CauſaXXXII
Non eſt reꝰ adulterij abrahā. q̄ vxore viuēte filiū exIxit ſara ad abrahā. ecce concluſitme dn̄s vt nō pariā. Intra gͦ ad an¶cillā meā vt filium facias ex ea. ⁊ itafactū ē. ſꝫ ꝯſidera primū ꝙ abrahā an̄ˡ legēmoyſi ⁊ an̄ euāgeliū fuit. nōdū gͦᵏ int̓dictuꝫadult̓iū videbat̉. pēa crimīs ex tꝑe legꝭ ēq̄ crimē īhibuit. nec an̄ legē vlla rei ē dānatio. ſꝫ ex lege. nō gͦᵇ ī legē cōmiſit abrahā ſedlegē p̄uēit. deꝰ āt ī ꝑadiſo ꝯiugiūᵉ laudau̓atnō adulteriūᵇ dānau̓at. hēs primā abrahedefenſionē. Scd̓a illa ē ꝙ n̄ ardore aliqͦ vage ſuccenſꝰ libidīs nō petulātꝭ forme captꝰdecore ancille ꝯtub̓nio cōiugalē pꝰ habuitthoꝝ. ſꝫ ſtudio q̄rēde poſteritatꝭ ⁊ ꝓpagādeſobol̓ adhuc poſt diluuiū raritas erat hūane gn̓is. erat ēt religiōis ne qͥs nō reddidiſſe videret̉ debitū nature. d̓niqꝫ ⁊ loth ſctī filie hāc cām q̄rēde poſteritatꝭ habuerūt negenꝰ deficeret hūynū. et iō publiciˢ mūerisgr̄a priuatā culpāª p̄texuit. ¶ Idē in eod̓Qd̓ pret̓ ltūmittit̉ adult̓ij criEmo ſibi blādiat̉ʰ dean̄legibꝰ hoīm. oē ſtupꝝᵏ adult̓iū ē. necE viro lꝫ qd̓ ml̓ieri nō lꝫ eadē a viro q̄ab vxore debet̉ caſtīonia. qͥcqͥd ī ea q̄ nō ſitltīma vxor cōmiſſū fu̓it adulterij crimīe dānat̉. ¶ In eodē. nulli lꝫ ſcire mulierē preivxore̓. iōqꝫ ꝯiugij datum ēᵐ tibi ius ne ī laqueū dyaboli īcidas ⁊ cū ml̓iere aliēa delīqͣs. Tolerabilior ē culpa ſi lateat qͣꝫ ſi cl̓pevſurpet̉ aucͣtas. nec hͦ ſolū eſt adulteriū cūalienā peccare ꝯiuge.º ſꝫ oē qd̓ nō hꝫ ptāteꝫꝯiugij. tn̄ locꝰᵖ iſte docet gͣuiꝰ eē crimen vbicelebrati ꝯiugij iura temerant̉ ⁊ vxoris pudor ſoluit̉. Iōqꝫ cuꝫ p̄tēderetꝰ abimelech ꝙvxorē alienā eē igͦrau̓it quaꝫ ſororē ſuā eſſevir ipſe dixit. rn̄dit ei dn̄s. ⁊ ego cogͣui. qꝛpuro corde feciſti hͦ ⁊ peꝑci tibi. vt non peccares ī me ꝓpt̓ hͦ nō ſū paſſꝰ te tāgere eam.cogͦſcimꝰ velut p̄ſulē cuſtodēqꝫ eē deū ꝯiugij qͥ non patit̉ alienū thoꝝ pollui. Et ſi qͥsfec̄ eū peccare in deū cuiꝰ violat legē ⁊ gr̄aꝫſoluat. ⁊ qͥᵈ in deū peccat ſacr̄i celeſtis amittet ꝯſortiū. ¶ Itē hiero. ꝯͣ iouinianū. Nihil fedirē amare qͣſi adulteratRigo qͥdē amoris honeſta eratˣ ſedmagnitudo deformis nihil aūt int̓eſt ex qͣʸ honeſta cā qͥs īſaniat. Un̄ et
ſextꝰ ait ī ſentētijs.ᶻ adult̓ ē inqͥt in ſuā vxorē ardētiorʳ amator. in aliēa qͥppe vxorē oīsamator turpis ē in ſua nimiꝰ. Sapiensᵇ iudicio dꝫ amare ꝯiugē nō affectuᵉ nō regnetin eo voluptatꝭ īpetꝰ nec p̄ceps ferat̉ ad coitū. nihil ē fediꝰ qͣꝫ vxorē amare qͣſi adulterā. certe qͥ dicunt ſe cā reipublice ⁊ generishūani vxoribꝰ ꝯiūgi ⁊ filios ꝓcreare imitētur ſaltēᵇ pecudes ⁊ poſtqͣꝫ vent̓ vxorꝭ intumuerit nōᵉ ꝑdāt filios nec amatores ſe vxoribꝰ p̄beāt ſed maritos. ¶ Idē Uirginalis caſtitas īt̉ ꝯiugioNUisʳ igͦretꝰ ſb̓ altera diſpēſatiōe deioēs retro ſcōs fuiſſe eiuſd̓ meriti cꝰnūc ſūt xp̄iani. qūo aūt abrahā placuit in ꝯiugio. ſic nūc ꝟgines placēt ī caſtitate. ſeruiuit illeʰ legi ⁊ tꝑi ſuo. ſeruiamꝰ etnos legi ⁊ tꝑi nr̄o in qͦsᵏ fines ſeculoꝝ deuenerūt. ¶ Itē aug. Pr̄iarche nō ꝯcupiſcē libidis ſed cā ꝓlis nu̓oſe plutia ēBijciunt̉ ia res habuerūt vxorescob qͣtuor vxores ꝙ qn̄ mos eratᵇ crimen nō erat ſicut pr̄iarche ꝯiugibꝰexcipientibꝰ femē ſuū miſcebant̉ nō ꝯcupiſcētia ꝑficiēde voluptatꝭ ſed ꝓuidētia ꝓpagande ſucceſſionis ſic apl̓i auditoribꝰ āmirātibꝰ doctrinā ſuā ꝯdelectabant̉.ᵈ non auiditate ꝯſequēde laudis. ſꝫ caritate ſemināde veritatis. ¶ Itē aug. de bono ꝯiugaliSanctiꝰ eſt abſqꝫ liberis defungi qͣꝫ ex illiſtirpē queiItut ſanctiꝰ eſtᵇ fame mori qͣꝫ ydoloticis veſci. ita ſanctiꝰ eſt defungi ſi-ne liberꝭ qͣꝫ ex illicito ꝯcubitu ſtirpē querere. vndecunqꝫ autē naſcant̉ hoīes ſi parentum vicia nō ſectent̉ ⁊ deum recte colāt honeſtiᶠ ⁊ ſalui erūt. ſemen enī hoīs ex qualicūqꝫ hoīe dei creatura eſt ⁊ eo male vtentibus male erit nō ipſum aliqn̄ malum erit.¶ Itē ex ſermōe ſancti ambroſij de iohāne qui ſic incipit diximꝰ in ſuperiori dn̄ica.Liberi nō ſunt recēdiIcat aliquis vxorē nō habeo ⁊ ideoancillam mihi aſſociaui. audi quiddicat ſcriptura ad abraham. Eijce ancillaꝫ⁊ filiuꝫ eius nō enī erit heres filius ancillecū filio libere. ſi igit̉ ancille filiꝰ heres nō ēgͦ nec filiꝰ ē. cur gͦ qͣrit̉ tale ꝯiugiū de qͦ ſuſceptus filiꝰ nec ſucceſſiōis poſſit eſſe hēsᵇ necſanguīs. nec hr̄e pōt hereditatis ꝯſortiū q̄