Diſtinctio XXII

audire velitis nō poſſe quēqͣꝫ rite ab his qͥinferioris dignitatis vl̓ ordīs ſūt iudicialibus ſb̓mitti diffinitiōibꝰ. Siqͥdē tꝑeª diocleciani ⁊ maximiniani auguſtoꝝᵇ marcellinꝰ ep̄s vrb̓ rome qͥ poſtea īſignis martyeffectꝰ ē adeoᶜ cōpulſꝰ ē a paganis: vt tēplūeoꝝ ingreſſꝰ gͣna thurꝭ ſuꝑ pruuas īpone̓tCuiꝰ rei gr̄a collecto nūeroſorū ꝯcilio ep̄orū ⁊ inqͥſitiōe facta hͦ idē pontifex ſe egiſſeꝯfeſſꝰ ē. Nullꝰ tn̄ eoꝝ ꝓferre ī eū ſnīam auſus ē: dū ei ſepiſſime oēs dicerēt. Tuo oreiudica cāꝫ tua: nō nr̄o iudicio. Et itē. Noliaudiri ī nr̄o iudicio ſꝫ collige ī ſinu tuo cāꝫtuā. Et rurſū. Qm̄ ex te inquiūt iuſtificaberis autº ex ore tuo ꝯdēnaberꝭ. Et iteꝝ dicūt. qm̄ prīa ſedes nō iuſtificabit̉ a quoqͣꝫEd ⁊ cū qͥdā tꝑe ¶ Idē de eodēqͦdā ꝯͣ ſixtū pa. tēptaſſent q̄dā malirumoris obijcere: ⁊ in ꝯcilio cui valentinianꝰ auguſtꝰ interreat dictū fuiſſꝫ nōlicere adu̓ſus pōtificē ſnīam dare ſurrexitpenitꝰ idē imꝑator ⁊ in arbitrio p̄fati pontificis tribuit iudicare iudiciū ſuū. Etenīnullꝰ pōtificū minoꝝ vel īferioꝝ vrbiū ſubactꝰ iudicio inuenit̉. ¶ Itē nicolaꝰ. Malores a mīoribꝰ iudicari nō poſſunt.¶ Ubmittit̉ ignatiꝰ minoꝝ inferioꝝ ⁊ſb̓iectoꝝ delib̓atiōibꝰ ſacris canōibꝰp̄cipiētibꝰ ⁊ exēplis ſcōꝝ pr̄m ſꝑ vbi ē maior aucͣtas eūdē eſſe. ⁊ in oībꝰ ꝯtrou̓ſijs adpotioris ſedis iudicia dixigāt̉: qd̓ nō ſoluꝫa catholicꝭ veꝝetiā ab ipſis ꝯſtat obẜuatuhe̓ticꝭ alioqͥn acephalū liq̄t eē ꝯciliū vbi d̓tāta ꝑſona agit̉ ⁊ maioꝝ non expectat̉ ſnīacū nec ī cā cl̓icoꝝ inferioris gͣdꝰ ſoliꝰ ep̄i ſuiiudiciū tm̄mō p̄ſtolandū ſit. ¶ Iteꝫ michaeli imꝑatori. Minoꝝ ſnīa maiores dāNtm̄ hācˢ p̄ſumptionē nari nō valētſctī pr̄es apud calcedonē deteſtati ſūtvtʰ dyoſcoꝝ alexādrinū ātiſtitē int̓ cet̓aidcirco potiſſimū ſine vlla reſtōne dānauerint qꝛ ponēs ī celū os ſuū līgua eiꝰ trāſeūte ſuꝑ t̓rā excōicatōeꝫ ī ſctm̄ leonē pa. dictauerit ita vt ī ſnīa ꝯͣ ipſū ꝓlata hͦ videāt̉ memorare p̄cipue dicētes. Qm̄ ſcd̓is exceſſibꝰ pͥorē iniqͥtatē valde trāſcēdit. Preſūpſitenī excōicationē dictare adu̓ſꝰ ſctīſſimū etbtīſſimū ar̄ep̄m eccl̓ie magne rōe leonē ⁊c̄.Nūqͥd ibi legit̉ inqͥſitionē factā fuiſſe vtꝝiuſte dyoſcorꝰ ī ip̄m excōicationē dictaſſet:nō plane ſꝫ abſqꝫ oī ꝯtrou̓ſia hͦ in eo vlti ſt̓.qꝛ cū eēt īferior potiorē qͥbuſlibet conatꝰ ēlaceſcere īiurijs teſte anatholio ꝯſtātīopolitāo p̄ſule qͥ d̓t: ꝓpt̓ fidē n̄ ē dānatꝰ dyoſcotꝰ: ſꝫ qꝛ excōicationē fec̄ ī dn̄m ar̄ep̄m leonēUia gͦ maior Diſtinctio. xja minoribꝰ iudicari nō dꝫ. UiVdēdū ē q̄ int̓ ceteras eccl̓ias primū locū q̄ ſcd̓m l̓ t̓tiū obtineatRomana eccl̓ia ſic̄ ſupra dictū ē primū locū int̓ cet̓as obtinet. Alexādrina ſcd̓m. Anthiocena eccl̓ia t̓tiū ab ea locū accepit.Un̄ nicola Pa. ſcribit mediolanēſibꝰ. Roma eccl̓ia cet̓aꝝ eccl̓iaꝝ prīatū obtinuit¶ Unesᵐ ſiue pr̄iarche in cuiuſlibetīpicē ſiue metropoleon pͥmatꝰ auteꝑatū cathedras vl̓ eccl̓iaꝝ cuiuſli-bet ordīs digͥtatē inſtituit romana eccl̓ia.Ipſā ꝟo ſolꝰ ipſe fūdauit ⁊ ſuꝑ petrā fideimoxº naexit qͥ btō petro vite et̓ne cla

uigero t̓reni ſil̓ ⁊ᵖ celeſtꝭ īꝑij iura cōmiſit. n̄gͦ q̄libet t̓rena ſnīa: ſꝫ illud v̓bū qͦ ꝯſtructuꝫē celū ⁊ t̓ra ꝑ qd̓ deniqꝫ oīa ꝯdita ſunt elemēta romanā fūdauit eccl̓iam illius certepriuilegio fūgit̉: cuiꝰ aucͣte fulcit̉. Un̄ n̄ dubiū ē qꝛ qͥſqͥs cuilibet eccl̓ie ius ſuū detrahitª īiuſticiā fac̄. Qui āt rōane eccīe pͥuilegiū ab ip̄o ſūmo oīm eccīaꝝ capite traditūauferre conat̉ h̓ ꝓculdubio ī he̓ſim labit̉: ⁊cū ille notet̉ īiuſtꝰ: h̓ ē dicēdꝰ hereticꝰ. Fidēqͥppe violat qͥ adu̓ſꝰ illā agit q̄ ē mr̄ fidei. etille ꝯtumax īuēit̉ qͥ eā cūctꝭ eccl̓ijs p̄tuliſſecogͦſcit̉. ⁊ infra. Un̄ ⁊ ipſe ſctūs ābro. ſeſe inoībꝰ ſeqͥ magiſtrā ſctām rōanāᵉ ꝓfitet̉ eccleſiā. ¶ Itē anacletꝰ ẜuꝰ ieſu xp̄i. Nō ab apoſtolis ſꝫ ab ip̄ſo dn̄o rōana eccl̓ia primatuꝫ¶ Acroſctā rōana ⁊ apl̓ica accepiteccl̓ia n̄ ab apl̓is ſed ab ipſo dn̄o ſaluatore nr̄o primatū obtinuit: ſic̄ bt̄opetro dixit. Tu es petrꝰ ⁊ reliqͣ. vſqꝫ ſolutaſūt ī celo. adhibita ē ſocietas in eadē rōanavrbe btīſſimi pauli apl̓i vaſis electionis q̓vno die eodēqꝫ tꝑe cuꝫ petro gl̓ioſa mortecoronatꝰ ē: ⁊ ābo ſctām romanā eccl̓iam cōſecͣuerūt: atqꝫ alijs vrbibꝰ oībꝰ in vniuerſomūdo tā ſua pn̄tia qͣꝫ venerādo p̄tulerit triumpho. Et lꝫ ꝓ oībꝰ aſſidua apd̓ deū oīmſcōꝝ effūdat̉ or̄o. his tn̄ ꝟbis paulꝰ btīſſimꝰromāis ꝓprio cyrogͣpho pollicet̉ dicēs. Teſtis enī m ē deꝰ cui ẜuio in ſpū meo ī euangelio filij eiꝰ ꝙ ſine int̓miſſiōe memoriā vr̄ifacio ſꝑ in oronibꝰ meis. Prīa gͦ ſedes eſtceleſti bn̄ficio rōana eccl̓ia quā vt memoratū eſt btīſſimi Petrꝰ ⁊ paulꝰ ſuo martyrioꝯſecͣuerūt. Scd̓a aūt ſedes apud alexādrinā btī petri noīe aᵇ marco eiꝰ diſcipulo atqꝫeiꝰ euāgeliſta cōſecrata ē. Tertia ꝟo ſedesapud antiochiā eiuſdē btī petri apl̓i hr̄ honorabil̓ quā illic priꝰ qͣꝫ romā veniret habuit ⁊ ignaciū ep̄m cōſtituit: ⁊ illicᵉ primū nomenº xp̄ianoꝝ extortū ē. Et poſt pauca int̓btōs apl̓os q̄dā fuit diſcretio ptātis lꝫ oēseēt apl̓i. petro tn̄ ꝯceſſū ē a dn̄o. ⁊ ipſi int̓ſe voluerunt idipſū vt reliquis oībꝰ p̄eſſetapl̓is. ⁊ cephas .i. caput ⁊ prīcipiū teneretapl̓atꝰ. Qui etiā eādē formā ſuis ſucceſſoribꝰ ⁊ reliqͥs ep̄is tenēdā tradiderūt. Et n̄ſolū hͦ in nouo teſtamēto ē ꝯſtitutū. ſꝫ etiaꝫin veteri fuit. Un̄ ſcriptū ēᵉ moyſes ⁊ aaroin ſacerdotibꝰ eiꝰ .i. primi inter eos fuerūt.Et poſt pauca. Hec ꝟo apl̓ica ſedes capu⁊ cardo vt prefatū ē a dn̄o ⁊ nō ab alio inſtituta eſt. ⁊ ſic̄ cardine oſtiuꝫ regit̉. ſic huiusſctē apl̓ice ſedis aucͣte oēs eccīe dn̄o diſponēte regunt̉. ¶ Hac aucͣte alexādrina eccleſia ſcd̓m a prīa locū hr̄e cēſet̉. ſed poſteain ꝯſtātinopolitanā ſynodo eccl̓ia ꝯſtātinopolitana ſcd̓m ab apl̓ica ſede locū accepit.¶ Un̄ in eadē ſinodo ita ꝯſtitutū eſt. Secūdū a romano pōtifice cōſtātinopolitanꝰ⁊Onſtātinopolitaneciuitatꝭ ep̄m hr̄e oportet primatꝰ honorē poſt romanuꝫ ep̄m: ꝓpterea ꝙſitnioua tomd. jol ꝯltantinopolitanaIteꝫ grego. iohāni ep̄oſiracuſano. Aponſtat eſſe ſb̓iectā.Econſtantinopolitana eccleſia ꝙdicunt: quis eā dubitet ſedi apl̓iceeſſe ſubiectam. ſi tn̄ quid boni vel ipſa velaltera eccl̓ia hꝫ: ego etiā minores meos qͦs