Diſtinctio IX
ius ab īpijs aſſumit̉. ⁊ īcipiūt p̄uaricoa⁊ varie p̄ſūptōes celerrime n̄ cōpreſſe ꝓ legibꝰ venerari ⁊ priuilegioꝝ more ꝑpetuocelebrari. ¶ Itē aug. de vnico bap. li. ij.UeritaEticateᵈ mattaa Aceaatꝫſctido ꝟitati. plane qͥsᵇ dubitet vitatiA māifeſtate ꝯſuetudinē cedere. Itēnēo ꝯſuetudīeꝫ rōni ⁊ ꝟitati p̄ponat. qꝛ cōſuetudinē ⁊ rō ⁊ ꝟitas ſꝑ excludit. ¶ Itēgre. vij. guilimūdo au̓ſano ep̄o. Quelibet2tudo vetponēdOIº ꝯſuetudīeꝫ fortaſẜ opponas aduertēdū ē. qd̓ dn̄s dic̄. Ego ſuꝫ vl̓aꝟitas ⁊ vita. n̄ dic̄ ego ſū ꝯſuetudo ſꝫ ꝟitas⁊ certe vt be. cipriani vtam̄ ſnīa q̄ libet cōſuetudo qͣꝫtūuisᶜ vetuſta. qͣꝫ tūuis vulgataꝟitati oīno ē pꝰ ponēda. ⁊ vſꝰ qͥ ꝟitati ē ꝯͣriꝰabolēdꝰ ē. ¶ Itē Augu. ī li. de baptiſmoꝑuuloꝝ. Uitate reuelata ꝯſuetudinem¶ Ui ꝯtēpta ꝟitaderete p̄ſumit ꝯſuetudinē ſeqͥ. aut circafrēs inuidꝰ ē ⁊ malignuſ. qͥbꝰ ꝟitasreuelat̉. aut circa deū ingͣtꝰ ē. īſpiratōe cuius eccl̓ia eiꝰ īſtituit̉. Nā dn̄s ī euāge. ait.Ęgo ſū inqͥt ꝟitaſ. n̄ dixit ego ſū ꝯſuetudoItāqꝫ manifeſtatā ꝟitate cedat ꝯſuetudoꝟitati. Reuelatōe igit̉ facta ꝟitatꝭ cedit cōſuetudo ꝟitati. qꝛ ⁊ Petrꝰ qͥ circūcidebatceſſit paulo ꝟitatē p̄dicanti. igit̉ cū xp̄s ꝟitas ſit magꝭ veritatē qͣꝫ ꝯſuetudinē ſeqͥ debemꝰ. qꝛ ꝯſuetudinē rō ⁊ ꝟitas ſꝑ excludit¶ Idem in li. iiij. de baptiſmoſueturōni oRuſtra inqͥt qͥd ī qͦ rōe vincūt̉. cō-ſuetudinē nob̓ obiciūt. qͣſi ꝯſuetudo maior ſit ꝟitate aūt n̄ ſit ī ſpūalibꝰ ſeq̄ndū qd̓ meliꝰ a ſpūſctō reuelatū eſt hͦ planeveꝝ ē qꝛ rō ⁊ ꝟitas ꝯſuetudini p̄ponēda ē.Sꝫ ſi ꝯſuetudini ꝟitas ſuffragat̉ nihil oꝑtet firmiꝰ retinere. ¶ Itē ciprianꝰ. RōeꝫOnſuetudo q̇ apd̓ qͦſdā irrepſeratA īpedire n̄ dꝫ qͦ minꝰ ꝟitas p̄ualeat ⁊vincat. Nā ꝯſuetudo ſine ꝟitate vetuſtasetroris ē. Propt̓ qd̓ relicto errore ſeqͣmurverittē. Sciētes qꝛ apd̓ eſdrā ꝟitas vic̄vt ſcriptū ē. Ueritas valet ⁊ īualeſcit ⁊ viuit ī eternū ⁊ veꝝ obtinet ī ſecula ſeculoruꝫIdē. ¶ Ig̓ſci pōt ſimpl̓r errāti ſic̄ de ſeipſo dicit be. paulꝰ. qͥ prīo fui blaſphemusꝑſecutor ⁊ īiurioſus. ſꝫ mīam meruiʳ qꝛ igͦrās feci. pꝰ inſpiratōeꝫ ꝟo ⁊ reuelatiōeꝫ ꝟitatis factā qͥ ī eo ꝙ errauerat ꝑſeuerat prudēs ⁊ ſciās. iā n̄ in venia igͦrantie peccat.Preſuptōe .n. atqꝫ obſtinatiōe qͣdaꝫ nitit̉cū rōne ſuꝑet̉. ¶ Idē. Dei ꝟitatē n̄ hoI16lus xp̄oaudiēdꝰ ? n̄ debemꝰ qttēdere qͥd aliqͥs an̄ nos faciēdū putau̓itſꝫ qͥd priꝰ qͥ an̄ oēs ē xp̄s prior fecerit. neqꝫuetudinē ſeqͥ oꝑtet. ſꝫ dei ꝟitatē. cūboīs
ꝑ eſaiam ꝓph̓am loqͣt̉ deꝰ ⁊ dicat Sine cācolūt me. mādata ⁊ doctrinasᵐ hoīm docētes vel ſeq̄ntes. Liqͥdo igit̉ apparet exp̄miſſis ꝙ ꝯſuetudo naturali iuri poſtponitur. 3Uod aūt ꝯſtitutio naturali iuri cedat multiplici aucͣtate ꝓbat̉. ¶ Ait. n. Aug. ad Bonifaciū. Les principū naturali iuri p̄ualeOꝑatores re nō deqn̄ ꝓ falſitate ꝯͣ veritatē ꝯſtituūt malaſ¶ leges ꝓbant̉ bn̄ credētes ⁊ coronant̉ ꝑſeuerātes. Qn̄ aūt ꝓ ꝟitate ꝯͣ falſitatē cōſtituūt bonas leges terrent̉ ſeuiētes ⁊ corrigunt̉ intelligētes. ¶ De eodem.Uicunqꝫᵉ gͦᵇ legibꝰ imꝑatoꝝ q̄ ꝓ d̓ivitate ferunt̉ obtemꝑare non vultgrāde acqͥrit ſuppliciū. Quicūqꝫ gͦlegibꝰ imꝑatoꝝ que ꝯͣ dei volūtatē ferunt̉obtemꝑare nō vult acqͥritꝭ grāde p̄mium.Nam a tꝑibꝰ ꝓphetaꝝ oēs reges qͥ in ppl̓od̓i nō ꝓhibuerūt nec euerterūt. que ꝯͣ p̄ceptū dei fuerūt inſtituta culpāt̉. Et qͥ ꝓhibuerūt ⁊ euerterūt ſuꝑ alioꝝ merita laudāt̉. Et rex nabuchodonoſor cū ẜuus eētidoloꝝ ꝯſtituit ſacrilegā legē. vt ſimulacꝝadoraret̉. ſed eiꝰ impie ꝯſtōni qͥ ei obedirenoluerūt pie fideliterqꝫ fecerūt. Idē tam̄rex diuino correctꝰ miraculo. piā ⁊ laudabilē legē ꝓ veritate ꝯſtituit vt qͥcunqꝫ diceret blaſphemiā ī deū ſidrach. miſach ⁊ abdenago. cū domo ſua penitus interiret.Item ex verb̓ Iſido. de eodem.Uſtum eſt principem legibꝰ obtemperare ſuis tūc eī iura ſua ab oībꝰ cuſtodienda extimet. quādo ⁊ ip̄e illis reuerētiam prebet. Principes legibꝰ teneri ſuisnec in ſe poſſe damnare iura que in ſubiectis conſtituūt. iuſta eſt enim vocis eorūauctoritas ſi que populis prohibent ſibilicere non patiantur.¶ Item in prologo libro tertio de trini.Icripturꝭ canorxatoOli meis litteris quaſiᵗ canonicisIIſcripturis inſeruire. ſed ī illis ⁊ qd̓non credebas cum inueneris incūctanter crede. In iſtis autem qd̓ certumhabebas niſi certū intellexeris noli firmetenere. ¶ Idē ad vincētiū victorē lib̓. ij.In opuſcul̓ peda īueEgare n̄ poſſū nec debeo ſic̄ī ipẜ maioribꝰ ita ml̓ta eē ī tā ml̓tisopuſcul̓ meis q̄ pn̄tᵉ iuſto iudicio et:nll̓a temeritate culpari. ¶ Idē ad hiero.epl̓a. ix. ⁊¶ePetſt aaſecttiti ſimēdacia īcanonici appellāt̉ didici hūc timorēhonorēqꝫ referre. vt nullū eoꝝ ſcribēdo erraſſe audeā credere. aut ſi aliqͥd ineis īuenero qd̓ videat̉ ꝯͣriū ꝟitati. nihil aliud exiſtīo qͣꝫ l̓ mēdoſū eē codicē. vl̓ n̄ eē aſſecutū īterp̄tē qd̓ dictū ē. vl̓ me mīme ītelle-