Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

nō ſūt pct̄ā nolentiū niſiʰ neſciētiū q̄ diſcetlūt̉ a pctīs volētiū. Digeſt. ti. d̓ īiurijsLlud relatū ꝑ eqͥ eſt eos qͥ iniuriaꝫ patipn̄t ⁊ facere poſſe. Sane ſūt qͥdā qui facere nō pn̄t: vtputaᵉ furioſus ⁊ īpubes qͥdoli capax nō ē. Nāqꝫ hij pati iniuriā ſolētnō facere. cū enim iniuria ex affectu facientis ꝯſiſtat. ꝯſequēs erit dicere hos ſiue pulſent ſiue ꝯuiciū dicāt iniuriā feciſſe nō videri. Itaqꝫ pati qͥs īiuriā ēt ſi nō ſentiat p̄t facere vero nemo niſi qͥ ſcit ſe iniuriā facere ētſi neſciat cui faciat. qͣre ſi quisᶜ ꝑ iocū aliuꝫꝑcutiat aūt dū certat īiuriaꝝ nō tenet̉. ſi qͥslibeꝝ hoīem ceciderit dū putat ẜuū ſuuīea cā ē ne iniuriaꝝ teneat̉. Vt itaqꝫ ex p̄miſſis apparet ſiue volūtate. ſiue ex infirmitate peccata ꝓcedāt palā ē illa imputari. Sꝫcarnis infirmitas duplicit̓ intelligit̉. ē eī lāguor nature qͥ carnis ꝯcupiſcentia appellatur q̄ veriꝰ aīe infirmitas dici pōt. ſꝫ iō carnis infirmitas d̓r qꝛ accidit aīe ex ꝯiūctiōecarnis corrupte. Porro. alia ē infirmitasq̄ ꝓprie carnis dr̄. qͣ elemētoꝝ ſeu humꝝoꝯcordia turbata ip̄a caro afficit̉ ⁊ tandemdiſſoluit̉. ſil̓r aī infirmitas duplex ē. vna q̄viciū appellat̉ qͣ aīa a deo ſeꝑat̉ vt ē ira odium ⁊ aliā hmōi. Alia īfirmitas animi q̄ cūip̄a nō ſit pctm̄ ē tn̄ pena ⁊ cā pctī. vt ē obliuio ⁊ ignorātia. Furor aūt cū nō ſit pctm̄ ētn̄ pēa pctī. vt febris ⁊ cetere paſſiōes qͣs ꝓprīe carnis dicimꝰ eē. qͣꝝ motꝰ .i. illa q̄ ill̓ ꝑturbātibꝰ fiūt nulli īputant̉ ad penā. Sedobicit̉ d̓ lamech qͥ cū cecꝰ eēt caym int̓fecitnec eū excuſauit cecitatꝭ infirmitas. vn̄ dictū ē ſeptuplū vltō dabit̉ d̓ caym. d̓ lamechvero ſeptuageſieſſepties. ſꝫ cecitas ignorātie ſil̓is ē. ex vtraqꝫ eī ꝑte q̄dā fiūt q̄ imputant̉ q̄dā ꝟo q̄ mīme cecꝰ naqꝫ ſi debituꝫ ſuevxori ſe credēs reddere alienā polluitˢ nō ēreꝰ adult̓ij. ſi aūt ex ludo vl̓ exercitatōe viriūvl̓ veneratōe iaculā mittēs aliquē ꝑimat qꝛab eoᵖ pēitꝰ hͦ dꝫ eē alienū hōicidij reꝰ habet̉mēs ꝟo alienata furore cū ſui ꝯpos n̄ ſit eorū q̄ admittit reatū nō ꝯͣhit qꝛ facultatē deliberādi n̄ habuit vn̄ pupillo ⁊ furioſo ī maleficijs ſubuenit̉ vt n̄ eis īputent̉ ad penaꝫq̄ ex mētꝭ deliberatōe n̄ ꝓceſſer̄t qḋ nō ſolūpūanis ſꝫ ēt dīnis legibꝰ noſcit̉ appbatumAit eī augd̓ ꝑuul̓ ad petꝝ diaconūIrmiſſime tene ⁊ nll̓atenꝰ dubitesexceptꝭ ill̓ qͥ ꝓ noīe xp̄i ſuo ſāguīe baptiſāt̉ nll̓ꝫ hoīeꝫ acceptuꝝ vitā eternā qͥ n̄ h̓a mal̓ ſuis fu̓it ꝑ pnīaꝫ fidēqꝫ ꝯu̓ſꝰ. ⁊ ꝑ ſacͣmētū fid̓i ⁊ pnīe id ēᶠ ꝑ baptiſmū lib̓atꝰ ⁊ maioribꝰ qͥdē ncc̄ariū eē ⁊ pnīaꝫ d̓ mal̓ ſuis agere ⁊ fidē catholicā ẜm regulā vitatꝭ tener̄⁊ ſacr̄ꝫ baptiſmatꝭ acciꝑe. ꝑuul̓ ꝟo qͥ necduꝫꝓpria volūtate creder̄ nec pnīaꝫ ꝓ pctō ſuoqd̓ origīal̓r trahūt ager̄ pn̄t ſacr̄ꝫ fidei qd̓ ēſctm̄ baptiſma qͣꝫdiu rōis etas eorū capaxeē n̄ p̄t ſufficer̄ ad ſalutē. Ex eo āt qd̓ infinē huiꝰ autoritatꝭ d̓r qͣꝫdiu ſcꝫ rōis eorumetas capax eē n̄ euidēt̓ dat̉ ītelligi. nll̓i poſtbaptiſmū pctā īputari ſiue ſit adultꝰ ſiue īpubes niſi rōis ſit o pax. Un̄ ēt d̓ brutꝭ aīalibꝰ eadē rō ab aug. ī eodē li. reddit̉ qͣre ſuafacta eis n̄ īputēt̉ inqͥt eī aīalia pn̄tis ſeculicurſū aut ornatū ẜm creatoris īcōp̄hēſibilēꝑagūt volūtatē. q̄ d̓ ſuis factꝭ nullā rōnemredditura ſūt qꝛ rōnabilia n̄ ſūt. Nūqͥd enīde bobus cura ē deo. Hoīes ꝟo qꝛ rōnabi

les ſūt facti ⁊ d̓ ſe ⁊ d̓ oībꝰ rebꝰ qͣs ī vſu vitepn̄tꝭ acceper̄t rōem reddituri ſūt deo. ⁊ preſuoꝝ actuū qͣlitatē recipiēt aut gl̓iaꝫ aut penā. Sacre tn̄ legꝭ autoritate aīalia iubent̉ īterfici n̄ ꝑꝑ ꝯſcīam pctī ſꝫ qꝛ refricāt mēoriāfacti. Un̄ aug. ſuꝑ leuiticū. Nō ꝑꝑ cl̓pāſꝫ ꝑꝑ mēoriā facti pecꝰ occidit̉ ad qd̓ mulierUlier q̄ acc eſſeritᵐⁿ ad (acceſſeritom̄e pecꝰ ⁊ vl̓t aſcēdi ab eo int̓ficietis mulierē ⁊ pecꝰ morte moriaturrei enī ſūt. Querit̉ quo ſit reū pecꝰ cuꝫ ſitirronabile. nec vllo mō capax ē. Itē pecora inde credendū eſt iuſſa int̓fici qꝛ tali flagicio ꝯtamīata īdignā refricāt factiꝰ mēoriam. De furioſis āt euidētiſſime ſcribitaug. ī li. q̄ſt. ve. ⁊ noͣ. teſtī dicēs. Culpa n̄ neLli (ceſſitate ſꝫ volūtate reū ꝯſtrīgitqͦ ſcimꝰ ſb̓ito d̓mētes factos. ferro fuſte lapidibꝰ morſibꝰ ml̓tꝭ nocuiſſe qͦſedā ēt occidiſſe. captos āt īduſtriaº ⁊ iudicijsoblatos mīmeʸ reos factos eo ꝙ nō volū tate ſꝫ īpellēte vi neſcio qͣ hec geſſerīt neſcientes qūo eī reꝰ ꝯſtituiturʳ qͥ neſcit qd̓ feceritIt̓ amb̓. in examē. ī tractatu primi diei Lla (Reꝰ volūtate n̄ ncc̄itate ꝯſtringitcauēda ſt̓ q̄ ex nr̄a volūtate ꝓdeūt. delicta iuuētutꝭ ⁊ irrōnabiles corꝑis paſſiones. Quoꝝ igr̄ nos ſumus dn̄i eoꝝ principiaʳ extrīſecꝰ n̄ reqͥramꝰ nec deriuemꝰ ī aliosſꝫ agͦſcamꝰ ea p̄ꝓpria nr̄a ſūt qd̓ poſſumꝰ n̄facer̄ ſi volu̓imꝰ hꝰ electōꝫ mali nob̓ potiꝰ dēmꝰ aſcribere qͣꝫ alijs. Ideo ēt ī iudicijs iſtiuſmōi volūtarios reos n̄ ncc̄itate ꝯpulſoscl̓pa ꝯſtrīgit pēa ꝯdēnat Neqꝫ enī ſi ꝑ furore aliqͥs īnocentē ꝑimat obnoxiꝰ morti eſt.qͥn ēt ipſiꝰ dīne legis oraculo ſi qͥs ꝑ imprudētiā intulerit necē accipit īpunitatꝭ ſpeꝫrefugij facl̓tatē vt poſſit euadereª. Hoc igr̄de eo qd̓ ꝓprie malū videt̉ dictū ſit mala eīnō ſūt q̇ nec crīne mētē implicāt nec ꝯſcīamligāt vn̄ pauꝑtatē ⁊ ignobilitatē egritudīeꝫ⁊ mortē nēo ſapiēs mala dixerit nec ī malorū ſorte nūerau̓it. Idē ī li. de pr̄iarchisUeniā hn̄t q̄ ignorātes ebrij ꝯmittūtAne diximꝰ vitādā ebrietatē ꝑ quaꝫctimīa cauer̄ n̄ poſſumꝰ. nā q̄ ſobrijcauemꝰ ꝑ ebrietatē ignorātes ꝯmittimꝰ. Neſciūt qͥd loqͣntur qͥ nimio vino indulgēt. iacent ſepulti. iōqꝫ ſi qͣ ꝑ vinū deliq̄rīt apd̓ ſapiētes iudicesᵇ veniā qͥdē acta donant̉. ſꝫ leuitatꝭᶜ dānant̉ aucͣtores. Iteꝫaug. lj. i. de ciui. dei Inobediētia vl̓ ꝯcupiſcētia n̄ hꝫ culpā ī corꝑe n̄ ꝯſentiētisIᵐcupiſcētiaʳ l̓ īobediētia q̄ adhuci mēbris moribūdis hītat p̄ter nr̄evolūtatꝭ legē qͣi ſua lege mouet̉ ſi abſqꝫ culpa ē in corꝑeº dormiēt qͣꝫtomagꝭ abſqꝫ cl̓panꝯͣſentiētꝭ. ☞ Idē ꝯfauſtū li. ijeſt ī corthn̄ d̓ īceſtū ſꝫ d̓ebrietate cl̓pat̉.al̓s. iij.Nebriauer̄t loth filie eiꝰ in mōie. ⁊ ſe neſciēti miſcuer̄t. qͣꝓpt̓ᵇ culpādꝰ eſt qͥdā nōrn̄ qͣꝫtū ille inceſtꝰ ſꝫ qͣꝫtum ebrietas illaItem amb̓. de btā vita. Nemoneret̉pā niſi ductꝰ ꝓpria voluntatecapit̉Dn ē qd̓ cuiqͣꝫ nr̄am aſcribamꝰ erūnā niſi nr̄e volūtati. Nemo noſtrū te.netur ad culpam niſi voluntate propria ſe deffexerit. nō hn̄t crimē q̄ inferūturreluctātibꝰ. volūtaria tm̄ commiſſa ſequitur delictorum inuidia quam in aliosderiuamus. Voluntarium ſibi militem