Capitulum. xviii. Vtrum animus & anima ſint idem.Equitur alia & ipſa inextricabilis quęſtio: idē ne ſit anima& animus: an uero aliud ſit illud quo uiuimus: aliud autēquo ſentimus & ſapimus. Nō deſūt argumenta in utrāqꝫ partemQui enī unū eſſe dicūt hāc rationē ſequūt̉: ꝙ neqꝫ uiui ſine ſenſupoſſit: nec ſentiri ſine uita: ideoqꝫ eſſe nō poſſe diuerſū id quodnō poteſt ſeparari: ſed quicꝗd eſt: illud & uidendi officiū & ſentiendi habē rationē: iccirco animū & animā indifferent̉ appellātduo Epicurei poetę. Qui autē dicūt eſſe diuerſa: ſic argumētant̉ex eo poſſe intelligi aliud eſſe mentē aliud eſſe animā: ꝗa incolumi anima mens poſſit extingui: quod accidere ſoleat inſanis. Itēꝙ anima morte ſopiat̉: animus ſomno & quidē ſic: ut nō tantumꝗͥd fiat: aut ubi ſit ignoret: ſed etiā rerū falſarū contemplationefallat̉. Quod quomō ipſū fiat: non pōt peruideri: cur fiat: poteſt.Nam requieſcere nullo pacto poſſumus: niſi mēs uiſionū imaginibus occupata teneat̉. Latet autē mēs oppreſſa ſomno: tāꝗͣ ignisobducto cine̓ ſopitus: quē ſi paululū cōmoueris: rurſus ardeſcit:& qͣſi euigilat. Auocat̉ ergo ſimulachris: donec mēbra ſopore irrigata uegētent̉. Corpꝰ enī uigilāte ſenſu licet iaceat īmobile: tamnon eſt quietū: ꝗa flagrat in eo ſenſus & uibrat ut flāma: & artusomnes ad ſe aſtrictos tenet. Sed poſtꝗͣ mens ad contēplādas īmagines: ab intentione traducta eſt: tunc demum corpus omne reſoluitur in quietem. Traducitur autem mens cogitatione cęca: cumcogentibus tenebris ſecū tm̄ modo eſſe coeperit: dum intenta eſtin ea de quibus cogitat: repente ſomnus obrepit: & in ſpecies proximas ſenſum ipſa cogitatio declinat. Sic ea quę ſibi ante oculospoſuerat: uidere quoqꝫ incipit: deinde ꝓcedit ulterius: & ſibi auocamenta inuenit: ne ſaluberrimam quietem corporis interrumpat.Nam aūt mens ꝑ diē ueris uiſionibꝰ auocatur: ne obdormiat itafalſis: ne excitet̉. Nam ſi nullas imagines cemat: aut uigilare illaneceſſe ē: aut ꝑpetua morte ſopiri. Dormiendi ergo cauſa tributaeſt a deo ratio ſomniandi: & quideꝫ in cōmune uniuerſis animā-tibus: ſed illud homini precipue: ꝙ cū ea ratione deus ꝗetis cauſadaret: facultatē ſibi reliquit docendi hominem futura ꝑ ſomniū.Nam & hiſtorię ſępe teſtantur extitiſſe ſomnia quoruꝫ pręſens& admirabilis fuerit euentus & reſponſa uatū noſtrorū ex parte