Diſtin. LXXXII
loco ⁊ certis ꝑſonis vl̓ apparere clericꝰ velloqui debeat mulieribꝰ vt excludat̉ oīs nephanda ſuſpicō. certe ſolū ad ſolā accederenulla religiōis rō ꝑmittit. meliꝰ enīᵐⁿ duo qͣꝫvnꝰ ſil̓r enī ⁊ fideliꝰ ⁊ tutius res gerit̉: ve enīvni: qꝛ ſi ceciderit nō eſt qͥ erigat eum.¶ Itē ex ꝯci. carthagin̄. iij. De eodem.¶¶ Um omībꝰ oīno clericis extranee femine nō cohabitēt: ſꝫ ſole mr̄es auieet matertere amite ſorores filie fratrum aut ſoroꝝ ⁊ q̄cunqꝫⁿ ex familia domeſtica ex neceſſitate etiā an̄qͣꝫ ordīarētur iaꝫcū eis hītabāt vel ſi filij eoꝝ iā ordinatꝭ parētibꝰ vxores acceperūt aūt ſi ẜuis nō hn̄tibꝰin domo qͣs ducant aliūde ducere ncc̄itasfuerit. ¶ Item ex concilio laodicenſiDe eodem.quarto.On oportet clericos altaris vel etiāminiſtros quoſlibꝫ aūt ſe ꝯtinēteseet omīno xp̄ianū cū mulieribꝰ lauacra habere ꝯmūia. hec eſt enī apud gētilēsprīa rep̄hēſio. ¶ It̓ gre. ianuario ep̄o caroRchidiaconū tuū vt audio (litano.I habitare cū ml̓ieribꝰ ꝓhibuiſti ⁊ novſqꝫ in ea ꝓhibitōe deſpicerisᵇ quiniſi iuſſioni tue paruerit eū ſacro ordine volumꝰ eſſe priuatū. ¶ It̓ ex ꝯcito letano.Uenundet̉ ab ep̄o qui appetūt illicita cleriUidam clerici le corum conſortia.gitimū nō hn̄tes cōiugiū extranearumʳ mulieꝝ vel ancillarū ſuaꝝ queinterdicta ſunt conſortia appetūt. ideoqꝫ q̄cunqꝫ clericis taliter cōiuncte ſunt. ab ep̄oauferant̉ ⁊ venūdent̉ illis ꝓ tꝑe relegatispenitentiā quos ſua libidine infecerūt.Un̄ ſyritius papa ymerio ep̄o. c. xij.Non habitēt mulieres cū clericꝭ niſi qͣs neMEminas nō al̓s ceſſitudo excuſat.in domo clericoꝝ eſſe patimur niſiIeas tm̄ qͣs ſolas ꝓpt̓ neceſſitudinuꝫcauſas hītare cū eis ſinodꝰ nicena ꝑmiſit.Item ex cōci. affricano tertio. niſi meiorū iuſſiōe ad femīaꝝ domīcilia clerici nōLerici vel continētes ad vi eant.duas vel ꝟgines niſi ex iuſſu vel ꝑmiſſu ep̄oꝝ aūt pbr̄oꝝ nō accedantet ad hoc nō ſoli faciāt ſed cū clericꝭ vel cuꝫquibꝰ ep̄us aut pbr̄ iuſſerit: nec ep̄i ipſi autꝑhr̄i ſolū hēant acceſſuꝫ ad hmōi feminasſed vbi aūt clerici pn̄tes ſunt aut gͣuesᵖ aliui chriſtiani. ¶ Itē ex cōci. cartha. qͣrtoEpiſcopi ꝓuideāt ne occaſiōe tēꝑaliū clecoꝝ familiaritatibꝰ virgines ſocienturD reatū ep̄i ꝑtinet vel pbr̄i qui prochie p̄eſt ſi ſuſtētandeᶜ vite pn̄tis cāadoleſcētiores vidue vel ſctīmoniales cl̓icoꝝ familiaritatibꝰ ſb̓ijciātur. ¶ It̓
¶ Idueᵈ que ſtipendio ec (ex eodemcleſie ſuſtētant̉ tā aſſidue in dei oꝑeeſſe dn̄t: vt meritis ⁊ orōnibus ſuiseccl̓iam adiuuent. Diſtinctio. lxxxij.Ęneral̓rᶜ etiā pauꝑibꝰ ⁊ hisʳ quiſuis manibꝰ laborareˢ non pn̄t:ep̄s nccͣria ꝓuideat. ¶ Und̓ inaurelian̄. ꝯcil̓. legit̉. De eodem.¶ Piſcopus pauperibꝰ vel infirmisqui debilitate faciēte ſuis manibuslaborare nō pn̄t: victū et veſtituꝫ inquantū ſibi poſſibilitas fu̓it largiatur.Item innocētius exupio toletano ep̄o.Qui voluptatē officio ꝓpoſuerit moīs onRopoſuiſti qͥd de nibꝰ deponat̉Vhis obẜuari debeat qͦs inᵏ dyaconijminiſterio aut in officio preſbyterijpoſitos incōtinētes eſſe aut fuiſſe generatifilij ꝓdiderūt: de his ēt manifeſta eſt diuinarum legū diſciplina: et btē recordatiōisſyricij ep̄i monita euidētia cōmear̄t. vt incontinētes in officijs poſiti talibꝰ omī honore ecc̄iaſtico priuarent̉: nec admittanturad tale miniſteriūᵐⁿ qd̓ ſola ꝯtinentia oportet impleri. eſt enī vetꝰ ad modū ſacre legꝭaucͣtasⁿ iam inde ab initio cuſtodita qd̓ intēploº anno vicis ſue hītare p̄cepti ſunt ſacerdotes ⁊ ſeruientes ſacris oblatiōibꝰ puros ⁊ ab omī labe purgatos ſibi vēdicēt diuina miniſteria: neqꝫ eos ad ſacͣ officia fasſit admitti q̄ exercēt etiāº cum vxore carnale cōmertiū. qꝛ ſcriptū eſt Sācti eſtote qm̄ego ſctūs ſum: dicit dn̄s deus veſter. qͥbuſvtiqꝫ ꝓpt̓ ſobol̓ ſucceſſionē vxorꝭ vſus ꝓpterea fuit relaxatꝰ. quia ex alia tribū ad ſacerdotiū nullus fu̓at iuſſus acceder̄ᵉ quo magis ſibi ſacerdotes vel leuite pudiciciam exdie ordinationis ſue ſeruare debent: quibꝰet ſacerdotiū vel miniſteriū ſine ſucceſſiōeeſtᵗ nec p̄terit dies qͣ vel a ſacrificijs dīnisvel baptiſmatis officio vacent. Naꝫ ſi paulus ad Corinth̓. ſcribit dicens: Abſtinētevos ad tempus vt expeditiꝰ vacetis oratōiEt hoc vtiqꝫ laicꝭ precepit. ml̓to magꝭ igit̉ſacerdotes qͥbꝰ et ſacrificādi et orandi iugeofficiū ē ſemꝑ debebūt ab hmōi ꝯſortio abſtinere: qͥ ſi ꝯtaminatꝰ fuit carnali cōcupiſcentia quo merito ſe poſſe exaudiri creditcū dictū ſit omīa mūda mūdis coinqͥnatisautē et infidelibꝰ nihil eſt mūdū: ſꝫ coinquinata eſt eoꝝ mēs ⁊ ꝯſciētia. ſꝫ fortaſſe hͦ ſibilicere credit. qꝛ ſcriptū eſt: vniꝰ vxorꝭ virū.nō dixit hͦº vt ꝑmaneat in cōcupiſcentia generādi ſꝫ ꝓpt̓ incōtinētiāᵇ futurā quod: aꝑtius declarauit dicēs: qui āt ſuntᶜ in carnedeo placere nō poſſuntr yos auteꝫ iam nōeſtis ī carne ſed ī ſpiritū ſꝫ ea plane diſpar