄i niineiOn oꝑtet mīſtros altarꝭ vl̓ qͦſlibꝫ clicos p̄terⁿ iuſſionē ep̄i ad ꝑegrināduꝫꝓficiſci. Laicū ēt ſine canōicꝭº lr̄is. iformata. ſil̓r n̄ oꝑtet alicubiʸ ꝓficiſci It̓augꝰ. ad poſſidoniū ⁊ qͥ cū eo ſūt frēs. ColoUcāvti nōreⁿ figmētꝭ qͦ vl̓ rubicūdior vel cadiIdior vl̓ verecūdior appareat adulterina fallacia eſt qͣ nō dubito etiā ip̄os maritos ſe nolle decipi qͥbꝰ ſolis ꝑmittēde ſūt femine ornari ẜm veniā nō ẜm imꝑiū. nā verꝰornatꝰ maxīe xp̄ianoꝝ ⁊ xp̄ianaꝝ. nō tm̄ nōē vllus fucꝰ mēdaxqꝫ figmentū. veꝝ nec auri quidē veſtiſqꝫ pōpa ſꝫ mores boni ſt̓. execrāda aūt ē ſuꝑſticio ligaturaꝝ in quibꝰ etiam inaures virorum in ſummis ex vna ꝑte auriculis ſuſpenſe deputantur. quia noad placendum hominibus ſed ad ſeruiendum demonibꝰ adhibētur. Itē ex ſimbolo epheſini concil̓. ducentorum ep̄orumqd̓ habitū eſt contra neſtorium.Quod ſpirituſſanctus procedit a patre etfilio.