Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio XXXVI

certe dānet̉. Sb̓diaconꝰ āt aūt lector autcātor ſil̓ia faciēs aut deſinat aut cōiōe priuet̉ ſil̓r ⁊ laicꝰ. It̓ hiero. Eſus carnitviniceſſusꝭBexordiōis aduēhūaneⁿ nec carnibꝰ veſcebam necdabamꝰ repudiū nec p̄pucia nobiseripiebāt̉ⁿ ī ſignū. ⁊ hͦ curſu ad diluuiū vſqꝫ ꝑuēimꝰ. pꝰ diluuiū āt cū datōe legꝭ quāīpler̄ nullꝰ potuit carnes ingeſte ſt̓ ad veſcēdū ⁊ repudij ꝯceſſaᵖ duricia ⁊ cultelluscircūciſiōis appoſitꝰ qͣſi d̓i munꝰ plꝰ in nob̓creau̓it qͣꝫ nccͣe ē. Poſtqͣꝫ āt xp̄s vēit in fine ſecl̓oꝝ ⁊ o reuoluit ad a .i. extremitateꝫretraxit ad prīcipiū. nec repudiū nob̓ dareꝑmittit̉ nec circūcidimª nec comedimꝰ carnes. dicēte apl̓o Bonū ē vinū n̄ biber̄ ⁊ carnes nō comedere. Uinū enī cū carnibꝰ pꝰdiluuiū dedicatū ē. It̓ ex eiuſdē epl̓aAlieraniēte ē potatōibꝰ ⁊ ebrietatibꝰUxurioſa res ē vinū ⁊ cō (vacaretūelioſa eb̓etas. Oīs eī qͥ cū hiſ miſcet̉ nō erit ſapiēs. It̓ ī micheaꝓph̓a.noſū ē ſacerdoti affluer̄ delCcl̓ie prīcipeſ tijsul̓ atꝫ laſciuiqͥ delitijs affluūt ⁊ int̓ epulas atꝫ laſciuias pudiciciā ẜuar̄ ſe credunt̉.ꝓpheticꝰ ẜmo deſcribit ꝙ eijciendi ſt̓ d̓ ſpacioẜ domibꝰ lautiſqꝫ ꝯuiuijs ⁊ ml̓to labor̄epul̓ acqͥſitꝭ ⁊ ſi vis ſcire qͦ eijciēdi ſt̓ ꝓptermalas cogitatōes ⁊ oꝑa ſua euāgl̓iū lege ītenebras .ſ. ext̓iores vbi erit fletꝰ ⁊ ſtridordētiū. an n̄ ꝯfuſio ⁊ igͦminia ē ieſū crucifixū pauꝑem ⁊ eſuriētē faxis corꝑibꝰ p̄dicare ⁊ ieiunioꝝ doctrinā rubentes genas ⁊buccas tumētiaqꝫ ora ꝓferre. Si ī apl̓oꝝloco ſumꝰ n̄ ſolū ẜmōes eoꝝ imitem̄ ſꝫ ꝯu̓ſatiōꝫ ⁊ abſtinētiā. It̓ de eod̓. PaleaInolētū ſac̄dotē ⁊ apl̓s dānat ⁊ vetus lex ꝓhibet. Sac̄dotes qͥ miniſtrāt ī tēplo dn̄i ꝓhibēt̉ vinū ⁊ ſicerā bibere. ne acrapula ⁊ eb̓etate gͣuēt̉ corda eoꝝ. Sicera ī greco ẜmōe oīs potio nūcupat̉ qͣ qͥs ineb̓ari p̄t. Quicqͥd ineb̓at ſtatū mētꝭ eutit. Fuge ſil̓r ⁊ vinū ī qͦ ē luxuiaNō lꝫ vt ait apl̓s iebriari vino ī qͦ ē luxuriaQui altario deẜuiūt vinū ⁊ ficerā n̄ bibētSpōſa xp̄i vinū fugiat vt venenū. vinū eteb̓etas incēdiū ē. It̓ ꝓſꝑ luxuriā fac̄ ⁊ nutrii vini ꝑceptionimia n̄ nat̉a. Iteꝫ deEnt̓ mero eſtuās cito Palea. eod̓¶v ſpumat ī libidinē. Ubi eb̓etas. ibilibido dn̄at̉ ⁊ furor. It̓ amb̓. ī ẜmone de ieiunio qͥ ita īcipit. dīnū adprēꝫreſultat oraculū. In ꝑadiſo abſtinētia pꝰExtoᵐ ꝑadiſō edēdi laſciuia cepidieᵇ beſtie createſt̓ ⁊ cū beſtijs orta ēL7º edēdi ptās ⁊ vſus eſcaꝝ vbi cibꝰ ce-pit ibi finis factꝰ ē mūdi. ibi cepit ſua īcremēta neſcir̄ vbi ceper̄t dīna circa eū tꝑaᵉ feriari. qͦ iudicio declaratū ē ꝙ ꝑ ciboſ md̓shꝫ minui ꝑ qͦsᵉ deſijt augeri. ⁊ īfra. vt ſciamꝰ n̄ eē nouellū ieiuniū. primā illic ꝯſtituit legē d̓ ieiuuio. ⁊ īfra. Eouſqꝫ nēo p̄uaricari nou̓at cū adhuc orta n̄ eēt q̄ prīa ēᵍ p̄-

uaricatio. Indiciū ē ieiuniū abſtinētie .ſ.lex a dn̄o deo p̄uaricatō legꝭ adiabl̓o. cl̓paꝑ cibūᵇ larebra pꝰ cibū. ꝯgnitō īfirmitatꝭ īcibo. firmitatꝭ ꝟtꝰ ī ieiunio. Serpens ſuadit gule. dn̄s ieiunar̄ decernit. Itaqꝫ gulaa ꝑadiſo regͣntē expulit abſtinētia ad ꝑadiſū reuocauit errātē. ⁊ īfra. In prīcipio generꝭ hūani igͦrabat̉ eb̓etas. Primꝰ noe vineā plātauit dedit naturā ſꝫ igͦrauit potentiā. Itaqꝫ nec vinū ſuo peꝑcit auctori. ſedilliꝰ eb̓etas nob̓ ſuadet ſob̓etatē. Sel̓ eniꝫineb̓atꝰ ē noe. vbi malū eb̓etatꝭ agͣuitᵏ ium̄tū ſuū ad remediū tēꝑauit. nec effudit adviciū. Manebat āt anqͣꝫ vinū īueniret̉ oībꝰ incōcuſſa lib̓tas nēo ſciebat a ꝯſorte naͣture ſue obſeqͥa ẜuitutꝭ exigereᶠ Nō eēt hodie ẜuitꝰ ſi eb̓etas n̄ fuiſſet. obrepẜat qͥdeꝫiā fr̄neᵐ p̄latiōis īuidia māebat tn̄ adhucpr̄ne pietatꝭ reu̓entia. leſa ē pietas dū deridet̉ eb̓etas. Nō ill̓ itaqꝫ ſol̓ nocēt vinā qͦſtēptāt ſꝫ ēt ill̓ āpliꝰ qͦꝝ ocul̓ temulēta ebrioſoꝝ mēbra denudant̉. ⁊ īfra. Legimꝰ ēt ꝙprēm lothīeb̓auerūt filie ī mōte ad quē timētes īcēdiū ſodomitaꝝ ꝯfugerāt ⁊ hītabāt ī ſpelūca. Fuit itaqꝫ eb̓etas īceſti ꝯcubitꝰ origo peſſime regeneratricꝭ deteriorꝑtꝰ. at n̄ abraā vina ī ſuo ꝯuinio mīſtrabatſꝫ īmolabat vitulū butirū ⁊ lacēt angel̓ hoſpitibꝰ exhibebat. Rc̄e enī illic deeratʳ materia pctī vbi eratᵈ remiſſio pctōꝝ. Deniqꝫannūciauit dn̄ꝫ ioh̓s n̄ māducās panē neqꝫ bibēs vinū qͥ eī xp̄m ānūciauit ab oī vitioꝝ incētiuo p̄ſtare ſe dꝫ alienū. It̓ exꝯci. agath̓. Ebriꝰ aūt. xxx. diebꝰ cōioneNte oīa cl̓icꝭ (uet̉ aūt ſupplitōvetet̉ eb̓etas q̄ oīm vicioꝝ fomēs acnutrix ē. Itaqꝫ eū quē fuiſſe ebriuꝫcōſtiterit vt ordo patit̉ aūt. xxx. dieꝝ ſpatōa cōione ſb̓moueat̉ aut corꝑali ſb̓dat̉ ſupDiſtinctio. xxxvi.(plicioPortꝫ et ordīandū eē prudētēqd̓ ꝯͣ eos notādū ē qͥ ſb̓ noīeˣ ſīplicitatꝭ excuſāt ſtulticiā ſac̄dtū. prudētē āt ep̄zōꝫ ītelligi n̄ ſolū lr̄aꝝ ꝑitia ꝟmēt ſecl̓ariū negotōꝝ diſpēſatiōe. Un̄ ēt ī epl̓a gelaſij pa. ſic legit̉.llr̄ati aūt aliqͣ ꝑte corꝑis viciati n̄ ꝓm Llr̄atosᶻ aūt aliqͣ ꝑte cor ueāt̉ ad clerꝑis vitiatos l̓ īmūitosʳ nullꝰ p̄ſumat adordinē cl̓icoꝝ ꝓmouere. qꝛ lr̄is carēs ſacrꝭ nō p̄t eē aptꝰ officijs ⁊ vitioſū nihildeoꝓrſus offerre legalia p̄cepta ſāxerūt ſil̓r qͥᵍſeip̄os abſcidūt. It̓ zoſimꝰ pa. Ad ſuniret ſac̄dotiū qͥ dīnis ſtipēUi eccīaſticꝭ (diſciplīs nō ē eruditdiſciplīs ꝑ ordinē n̄ ē ībutꝰ ⁊ tꝑumapprobatōe dīnisᶜ ſtipēdijs n̄ ē eruditꝰ neqͣqͣꝫ ad ſūmū eccīe ſac̄dotiū aſpirarep̄ſumat. ⁊ n̄ ſolū ī eo ābitō īefficax hēat̉ verūēt ordīatores eiꝰ careāt eo ordīe quē ꝯͣ p̄cepta patꝝ crediderāt p̄ſumēdū. Ecceꝙ ſacraꝝ lr̄aꝝ oꝫ ep̄m hr̄e ꝑitiā. Un̄ ī veteri teſtō int̓ cetera ornamēta pōtifer rōnaleferebat ī pector̄ ī qͦ ſcribebat̉ māifeſtatio ⁊ꝟitas. qꝛ ī pector̄ pōtificꝭ dꝫ eē māifeſta co-