Diſtinctio
xiſſe n̄ ābigā. Alios āt ita legoᵖ vt qͣꝫtalibꝰſcītate qͣntaue doctrīa polleāt. n̄ iō veꝝ putē qꝛ ip̄i ita ſenſer̄t. Sꝫ qꝛ mͥ ꝑ alios auctores vl̓ ꝑ canōicasⁱ vl̓ ꝓbabiles rōes q̄ a ꝟon̄ abhorreāt ꝑſuadere potū erūt. ¶ IdeꝫLibris veteꝝ hebrea volumīa: nouis gre¶ Tveteꝝ litatē impēdūtbroꝝ fides de hebreis volumībꝰ examināda ē. ita nouoꝝˣ greci ẜmōisnormā deſiderat. ¶ Idē ī epl̓a .i. ad hiero. Nihil auc̄ͣtatis ſcripturꝭ ſacris remaneit ſi ad eas mēdacia fuerint adI ad ſcripturas ſcās admiſſa fuerit l̓ᵐ officioſa mēdacia. qͥd ī eis remanebit aucͣtatꝭ. q̄ tādē d̓ ſcripturꝭill̓ ſnīa ꝓferet̉ cuiꝰ pōdere ꝯtētioſe falſitatꝭobteret̉ īprobitas. ¶ Idē d̓ vnico baptiſmo li. ij. Sacra ſcrijis oīm ep̄oꝝUis neſciat ſctām ſcri (ponēda ē.pturā canonicā. tā veterꝭ qͣꝫ noui teſtamēti certꝭ t̓minis ſuis ꝯtineri. eāqꝫ poſtērioribꝰ oībꝰ ep̄oꝝ lr̄is ita p̄poni. vtde illa oīno dubitari ⁊ᵇ diſceptari n̄ poſſitvtꝝ veꝝ. vl̓ vtꝝ rectū ſit qͥcqͥd ī ea ſcriptū eēꝯſtiterit. Ep̄oꝝ āt lr̄as q̄ pꝰ ꝯfirmatū canonē vel ſcripte ſūt vel ſcribūtur. ⁊ ꝑ ẜmoneꝫforte ſapiētiorē cuiuſlibet ī ea reperitioris⁊ ꝑ alioꝝ ep̄oꝝ gͣuiorē aucͣtateꝫ doctiorēqꝫprudētiā. ⁊ ꝑ ꝯcilia licere rep̄hēdi ſi qͥd ineis forte a ꝟitate deuiatū ē. ¶ Idem inepl̓a ad vincē. Ex dictꝭ quorūlibet ep̄oꝝ īdiuina mādanie n̄ colliuit.Oli fr̄ ꝯͣ d̓ina tā ml̓ta tā p̄clara taīdubitata teſtimōia colligere velleccalūnias ex ep̄oꝝſcriptꝭ. ſiue nr̄oꝝſicuti hilarij. ſiue an̄qͣꝫ ꝑsᵈ donati ſeꝑet̉ cypriani ⁊ agrippini. prīo qꝛ hͨ genus lr̄aꝝ abaucͣtate canōice ſcriptur diſtīguēdū ē. Nōeī ſic legūt̉ tanqͣꝫ ex eis teſtimoniū ꝓferat̉vt ꝯͣ ſentire n̄ liceat. ſicubi forte alit̓ ſapuerit qͣꝫ ꝟitas poſtulat. In eo qͥppe nūero ſumꝰ vt n̄ dedignem ēt nob̓ dictū ab apl̓o acciꝑe ⁊ ſi qͥd alit̓ ſapitꝭ hͦ qͦꝫ d̓s vob̓ reuelabit¶ Id̓ ī epl̓a ad fortunatū. Nō debet̉ pamnōicꝭ ſcriraucͣtasEqꝫ quorūlibetᵉ diſputatōes qͣꝫuitcatholicoꝝ ⁊ laudatoꝝ hoīm. velutſcripturas canōicas hr̄e debemꝰvt nob̓ n̄ liceat ſalua honorificētia q̄ ill̓ debet̉ hoībꝰ aliqͥd ī eoꝝᶠ ſcriptis īprobare atꝫreſpūere. ſi forte īuenerimꝰ ꝙ alit̓ ſenſeritqͣꝫ ꝟitas hēat d̓ino adiutorio vl̓ ab alijs ītellecta vl̓ a nob̓. Tal̓ ego ſū ī ſcriptꝭ alioꝝ
qͣles volo eē intellectores meoꝝ. ¶ Ideꝫad caſulanū. Exēplis rō ſana p̄fereturAnaº qͥppe rō ēt exēplis an̄ponēdaeſt cui qͥdeꝫ ⁊ exēplaᵖ ꝯcordātⁱ ſꝫ illaq̄ tm̄ digniora ſunt imitatiōe qͣꝫtūexcellētiora ſūtˡ pietate. ¶ Cū igit̉ ī naturali iure nihil alid̓ p̄cipiat̉ qͣꝫ qd̓ deꝰ vultfieri. nihilqꝫ vetet̉ qͣꝫ qd̓ deus ꝓhibet fierideniqꝫ cū ī canonica ſcriptura. nihil aliudqͣꝫ ī d̓inis legibꝰ īueniat̉. d̓ine ꝟo leges natuta ꝯſiſtāt pꝫ ꝙ q̄cūqꝫ dīne volūtati ſeucanonice ſcripture ꝯͣria ꝓbāt̉ eadē ⁊ naturali iuri īueniāt̉ adu̓ſa. Und̓ q̄cunqꝫ dīnevolūtati ſeu canonice ſcripture. ſeu dīnislegibꝰ poſtponēda cenſent̉ eiſdē naturaleius p̄ferri oꝫ. ¶ Cōſtōnes gͦ vl̓ eccl̓aſticevl̓ ſecl̓ares. ſi naturali iure ꝯͣrie ꝓbāt̉. penitus ſūt excludēde.DiſtinctioniaOnſtōnes ꝟo prīcipū eccl̓iaſticꝭ ꝯſtōnibꝰ nō p̄eminēt ſꝫ obſequūt̉. ¶ Un̄ Nicolaꝰ papaſcribit ep̄is ī ꝯcilio apd̓ ꝯuīciniū ꝯgregatꝭ. Lex imꝑatoꝝ eccl̓iaſtica iuEge īꝑatoꝝ (ta diſſolnō ī oībꝰ eccl̓iaſticꝭ ꝯtrou̓ſijs vtendū ē. p̄ẜtim cū īueniat̉ euāgelice accanonice ſanctōni aliqͦtiens obuiare.Itē lex īꝑatoꝝ n̄ ē ſupra dei legē. ſꝫ ſb̓tusImꝑiali iudicio n̄ pn̄t iura eccl̓aſtica diſſolui. ad qd̓ on̄dendū duoꝝ hoīm īnocētiſcꝫ ⁊ gre. ſatꝭ ſufficiūt teſtimonia. Scūs qͥdē innocē. ī decretali epl̓a ſua ad alexādꝝanthiocenū ep̄m ait. Qd̓ ſciſcitarꝭ inqͥensvtꝝⁿ diuiẜ īꝑiali iudicio ꝓuīcijs vt due metropoles fiāt. ſi duo metropolitani debeātnoīari n̄ viſū ē nob̓ ad mutabilitatē neceſſitatū mūdanaꝝ dei eccl̓iaꝫ ꝯmutari honoreſqꝫ autº diuiſiones ꝑpeti qͣs ꝓ ſuis cauẜfaciēdis duxerit īꝑator. ¶ Btūs gre. ſcribēs ad teotiſtā patricium int̓ cet̓a ait. Siinqͥt religionis cā cōiugia debere diſſoluidicāt̉. ſciendū ē qꝛ ⁊ ſi hͦ lex hūana ꝯceſſit.lex tn̄ dīna ꝓhibuit. Ecce quemadmoduꝫimꝑiali iudicio nō pn̄t eccl̓iaſtica iura diſſolui. Ecce qͣliter qd̓ lexⁿ hūana ꝯceſſit lexd̓ina ꝓhibuit Nō ꝙ īꝑatoꝝ leges qͥbꝰ eccīaſepe vtit̉ ꝯͣ hereticos ſepe ꝯͣ tyrānos atqꝫꝯͣ prauos qͦſqꝫ defendit̉. dicamꝰ penitusrenuēdas. Sꝫ ꝙ eas euāgelicꝭ ⁊ apl̓icꝭ atꝫcanōicꝭ decretꝭ qͥbꝰ poſtponēde ſunt. n̄ poſſe īferre p̄iudiciū aſſeramꝰ. ¶ Itē ſimachus pa. ī ſexta ſynodo. nihil obuiū ī euāgdicis regulis imperatori agere licet.