enī nihil fieri mente diuina: quod ipſū nō aliter ꝓbare poterant: qͣſi oſtenderent eſſe aliqͣ in ꝗbus uideret̉ ꝓuidētię ratio claudicare.Reprehenderūt igit̉ ea: in quibus uel maxime diuinitatē ſuā: ꝓuidentia mirabiliter expreſſit: ut illa quę retuli de morbis & īmatura morte cū debuerint cogitare: his aſſūptis quę neceſſario ſequerent̉. Sequūt̉ autē illa: quę dixi. ſi morbū nō reciperēt: neqꝫ tectis:neqꝫ ueſtibus indigerēt. Quid enī nentos: aut hymbres: aut frigora metueret: quorū uis in eo eſt: ut morbos afferāt: Iccirco enī accepit ſapientiā: ut aduerſus nocētia fragilitatē ſuā muniat. Sequiturneceſſe eſt: ut quoniā retinēdę rationis cauſa morbos capit: etiammortē ſemꝑ accipiat: ꝗa his ad quem mors nō uenit: firmus ſit neceſſe eſt. Infirmitas autē habet in ſe mortis cōditionem. Firmitasuero ubi fuerit: nec ſenectus locū poteſt habere: nec mors q̄ ſeꝗt̉ſenectutē. Pręterea ſi mors certę cōſtituta eſſet ętati: fieret homoinſolētiſſimus: & humanitate omni care̓t. Nā fere iura omnia humanitatis: ꝗbus inter nos cohęremꝰ ex metu & cōſciētia fragilitatis oriunt̉. Deniqꝫ imbecilliora & timidiora quęqꝫ animalia con-gregant̉: ut quoniā uiribꝰ tueri ſe nequeūt: multitud ine tueantur.Fortiora ꝟo ſolitudīes appetūt quoniā robore uiribuſqꝫ cōfidūtHomo quoqꝫ ſi eodē mō habe̓t ad ꝓpulſanda ꝑicula ſuppetēs robur: nec ullius alterius auxilio indigeret: q̄ ſocietas eſſet: q̄ reuerentia int̓ ſe quis ordo: quęue ratio: q̄ humanitas: Aut quid eſſet de-teriꝰ homine: ꝗd efferacius: ꝗd īmaniꝰ? Sed quoniā imbecillis eſtnec ꝑ ſe pōt ſine hoīe uiue̓: ſocietatem appetit: ut uita cōmunis &ornatior fiat & tutior. Vides igit̉ oēm hoīs rationē in eo maxīeſtare: ꝙ nudꝰ fragiliſqꝫ naſcit̉: ꝙ morbis afficit̉: ꝙ īmatura mortemulctat̉. Quę ſi homini detrahāt̉: rationē quoqꝫ ac ſapientiā detrahi neceſſe eſt. Sed nimis diu de rebus apertis diſputo: cū ſit liꝗdum: nihil ſine prouidētia nec factum eſſe unqͣ: nec fieri potuiſſe.De cuiꝰ oꝑibus uniuerſis ſi nūc libeat diſputare ꝑ ordinē infinitamateria eſt. Sed ego de uno corꝑe hoīs tātū inſtitui dicere ut ī eodiuinę ꝓuidētię poteſtatē quāta fuerit: oſtendā: his dūtaxat in rebus: quę ſūt cōprehenſibiles & apertę. Nā illa quę ſūt animi: necſubijci oculis nec cōprehendi queūt. Nunc de ipſo uaſe hominisloquimur quod uidemus.Capitulum. v. De differentia creationis animaliū brutorum & hominis ẜm corpus.