Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa I

ſimꝰ ante omīa radice peſtifera ſubrepſiſſeatꝫ in ipſa ſua origine apl̓icā eē deteſtatiōedānatā. cur nō curuet̉: cur nō ꝑpēdit̉: qꝛ bn̄dictio illi ī maledictōeꝫ ꝯu̓tit̉ qͥ ad hͦ vt fiathereticꝰ ꝓmouet̉. Itē amb̓. de miniſterijs. Qui p̄cio ordīat leprā n̄ officiū ꝯfert.Um ordinaret̉ ep̄s ꝙ dedit auꝝ fuit qd̓ ꝑdidit anīa fuit. cū aliū ordina(ret: qd̓ accepit auꝝ fuit: qd̓ deditᵉ leRatiā cū (ora fuit. Idē De eod̓ordinarerꝭ non ſuſcepiſti: qꝛ gͣtuitoeāᵇ nō meruiſti. Itē idē de gieꝫi Ito turpē ſeqͥt̉ lepra mer/ De eodēcedē. et pecūia male acqͥſita corpusanimāqꝫ cōmaculat. Uides ꝙ factoauctorꝭ ſucceſſio dānat̉ heredisᵉ. Inexpiabil̓ eſt eī vēditi cl̓pa mīſterij ⁊ vindictāa gr̄eceleſtꝭ trāſit in poſteros. Deniqꝫº moabiteet ceteri n̄ intrabūt ī eccl̓iaꝫ deiᵉ vſqꝫ ī tertiāet qͣrtā generatōeꝫ. tādiu videlꝫ vt ſimplicius interp̄temur donec culpā autoꝝ ml̓tiplicꝭ ſucceſſio generatiōis aboleret. Sꝫ cūilli qͥ in deū idolatrie errore deliq̄rūt in tertiā ⁊ in qͣrtā gn̄ationē videant̉ eē mulctati.ꝓfecto videt̉ᶻ durior eſſe ſnīa qͣgyeſi ſemenvſqꝫ in et̓nū ꝓ cupiditate hn̄da prophetieaūcͣte dānat̉ p̄ẜtim cū dn̄s nr̄ ieſus xp̄usˣ ꝑlauacri regeneratiōem dederit omībus remiſſionē pctōꝝ. Cur gͦ giezi ſemē in eternūdānat̉: niſiⁱ vt vicioꝝ magꝭ qͣꝫ generꝭ ſemē intelligas. Sic̄ enī qͥ filij ꝓmiſſionū ſunt exiſtimant̉ in ſemē bonū: ita ēt q̄ errorꝭ ſūt exiſtimāt̉ in ſemē malū. Nā ⁊ iudei ex pr̄e dyabolo ſunt: nō vtiqꝫ carnis ſucceſſiōe ſed crimīs. Ergo oēs cupidi oēs auari ſpūalemgiezi leprā cū diuitijs ſuis poſſidēt ⁊ maleq̄ſita mercede: nō taꝫ facultatē pr̄imonij qͣꝫtheſauꝝ criminū. ꝯgregarūt et̓no ſupplicōet breui fructu. Quia gͦ aucͣte leōis pa.ſimoniaci nōniſi ſpm̄ mēdacij accipiūt ẜmeg. apd̓ ſimōiacos ſacerdotiū n̄ ſubſiſtitbn̄dictio eoꝝ in maledictōem ꝯu̓tit̉. manetapd̓ eos anathema dādi et accipiēdi: cumſctī nō ſint nec ī xp̄i corꝑe ꝯſtituti: cum ſintmaledicti nec ſcīficare alios pn̄t: nec corꝑchriſti tradere vl̓ acciꝑe: nec bn̄dicere alijsvalēt. Scd̓m ambr. ꝟo anathematꝭ opprobrio ꝯdēnant̉ atꝫ a ꝑticipatiōe corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄i alienant̉ Cū accipiat̉ auꝝ ⁊ lepradet̉. cū inexpiabil̓ ſit culpa vēditi mīſterijẜm calcedonēſe ꝯciliū ex tali ordinatōe innihil ꝓficere iudicāt̉ ſed ẜm gelaſiū ſimōis

dānatōe inuoluūt̉ ẜm greg. nazanzenū inſacro ordine ꝑmāere atꝫ renouari nll̓a rōepn̄t ab helizeo ꝓph̓a lepra ꝑfundūt̉. a petroī ꝑditōe dānāt̉. a xp̄o ꝟo d̓ tēplo eijciūt̉ qͥdalid̓ ſimōiacꝰ ſimōiaco in ſua ordinatōe p̄tcōferre. niſi ꝙ Innoc̄. de cet̓is hereticis teſtat̉ ita dicēs: Qui ꝑfectōeꝫ ſpūs nō habētUi ꝑfectōem ſpūs ip̄am dare n̄ pn̄tquā acceꝑāt ꝑdider̄t: nō dare eiusplenitudinē pn̄t q̄ maxīe oꝑat̉ in ordinatōibꝰ quā ꝑ ſuā ꝑfidiā ꝑdider̄t. Et iterū. Qui honore nō hūit: honorē dare nonpotuit. nec ille aliqͥd accepit: qꝛ uibil erat īdante: ſꝫ dānatōem quā hūit ꝑ pramaꝫ manus īpoſitionē dedit. Idē Simoniacex prauā manꝰ impoſitōꝝ nō ꝯſecͣtionē ſꝫEntū eſtⁿ ad tertiā dānatōeꝫ p̄ſtatqōnēº q̄ ꝓ ſui difficultate lōgīorē exigit diſputatōeꝫ: cū nos dicimꝰ ab hereticis ordīatos vl̓neratū ꝑ illā manꝰ īpoſitionē hr̄e caput. vbiʳ vulnꝰ infixū ēᵉ medicina ē adhibēda qͣ poſſit reciꝑe ſanitatē. q̄ ſanitas pꝰ vl̓nꝰ ſecuta. ſine cicatrice eē n̄ poterit. atꝫ vbi pnīe remediū nccͣriū eſt illic ordinatōis honorē locūᵇ hr̄e nō poſſe decernimus. Nā ſic̄ legit̉ ꝙ qͥ tētigerit īmūdū immūduſ erit. quo eī tribuet̉ ꝙ mūdicia ⁊ puritas ꝯſueuit acciꝑe. Sꝫ ecōtra aſſerit̉ euꝫqui honorē amiſit honorē dare n̄ poſſe necillū aliqͥdᵈ accepiſſe. qꝛ nihil in dāte erat qd̓ille poſſꝫ acciꝑe. Acqͥeſcimꝰ ⁊ veꝝ ē certe qꝛqd̓ n̄ hūit dare n̄ potuit. ᵉ Dānatiōeꝫ vtiqꝫquā hūit ꝑ prauā manꝰ īpoſitionē dedit etqͥ ꝑticeps factꝰ ē dānati: quō dēat honoreꝫacciꝑe īuenire nō poſſum.. Sꝫ d̓r. Uera etiuſta legitimi ſac̄dotʰ bn̄dictio auferre pōtom̄e viciū qd̓ a vicioſo fu̓at iniectū Ergo ſiita ē applicent̉ ad ordinatiōeꝫ ſacrilegi atqꝫoīm criminū rei. qꝛ bn̄dictione ordinatōiscrimīa vel vicia putant̉ auferri. nullꝰ ſit penitētie locꝰ. qꝛ id p̄ſtare p̄t ordinatō qd̓ longa ſatiſfactio p̄ſtare ꝯſueuit Sꝫ nr̄eˣ lex eſteccl̓ie veniētibꝰ ab hereticꝭ qui tn̄ illic baptiſati ſunt ꝑ manꝰⁱ īpoſitōꝫ laicā tantū tribuere cōionē ꝯſueuit. nec ex his aliqueᵐⁿ ī clericatꝰ honorē vel exiguū ſubrogare Sꝫobijcit̉ alij heretici a fide exorbitant. ſimoniaci aūt ⁊ ſi grām ſpūſſcī venalē putēt. tn̄a fide non ſunt alieni. atqꝫ ideo quod ab eodem Innocentio de ceterꝭ hereticis decernitur. nō valet conſeq̄nter de illis intelligiHis ita rn̄det̉. Simōiaci ⁊ ſi fidē videāt̉