fulgore ſuę claritatis illuſtrat: ut ęſtiua itinera & expeditiōes &opera ſine labore ac moleſtia cōfici poſſint. Siꝗdem nocte leuesmeliꝰ ſtipulę: nocte arida prata tōdētur. Aſtra etiā cętera ul̓ ortuuel occaſu ſuo: certis ſtationibꝰ oportunitatis tēpoꝝ ſūminiſtrātSꝫ & nauigiis qͦ minꝰ errabūdo curſu ꝑ īmēſū uagētur regimenp̄bēt: cū ea rite gubernator obſeruās ad portū deſtinati littoris ꝑuehat̉. Vētoꝝ ſpiritu attrahūt̉ nubes: ut ſata ībribꝰ irrigēt̉: ut uites foetibꝰ: arbuſta pomīs exuberēt. Et hęc ꝑ orbē uicibꝰ exhibētur: ne deſit aliqn̄: quo uita hominū Iuſtineat̉. Vt enī cęteras animantes eadē terra nutrit: & eiuſdē foetu etiam muta paſcuntur.Nū etiā mutoꝝ cauſa deus laborauit? Minime: quia ſunt ratōnisexpertia. Sed intelligimus & ipſa & eodem modo in uſum hominis a deo facta: partim ad ueſtitū: partim ad operis auxilia: utclarū ſit diuinā ꝓuidētiā reꝝ & copiaꝝ abūdātia homiuū uitamīſtruere atqꝫ ornare uoluiſſe: ob eāqꝫ cauſā & aerē uolucribus: &mare piſcibus: & terrā quadrupedibꝰ impleuit. Sed academicicontra ſtoicos diſſerentes ſolent quęrere: cur ſi deus omnia ho-minum cauſa fecerit: etiā multa contraria & inimica & peſtiferanobis reperiantur: tam in mari qͣ in terra. Quod ſtoici ueritatemnon reſpicientes ineptiſſime repulerūt. Aiūt enī multa in gignentibus: & in numero aīalium quoꝝ lateat utilitas: ſed etiā ꝓceſſutempoꝝ inueniri: ſicut iam plura prioribus ſecus incognita ne-ceſſitas & uſus inuenerit. Quę tandem utilitas poteſt in muribꝰin blatis in ſerpentibus reperiri: quę homini moleſta & pernitioſa ſunt. An medicina in his aliqua latet? Quę ſi eſt: inueniet̉ aliqn̄nēpe aduerſus mala: cum id illi querantur eſſe omnino malum.Viperā ferunt exuſtā in cinerēqꝫ dilapſam: mederi eiuſdē beſtięmorſui. Quāto melius fuerat eam prorſus nō eſſe: qͣ remediumconͣ ſe ab ea ipſa deſiderari: Breuius igitur ac uerius reſponderepotuerunt in hūc modū. Deꝰ cū formaſſet hominē: ueluti ſimu-lachrū ſuū: qd̓ erat opificij ſūmū: īſpirauit ei ſapiētiā ſoli: ut oīaīperio ac ditioni ſuę ſubiugaret: oībuſqꝫ mundi commodis uteretur: propoſuit tamē ei & bona & mala: quia ſapientiam dedit:cuiꝰ oīs rō in diſcernendis malis ac bonis poſita eſt. Non poteſtenim quiſꝙͣ eligere meliora & ſcire ꝗd bonū ſit: niſi ſciat ſimulreiicere ac uitare: quę mala ſunt īuicē ſibi alterutrū cōnexa ſunt:ut ſublato alterutro: utrunqꝫ ſit tolli neceſſe. Propoſitis igitur