Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

baptiſmatꝭ lotū abſentia .ſſ. ſac̄dotuꝫ nimiacogēteᵇ ncc̄itate baptiſauit. eūqꝫ ip̄e ꝓprijsmanibꝰ retinēdo ſuſcepit. atqꝫ ꝓ hꝰ rei negocio noticie tue patefacto reuerētia tua qͣirectitudīs zeloflagrās p̄fatū hoīeꝫ a ſua cōiuge iudicauit eē ſeꝑandā. qd̓ fieri nullatenꝰ dꝫ dicēte ſcript̉a a dn̄o iūctā eē viro vxorē ⁊ qͦs d̓s ꝯiūxit hō n̄ ſeꝑet. Unde ⁊ dn̄s īeuāgelio. nō dimittere vxorē ſuā poſſe niſicā fornicatōis aꝑtiſſime iubet ⁊ nos tanteaucͣtis p̄cipua freti iuſſiōe dicimꝰ dimittēdū nō eē ⁊ incl̓ꝑabile iudicandū qd̓ᵗ neceſſitas intulit. nā hͦ baptiſandi opꝰ laicꝭ ⁊ fidelibꝰ iuxta canōicā aucͣtē ſi neceſſe fu̓it facer̄libere ꝯcedit̉. Un̄ ſi ſupradictꝰ gēitor filiuꝫſuū corꝑe morientē aſpiciētes ne aīa perpetua morte ꝑeuntē dimitteret. ſancti vndabaptiſmatꝭ lauit vt eū d̓ ptāte auctorꝭ mortꝭ ⁊ tenebraꝝ eriꝑet ⁊ ī regnū xp̄i iā regͣturūſine dubitatōe tanſmitteret bn̄ feciſſe laudat̉. ⁊ idcirco ſue vxori ſibi iam oliꝫ ltīme ſociate īpuneqͣꝫdiuⁱ vixerit iudicamus manere ꝯiunctū. nec ob hͦ ꝯͣ p̄fatas auc̄tes diuinas aliqͣtinꝰ ſeꝑari dēre. Filia d̓r ſpūal̓nō ſolū eiꝰ qͥ accipit. ſꝫ ēt eiꝰ qͥ trine merſiōisvocabulo eā ſacro baptiſmate tingit Dicit̉ēt ſpūalis filia ſac̄dotꝭ q̄ ei pctā ſua confitet̉haꝝ oīm flagicioſa cōmixtione ⁊ eadē penaplectēda ē. Un̄ nicolaꝰ papa ait. Papnīa ei indicit̉: qͥ ſpūalē filiam ⁊ penitētialUnesⁿ. ſuanſtraturqͦs in pnīa ſuſcipimꝰ ita nr̄i ſpūalesſūt filij ⁊ ip̄i qͦs vel nob̓ ſuſcipiētibꝰvel ſub trine merſiōis vocabulo mergētibꝰvnda ſacri baptiſmatis regenerauit. Silueſter qͦqꝫ docēs ammonet vnūquēqꝫ ſac̄dotū vt nullꝰ cauſa fornicatōis ad ſuaꝫ pēitētialē accedat. qꝛ ſcriptū ē. Omēs quos īpnīa ſuſcipimꝰ. ita ſint nr̄iº vt in baptiſmate ſuſcepti. Quapropt̓ ſi qͥs hͦ ſcelꝰ ꝑpetrauerit n̄ ſolū dignitatꝭ honorē amittat verūetiām vſqꝫ ad exitū viteᵈ iugi pnīe ſubdatur Item celeſtinus papa. De eodem

Iqͥs ſac̄dos cū filia ſua ſpūali forniIcatꝰ fu̓it ſciat ſe gͣue adulteriū cōmiſiſſe. Idcirco femīa ſi laica ē oīaᵇ d̓relinqͣt ⁊ res ſuas pauꝑibꝰ tribuat. ⁊ᶜ ꝯuerſain monaſterio iugi pnīa deo vſqꝫ ad mortēẜuiat. Sac̄dos aūt qͥ malū exēplum dedithoībꝰ ab oī officio depōat̉. ⁊º ꝑegrinādo. xijannis peniteat. poſtea vero ad monaſteriūvadat. ibiqꝫ cūctꝭ diebꝰ vite ſue deo ſeruiatOn dꝫ ep̄s. Idē de eodem.aut pbr̄ cōmiſceri cū mulieribus q̄A Zei ſua cōfeſſe fuerint pctā ſi forte qͣtabſit hͦ acciderit ſic pēiteat qūo de filia ſpūali ep̄s annis qͥndecim. ꝓbr̄ annisᶜ xij et deponatur tn̄ ſi in cōſcīam ppl̓i deuenerit OHis itaqꝫ aucͣtibꝰ apꝑet ꝙ ſiue ꝓpriū ſuuꝫſiue viri tm̄mō filiū ml̓ier de ſacro fōte ſuſceꝑit. nō iō a viro ſeꝑanda ē. qd̓ ⁊ de viroſil̓r oportet intelligi.Queſtio ſecūdPonſalia an̄ ſeptēniū ꝯͣhi n̄ pn̄tſolo enī ꝯͣſenſu ꝯhunt̉ qui int̓uenire nō pōt: niſi ab vtraqꝫ ꝑte idintelligatur qd̓ inter eos agiturProbant̉ gͦ ſpōſalia nō poſſe cōarahi interpueros quoꝝ etatꝭ infirmitas ꝯſenſuꝫ nonadmittit. Teſtat̉ hͦ nicolaꝰ pa. dicens.In̄ tꝑtiēdi cōiugiū ꝯͣhi non poteſt.Bi nō ē ꝯſenſus vtriuſqꝫ: ibi coniugiū nō ē. Ergo qͥ puerꝭ dāt puellasicunabilis ⁊ ecōuerſo nihil faciuntniſi vt̓qꝫ pueroꝝ poſtqͣꝫ venerit ad annosdiſcretionisˣ conſentiāt. nec ē cōuiugiū niſiſit conſenſus vtriuſqꝫ. etiam ſi pat̓ ⁊ materhoc fecerint ⁊ voluerint.io tertiaUod autē ſpūales vl̓ adoptiui fīAlij naturalibꝰ cōpl̓ari nō poffintnicolaꝰ pa. rn̄dēs ad cōſulta bulgaroꝝ teſtat̉ ita dicēs. Qui de ſacro fonteTa dilige­ ſuſcipit̉ filiꝰ ē eiꝰ a qͦ ſuſcire dꝫ hō eū qͥ ſe ſuſcepit deſacro fonte ſic̄pr̄em. Item eſt int̓ frēs ⁊ filios ſpūa lesgratuita ⁊ ſancta cōmunio q̄ dicēda nō eſt