etiā quaſdā execrabiles opiniones de pudicis & īnocētibꝰ fingūt& libent̉ his q̄ finxerīt credūt.Ca. xxvii. Exhortatio ut oēs ꝓperēt ad ſuſcipiēdā cū religiōeſapiētiā: ꝑ quas ad beatiſſimaꝫ ꝑuenit̉ ęternę uitę beatitudinem.Voniā decurſus ꝓpoſiti operis ſeptē ſpatijs: ad metam ꝓuecti ſumus: ſupereſt ut exhortemur oēs ad ſuſcipiendamcum uera religione ſapientiam: cuius uis & officium in eo uerti-tur: ut cōtēptis terreſtribꝰ & abięctis erroribꝰ: ꝗbus antea tenebamur: fragilibus ſeruiētes & fragilia cōcupiſcentes: ad ęterna cęleſtis theſauri pręmia dirigamur: q̄ ut capere poſſimus: quā pͥmuꝫomittendę ſunt huius pręſentis uitę illicibiles uoluptates: q̄ ani-mas hominū pernicioſiſſima ſuauitate deliniūt. Quanta foelicitas exiſtimāda ē ſb̓tractis his labibꝰ terrę: p̄ficiſci ad illū ęꝗſſimūiudicē parētēqꝫ īdulgētiſſimū: ꝗ ꝓ laboribꝰ reꝗē ꝓ morte uitā: ꝓtenebris claritatē: ꝓ terrenis ac breuibꝰ bonis ęterna & cęleſtia largiat̉: qͣ cū mercede acerbitates ac miſerie: quas perpetimur in hocmundo: facientes oꝑa iuſticię cōferri & coęquari nullo mō poſ-ſunt. Proinde ſi ſapientes: ſi beati eē uolumus: cogitanda ac ꝓponēda nobis ſūt: nō tātū terētiana illa molēdū eē uſqꝫ in piſtrinuꝫuapulandū: habēdę cōpedes: ſed his multo atrociora: carcer: catenę: tormēta patiēda: ſuſtinēdi dolores: mors deniqꝫ ipſa & ſuſcipiēda ē & ferēda: cū liqueat cōſciētię noſtrę: nec fragilem iſtā uoIuptatē ſine poena: nec uirtutē ſin̄ diuino p̄mio fore. Vniuerſosigit̉ oportet operā dare: ut uel ſe: ꝗͣpͥmū ad rectā uiā dirigant: ul̓ſuſcęptis operatiſqꝫ uirtutibꝰ: huiꝰ uitę laboribus patienter exactis: cōſolatorē deū habere mereant̉. Pater enī noſter ac dominꝰqui cōdidit firmauitqꝫ cęlū: ꝗ ſolē cū cęteris ſideribꝰ illuxit: quilibratā magnitudine ſua terrā uallauit mōtibꝰ: mare circūdedit:amnibuſqꝫ diſtinxit. Et quicꝗd eſt in hͦ opere mūdi conflauit acꝑfecit ē nihilo: ꝑſpectis erroribus hominū ducē miſit: qui nobisiuſticię uiā pāderet. Hunc ſequamur oēs: hūc audiamus: huic deuotiſſime pareamus: quoniam ſolus (ut ait Lucertius) Veridicishominū purgauit pectora dictis. Et finē ſtatuit torpedinis atqꝫtimoris. Expoſuitqꝫ bonū ſūmū quo tendimꝰ oēs: Quid foretatqꝫ uiā mōſtrauit limite paruo: Qua poſſemꝰ ad id recto cōtendere curſu. Nec mōſtrauit tātū: ſꝫ etiā p̄ceſſit: ne quis difficultatisgr̄a iter uirtutis horreret. Deſeratur ſi fieri poteſt uia perditiōist 4º.