Cauſa XXXIII
in beſtijs qͥdē ⁊ īmūdis auibꝰ bigamiaᵏ cōꝓbata ſit Bina enī ⁊ bina īgrediūt̉ īmūda⁊ ſeptena ⁊ ſeptena q̄ mūda ſūt vtᵇ hr̄et noepoſt diluuiū ꝙ īpari nūero ſtatī d̓o poſſetofferre. ¶ Ueꝝ hͦ ad exornatōeꝫ nō ad neceſſitatē ẜuāde ꝟginitatꝭ r̄fert̉. ¶ Un̄ idēamb̓. ait. Uirgītas ex ꝯſi. ſuadet̉ n̄ īꝑio p̄¶ Ntegritas corꝑis a nob̓ expetēda cipiteſt. quā ego ꝓ ꝯſilio ſuadeo n̄ ꝓ īꝑio preIcipio. Sola enī ē ꝟgītas q̄ ſuaderi pōtimꝑari nō pōt: res magꝭ eſtⁿ voti qͣꝫ p̄cepti¶ Cū gͦ ī meretrice vt diximꝰ nll̓a ſit ſpeſfidei nec certitudo pudicicie patet ꝙ nō ēin ꝯiugiū ducēda. Sꝫ obijcit̉ raab iericōtina qͣꝫuis meretrix eēt tn̄ prīcipi de tribuiuda ī ꝯiugio ē cōpl̓ata: de qͦ ēt xp̄s poſteanaſci digͣtus ē. Oſee qͦqꝫ. xij. ꝓph̓aꝝ primꝰex p̄cepto dn̄i choro ordei meretricē emitquā ſibi ī ꝯiugiū cōpl̓auit: ſꝫ alid̓ ē meretricē ducere vl̓ adulterā retinere: quā tua cōſuetudīe caſtitate ⁊ pudicicia oxornes. atꝫaliud eſt aliquā eaꝝ hr̄e quā nullo pacto aluxu carnis ſue reuocare valeas. hͦ enī penitꝰ ꝓhibet̉ illd̓ laudabil̓r factū legit̉. SUn̄ hiero. ſuꝑ oſee. li. ij. Nō ē pctm̄ merOn ē culpādꝰ tricē ducer̄ ī vxorē.oſee ꝓph̓a ſi meretricē duxit quamad pudiciciā ꝯuertit. ſꝫ potiꝰ laudādus ꝙ ex mala bonā fec̄. Nō enī qͥ bonꝰ permanet polluit̉ ſi ſociet̉ᵈ malo ſed qͥ malꝰ eſtꝯuertit̉ in bonū ſi boni exēpla ſectet̉. Ex qͦintelligimus nō ꝓph̓am ꝑdidiſſe pudiciciam fornicarie copulatū: ſꝫ fornicariā aſſūpſiſſe pudiciciam quam ante nō habebat.Queſtio ſecunda.Uod autē non ſit vxor q̄ ſola cāincōtinētie ducitur. Hic videt̉ꝓbari poſſe: qꝛ ꝯiugiū ꝓpagatōnis nō explende libidinis cauſa a deo īſtitutū eſt. hec nanqꝫ fuit ꝯiugijᵈ benedictio.Creſcite ⁊ multiplicamini. ¶ Und̓ amb̓.ꝑ lucā. Partus feminaꝝ eis ſola cauſUdor eſt feminis nuᵐ eſt nubeptiaꝝ p̄mia non hr̄e. quibꝰ hec ſola¶ cauſa ē nubēdi. ¶ Idē. Dū ꝯiugij p̄miūᵗ ⁊ gr̄a nuptiaꝝ partus ſit feminarum nō mediocris cauſa eſt vt virginitasmarie falleret principē mūdi. ¶ Qui gͦnō cā ꝓcreande ſobolis ſꝫ explēde libidīsſibi inuicē copulant̉ nō tam ꝯiuges qͣꝫ for-
nicarij vident̉. ¶ Hinc ēt hierony. Nonꝯiuges ſed adulteri vocāt̉ qui nō ẜm chrii preceptum iunguntur.Facut nonomīs ꝯͣgregatio hereticorum chriſti eccl̓ia dici p̄t: nec caputeoꝝ xp̄s eſt. ſic nō oē mr̄imoniū quonō viro ſuo ẜm p̄cepta xp̄i vxor iungit̉ riteꝯiugiū appellari p̄t ſꝫ magꝭᶜ adulteriū. ¶His ita rn̄det̉. prima inſtitutio cōiugij inꝑadiſo facta ē. vt eſſet immaculatus thorus ⁊ honorabiles nuptie. ex qͥbꝰᶜ ſine ardore ꝯcupiſcentie ꝯciperēt ſine dolore parerēt. Scd̓a ꝓpter illicitū motūᶠ elimināduꝫextra ꝑadiſumᵏ facta eſt. vt īfirmitas ꝓnaruinā turpitudīs hōeſtate exciꝑet̉ʰ ꝯiugijUn̄ apl̓s ſcribēs ad corinthͦ. ait ꝓpt̓ fornicationēᵇ vnuſqͥſqꝫ ſuā vxorē ⁊ vnaq̄qꝫ hēatviꝝ ſuū. Ex hac itaqꝫ cā fit vt ꝯiugati ſe ſibi īuicē d̓beāt nec ſe ſibi negat̉ poſſint Un̄apl̓s. Nolite fraudare vos inuicē niſi forte ex ꝯſenſu ⁊ ad tꝑus vt expeditiꝰ vacetisorōni. ⁊ iteꝝ. reu̓timini ī idip̄m ne temptetvos ſathanas: hͦ aūt dico ꝓpter incōtinētiāvr̄am. Qui ꝓpt̓ incōtinētiā inˢ naturalemredire vſum mouent̉. patet ꝙ n̄ ꝓpt̓ filioꝝꝓcreationē tm̄ miſceri iubēt̉. nō tn̄ iō nuptie male iudicant̉. Qd̓ enī ꝓpt̓ intētioneꝫgenerādi fit nō ē nuptiaꝝ malūᵉ ſꝫ ē veniale ꝓpt̓ nuptiaꝝ bonū qd̓ ē triꝑtitū fides videlicet ꝓles ⁊ ſacr̄m. ¶ Uu aug. de bo. cōiugali. Immoderatꝰ vſus ꝯiugatoꝝ nō ēnuptiaꝝ malum ſed ē veniale ꝓpt̓ nuptisUicqͥd inter ſe ꝯiugati imrū bonimodeſtū: inuerecunduꝫ: ſordidū vegerūt vitiū eſt hoīm nō cl̓pa nuptiatū. Iā in ip̄a qͦꝫ īmoderataʳ exactiōe debiti carnal̓ quā eis nō ẜm nuptiaꝝ īꝑium p̄cepit: ſꝫ ẜm veniā ꝯcedit apl̓s: vt etiaꝫ pret̓cām ꝓcreandi ſibi miſceant̉. ⁊ ſi eos prauimores ad talē ꝯcubituꝫ impellant nuptietn̄ ab adulterio ſeu fornicatōe defendunt.neqꝫ illd̓ ꝓpter nuptias admittit̉. ſed ꝓpt̓nuptias ignoſcitur. debēt ergo ſibi ꝯiugati nō ſolū ip̄ius ſexus ſui cōmiſcendi fideꝫliberoꝝ ꝓcreandoꝝ cauſa q̄ prima eſt hūani generis in iſta mortalitate ſocietas. verum etiā infirmitatis inuicē excipiēde adillicitos ꝯcubitꝰ euitādos mutuaꝫ qͦdāmōẜuitutē vt ēt ſi alteri eoꝝ ꝯtinētia ꝑpetuaplaceat niſi ex alteriꝰ ꝯſenſu fieri nō poſſit