Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa XXX

ꝯſanguītas ſꝫ hn̄da ſpūal̓ ꝓximitas. vn̄ int̓eos arbitror nō poſſe fieri qd̓libet legale cōiugiūᵇ qn̄quidē nec int̓ eos qͥ natura ⁊ eoſ qͥadoptōe filij ſūt venerāde rōane leges mr̄imonia ꝯͣhi ꝑmittūt. Itē ſi int̓ eos non ꝯͣhit̉mr̄imoniū qͦs adoptio ꝯiūgit qͣntopotiꝰ acarnali oportet int̓ ſe ꝯtubernio ceſſare qͦsꝑ celeſte ſacr̄m regeneratio ſctiſpūs iungitLōge gͦ inqͥt ꝯgruētiꝰ filiꝰ pr̄is mei vl̓ frat̓meꝰ appellat̉ is quē dīna gr̄a potiꝰ quā hūana volūtas vt filiꝰ pr̄is mei vl̓ fr̄ meꝰ eēt elegit prudētiuſqꝫ ab alt̓na corꝑis ꝯmixtioneſecernimur. Itē zacharias ep̄s ẜuꝰ ſeruoꝝ dei reuerēdiſſimo theodoro ep̄o eccl̓ieticinenẜ. Filia ſpūalis carnali filio nubere Ptua reuerenda caritas obtulit ꝑ qd̓Itaciū. qd̓ nobisnullo mō pnos ſciſcitari voluiſti. ſi liceat filio cuius pater alteriꝰ filiā ex ſacro baptiſmate ſuſcepit ſuſceptā .i. ſpūalē eiꝰ pr̄is filiā qd̓ dici crudele ē in mr̄imonio ſuſciꝑe qd̓ apd̓ teenormiter aſſeruiſti ꝯtigiſſe. Sꝫ bn̄ tua ſācta frat̓nitas ꝯꝑtū hꝫ qḋ dn̄s moyſi p̄cepitdicēs. Turpitudinē pr̄is tui vel mr̄is tuevl̓ ſororis nō reuelabis. turpitudo eī tua ēCū gͦ aꝓpria ꝯſanguinitate iubemur abſtīereᵗ multomagis ſpūali pr̄is nr̄i filia oī excuſatōe aūt argumēto ſepoſito ſub nimia diſtrictōe nos cauere cōuenit. ne in iraꝫ dīneexaminatōis incidat ſi qͥs tali facinore permixtus minime reſtrinxerit frena luxurieUn̄ etiā oēs cauēdi ſunt a tali facīoris ꝯmixtione ne in ꝑpetuū ꝑeant. Sꝫ hūc qͥ huiꝰꝑnicioſe temeritatꝭ anime ſue ſalutē diſpiciens impio ſemiſcuerit mr̄imonio ꝑ omniatua fratuitas ſtudeat ſeꝑare ⁊ pnīe digneſubmittere. qͣtinꝰ ab et̓na dānatiōe exutamaīam eiꝰ lucrerꝭ. Itē zacharias ⁊ deuſdedit. Filio ſuo filiā quā de ſacro fōte ſuſcipitOn oportet trader̄ nll̓s audeatfiliā ſuā quā de ſacro fonte ſuſcepitaliqn̄ filio ſuo ī mr̄imonio tradereqꝛ in diuina ſnīa germani eē inueniūtur. ſiqͥs tali facinore ꝯmixtꝰ minime reſtrinxeritfrena luxurie ab eccīa catholica abhominabit̉. Sꝫ ſi ꝯuerſus fu̓it poſt ſeꝑationē ſeptēānis pnīam gerāt. ꝯſcijs ſimul cuꝫ auctoreſit iſta ꝯditio .i. ſiml̓ cū oꝑatoribꝰ ⁊ ꝯſentientibꝰ peniteāt. Filij ꝟo filie veſiue an̄ cōpaternitatē ſiue poſt nati ſint licite ꝯiungipn̄t. Un̄ᵖ vrbanus papa ſecundꝰ ſcribit̉vitali brixiēſi pbr̄o Filij vl̓ filie an̄ vl̓ pꝰ ꝯpr̄¶Upet qͥbꝰ nos ꝯtuluittiutonetiosgeniti legvidet̉ nobis ex ſnīa rn̄dendū eē vt etbāptiſmus ſi inſtāte neceſſitati feīa pueruꝫin noīe ſctē trinitatꝭ baptiſauerit. ⁊ qꝛ ſpūaliū parentū filij vel filie an̄ vel poſt ꝯpat̓ni-

tatē genite poſſunt legittime ꝯiungi preterillā ꝑſonā ꝑ quā ꝯpatres effecti ſt̓. Paſchalis ꝟo ſcd̓s poſt ꝯpaternitatē gēitos copulari ꝓhibet ſcribes regino ep̄o. Qui expr̄e vl̓ cōmr̄e poſt ſuſceptos filios de fōteOſtᵏ ſu­ nati fuerīt ꝯiurſceptū vero de ſacro fontefiliu vr̓filiā ſpūalē qͥ ex ꝯpr̄el̓ ꝯmr̄e nati fuerint mr̄imoīo ꝯiūgiⁱ nō pn̄t qꝛ leges ſcl̓i nōemācipatos adoptiuis ꝓhibēt copulariIdē ex libro digeſtoꝝ tiulo de ritu nupEx adoᵐª (tiaꝝ ꝑpēdit̉ in qͦ ita legit̉.ptionē q̄ſita frat̓nitas eouſqꝫ impe-dit nuptias donec manet adoptio.iōqꝫ eā quā pat̓ meuſ adoptauit ⁊ emacipauit potero vxorē ducere ⁊ ſi me emācipatoillā in ptāte retinuerit poterimꝰ iungi mr̄imonio. Itaqꝫ volēti geneꝝ adoptare ſuadet̉ vt filiā emācipet. ſimilit̓ ſuadet̉ ei qui vlit nuꝝ adoptare ꝙ emācipet filiū. Sqͥs vero aliquo fortuito caſu filiā ſue ꝯmr̄iſvxorē acceꝑit nō cogit̉ eā dimittere Ur̄in triburienſi ꝯci. legit̉. Nō cogit̉ qͥs dimitere filiā ſue ꝯmatris quā duxitLlud etiā nec canonica inſtōneꝰ diffinimus nec int̓dictōe aliqͦ refutamꝰ. ſꝫ ꝓpt̓eos qͥ diu̓ſe ſentiūt de eo hͦ loco aliquidSmemoramꝰ. ſi quis ſue ſpiritualis ꝯmr̄isFiliāº fortuito ⁊ ita ꝯtingēte reꝝ caſu ī coniugiū duxerit ꝯſilio maiori ſeruato habeat atqꝫ honeſto ltīmo cōiugio operā det.Queſtio qͥO Elictāˢ vo ꝯpr̄iſyxoris ſue nll̓sin ꝯiugē ducere p̄t. Un̄ nicolaꝰ pa. ſcribit ꝯſtātienſi ep̄o ſalamoni. Du.cui hr̄ꝯmr̄esCiſcitat̉ a nob̓ ſctītas vr̄a ſi ali nō lꝫquis hō d̓uas cōmatres habere vaE leat vnā poſt alterā. in qͦ mēiſſe debꝫſcriptū eē. ern̄t duo ī carne vna. Itaqꝫ cumconſtet. qꝛ vir ⁊ mulier vna caro ꝑ ꝯnubiūefficiunt̉ reſtat nimiꝝ viꝝ cōpatrē ꝯſtitui illi mulieri cuiꝰ mr̄imonio aſſūmpta vxor cōmat̉ eſſe videbat̉. ⁊ idcirco liquet viꝝ illi femine nō poſſe cūiungi in copula q̄ ꝯmatereius erat cū qua idē fuerat vna caro effectꝰ. Itē ex cōci. calcedonēſi. Octo ānos peeat qͥ duobꝰ cōmiſcet̉ cōnrribꝰ.Ipat̓ aut filiꝰ aut duo frēs cū vnamuliere aūt ſi qͥs cuꝫ mr̄e ⁊ filia autcū duabꝰ ſororibꝰ aut cū duabꝰ cōmatribꝰaliqͥs cōcubuerit ẜm antiquā ⁊ hūanioremdiffinitionē octo annis peniteat. Iteminnocentiuū papa exuperio ep̄o toletano.comNullus duabꝰ comI quis ex vnoᵖ cōiugio filiū aut filiāalteriꝰ de ſacro fonte ſuſceperit autad criſma tenuerit̉ vel xp̄ianitatis