Diſtinctio Ultima.
ſpiritu. verū tn̄ ſi iam ſpirituſācto acceptocorneliꝰ baptizari noluiſſet ꝯtēptū tāti ſacͣmēti reꝰ fieret. ſic̄ aūt bono cathecumīo baptiſmus deeſt ad regnū celoꝝ capeſcenduꝫſic male baptizato vera ꝯfeſſio qͥ dixit niſi qͥrenatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpirituſancto ⁊cͣ. ip̄eetiam dixit niſi abūdauerit iuſticia veſtraplus qͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ non intrabitisin regnum celorum. ¶ Idem in libro ſententiarum proſperi. Non tam ablutōe corde cordis baptiſma conſiſti.Erus baptiſmus conſtat non tamv ¶ ablutione corporis qͣꝫ fide cordis ſicūt apoſtolica doctrina tradidit dicēs fide mundans corda eoꝝ ⁊ᵖ alibi ſaluosfacit baptiſma non carnisª depoſitio ſordiūſed conſcientie bone int̓rogatio in deū.¶ Itē tn̄ li. de baptiſmo. Sic̄ in veteri teſtamēto qͥdā ſpūales ita in nouo qͥdam cāIcut in ſacr̄is nales inueniunt̉.vet̓is reſtamēti viuebāt qͥdāʸ ſpūales ad nouū .ſ. teſtamētū qd̓ tūc occultū erat occulte ꝑtinētes ſic ⁊ nc̄ in ſacr̄isnoui teſtamēti quod iā relatū eſt quidaꝫ viuunt aīales qui ꝑficere nolunt ad ꝑcipienda q̄ ſunt ſpiritꝰ dei qd̓ hortat̉ ẜmo apl̓icusad vetꝰ teſtamētū ꝑtinebūt. ſi autē ꝓficiūt⁊ an̄qͣꝫ accipiāt baptiſmū ip̄o acceſſu ⁊ ꝓfectu ad nouū ꝑtinet ⁊ ſi priꝰ qͣꝫ ſpūaleſ fiāt exhac vita rapiunt̉ cuſtoditᶻ ꝑ ſacr̄i ſctītatē int̓ra viuētiū ꝯputant̉. nec īuenio qͥd veriꝰ inueniat̉ ī eo qd̓ ſcriptū ē. Imꝑfectū meū vid̓rūt ocl̓i tui ⁊ ī libro tuo oēs ſcribent̉. It̓ nōint̓eſt cū de ſacr̄i integritate tractat̉ ⁊ ſctītate qͥd credat aūt qͣli fide imbutꝰ ſit ille qͥ accepit ſacr̄ꝫ. int̓eſt quidē pl̓imū ad ſalutꝭ viāſꝫ nihil int̓eſt ad ſacr̄i qōnē. It̓ manifeſtuꝫē fieri poſſe vt fide nō integra integrū in qͦͣꝫ maneat ſacr̄m baptiſmi. It̓ ſi fieri p̄t vſingl̓i diligent̓ int̓rogēt̉ tot diu̓ſitates opīonū forſitā īuenirent̉ qͦt hoīes nūerarent̉ aīalis enī hō n̄ ꝑcipit ea q̄ ſūt ſpūs dei. nunqͥdideo ſi nō ꝓfecerīt nō ſacr̄m integꝝ accipiunt aūt nūqͥd iō ſi bn̄ ꝓfecerīt ⁊ opinionuꝫcarnaliū vanitatē emēdauerint denuo qd̓acceꝑāt repetendū ē. Accipit qͥſqꝫ ẜm fideꝫſuā ſꝫ qͣꝫtū capit gub̓nāte mīa dei. ¶ Iteꝫex ꝯci. mileuitano cui int̓fuit aug. ⁊ anſhel.rōene eccīe ep̄s legatꝰ ꝯͣ peligianos. Nō nature nccītate ſꝫ de merito pctī adaꝫ mortuLacuit. igit̉ oībꝰ ep̄is qͥ fue erat.Ldicit adā primū hoīemʳ mortalē factū ita vtſiue peccaret ſiue nō peccaret moreret̉ ī corpore hͦ ē de corꝑe exiret n̄ pctī merito ſꝫ ncc̄itateᵉ nat̉e anathema ſit. ¶ It̓ Paruuli n̄ſoln penā ſꝫ etiā culpā a parētibꝰ trahunt.Lacuitº vt qͥcūqꝫ ꝑuulos recētes abvteris mr̄m baptiſandoſ negat autdicit ī rēiſſiōe pctōꝝ nō eos baptiſari ſꝫ nihil ex adā trahere originalis pctī qd̓lauacro regn̄atōis expietur. vn̄ fit ꝯſequēsvt ī eis forma baptiſmatꝭ ī rēiſſiōeꝫ pctōꝝ n̄ꝟaʳ ſꝫ falſa intelligat̉ anathema ſit. qm̄ nonal̓r intelligēdū ē qd̓ ait apl̓s ꝑ hoīem vnū ītrauit pctm̄ ī mūdū ⁊ ꝑ pctm̄ mors. ⁊ ita inoēs hoīes ꝑtrāſijt ī qͦ oēs hoīes peccauer̄tniſi quēadmodū ecīa catholica vbiqꝫ diffuſa ſꝑ intellexit ꝓpter hāc enī regl̓am fidei ēt
ꝑuuli qͥ nihil pctōꝝ in ſemetip̄is adhuc cōmittere potuerūt iō ī pctōꝝ rēiſſionē ꝟacit̉baptiſant̉ vt ī eis regnatōe mūdet̉ qd̓ gn̄atōeᵍ traxer̄t. ¶ It̓ Gr̄a ⁊ pctā rēitur ⁊ neLacuit vt qͥcūqꝫᵐ iterent̉ adiuuat.dixerit gr̄am dei qͣ iuſtificamur ꝑieſū xp̄m ad ſolā rēiſſionē pctōꝝ valereq̄ iā ꝯmiſſa ſt̓ nō ēt adʰ adiutoriū vēit vt nonꝯmittant̉ anathema ſit. ¶ Itē. Quid ſi6pctm̄ gratia docet ⁊ vt vitet̉ facitUiſqͥs dixerit eandē gr̄am d̓i ꝑ ieſūxp̄m dn̄m nr̄m ꝓpter hͦ tm̄ nos adiuuare ad nō peccādū qꝛ ꝑ ip̄am nobis reuelatur ⁊ apꝑit̉ intelligētia mādatoꝝ vt ſciamꝰqͥd appetere qͥd vitare debeamꝰ aūt valeamꝰ n̄ at ꝑ illā nob̓ p̄ſtari vt qḋ faciēdū ꝯgnouerimus etiam ſacre debeamus aut valeamus anathema ſit. ¶ It̓ vrbanꝰ. Sin̄ dilina gr̄a mādata impleri n̄ poſſūtLacuit vt qͥcūqꝫ dixerit nob̓ iō gr̄aiuſtificatōis dari vt qd̓ facere ꝑ liberū arbitriū iubemur faciliꝰ īplere poſſimgr̄am tanqͣꝫ ⁊ ſi gr̄a nō daret̉ n̄ qͥdeꝫ facileſed tn̄ poſſimꝰ ēt ſine illa mādata īplere diuina anathema ſit. ¶ It̓ vrbanꝰ pa. oībusxp̄ianis. Poſt baptiſma ꝯfirmatōis ſacr̄preſtet̉. Diſtinctio qͥnta ſiue vltima.Mēsˡ fidelesº ꝑ manꝰ īpoſitiones ep̄oꝝ ſpm̄ ſctm̄ⁿ poſt baptūmū acciꝑe debētº vt pleni xp̄iātinueniant̉. qꝛ ſpūſſctūs infūditur cor fidele ad prudētiā ⁊ ꝯſtātiā dilatat̉.¶ Itē melchiades pa. Quid ꝯferat ſpūſſctūs in baptiſmate ⁊ qͥd in ꝯfirmatōe.Pirituſſctūs qͥ ſuꝑ aqͣs baptiſmi ſalutiferoᵖ deſcēdit lapſu. in fonte plēitudinē tribuit ad īnocētiā ī ꝯfirmatōe augmētū p̄ſtat ad gr̄am ⁊ qꝛ in hͦ mūdotota etate victurꝭ iut̓ inuiſibiles hoſtes ⁊ ꝑicula gradiēdū ē. ī baptiſmo regeneramurad vitā pꝰ baptiſmū ꝯfirmamur ad pugnāin baptiſmo abluimur pꝰ baptiſmū roboramur ⁊ qͣꝫuis ꝯtinuo trāſiturꝭ ſufficiāt r̄gn̄atōis bn̄ficia victuras tn̄ ncc̄ria ſt̓ ꝯfirmatōiſauxilia. regn̄atio ꝑ ſe ſaluat. mox in pace beati feculi recipiēdos ꝯfirmatioʳ armat ⁊ˢ inſtruit ad agones mūdi huiꝰ ⁊ p̄lia reẜuandos. qͥ āt pꝰ baptiſmū cū acqͥſita īnocentia īmacl̓atꝰ ꝑuēit ad mortē ꝯfirmat̉ morte. qꝛiā n̄ p̄t peccare pꝰ mortē. ¶ Id̓ hiſpaniaꝝep̄is. Manꝰ ꝟo īpoſitōis ſacr̄m dignius ēĘhis ſuꝑ qͥbꝰ ro ſacr̄o baptiſmigaſtꝭ voſ īformari .i. vtꝝ maiꝰ ſit ſacr̄ꝫmanꝰ īpoſitōis ep̄oꝝ āt baptiſmꝰ ſcitote vtrūqꝫ magnū eē ſacr̄m. ⁊ ſic vnū maioribꝰ .i. a ſūmis pōtificibꝰ ē accōmodatuꝫqd̓ niſi a maioribꝰ ꝑfici n̄ p̄t. ita ⁊ maiori veneratōe venerādū ē ⁊ tenēdū. ſꝫ ita ꝯiunctaſt̓ hec duo ſacr̄a vt ab īuicē niſi morte p̄uēiente nll̓atenꝰ vn̄t ſegregari ⁊ vnū ſine alt̓oºꝑfici n̄ p̄t. IIt̓ eulebiꝰ pa. Nō ab alijs qͣꝫep̄is manꝰ impoſitōnis ſacr̄m ꝑfici poteſAnus quoqꝫ impoſitōis ſacram̄tūmagna veneratōe tenēdū eſt qd̓ abalijs ꝑfici nō pōt niſi a ſummis ſac̄dotibꝰ nec tꝑe apl̓oꝝ ab alijs qͣꝫ ab ipſis apoſtolis legitur aūt ſciturᵇ peractū eſſe necab alijs qͣꝫ per illos qui eorum tenent locūnunqͣꝫ ꝑfici poteſt aut fieriᵇ debet. nam ſi aliter preſumptumᵉ fuerit irritū hēat̉ ⁊ vacuū