in humū uergūt: q terręna ſunt: nec capiunt īmortalitatē: q̄ de cęlo ē. Hō aūt rectꝰ in cęlū ſpectat: ꝙ ꝓpoſita ē illi īmortalitas: nectn̄ uenit niſi tribuat̉ hōi a deo. Nā nihil ītereſt īter iuſtū & iniu-ſtū: ſiꝗdē oīs hō natꝰ īmortalis fieret: ergo īmortalitas nō ſeque-la naturę: ſed merces p̄miūqꝫ uirtutis eſt. Deniqꝫ hō nō ſtatim qn̄natus eſt rectus ingreditur: ſed quadrupes primo: quia ratio corporis & huius pręſentis uitę cōmunis ē nobis cū mutis animalibus. Poſt deinde confirmatis uiribꝰ erigitur: & lingua eius in eloquiū ſoluit̉: et mutū aīal eſſe deſinit. Quę ratio docet mortalemnaſci hominem: poſtea uero īmortalem fieri: cū coeperit ex deouiuere: ideſt iuſticiā ſequi: q̄ continetur in dei cultu: cum excitauerit hominem deus ad aſpectū cęli ac ſui. Quod tunc fit cum homo cęleſti lauachro purificatus: exponit īfantiaꝫ cū omni labe uitę prioris: & incremento diuini uigoris accępto: fit homo per fectus ac plenus. Ergo quia uirtutē propoſuit homini deus: licetanima & corpus conſociata ſint: tn̄ contraria ſunt & impugnātinuiceꝫ. Animi bona mala ſunt corporis: ideſt opum fuga: uoluptatum interdictio: doloris mortiſqꝫ cōtemptus. Item corporisbona mala ſunt animi: hoc eſt cupiditas & libido: ꝗbus & opesappetuntur: & ſuauitas uariarum uoluptatum: quibus eneruatusanimus extinguitur. Ideo neceſſe eſt iuſtum & ſapientem in omnibus malis eſſe: quoniā malorū uictrix eſt fortitudo. Iniuſtosaūt in diuitiis: in honore: ī poteſtate. Hęc enim bona corporalia& terręna ſunt. Illi autē terręnā uitā agunt: nec aſſequi immorta-litatem queunt: quia ſe uoluptatibus dediderūt: quę ſunt uirtutisinimicę. Itaqꝫ uita hęc temporalis illi ęternę debet eſſe ſubięcta:ſicut corpus animę. Quiſquis ergo animę uitam maluerit: uitamcorporis contemnat neceſſe eſt: nec aliter eniti ad ſummum poterit: niſi quę ſunt ima deſpexerit. Qui aūt corporis uitam fueritamplexus: et cupiditates ſuas in terrā deięcerit: illam ſuperioremuitā conſequi nō pōt. Sed qui mauult bene uiuere inęternum: male uiuet ad tempus: & afficiet̉ omnibus moleſtiis & laboribꝰ quādiu fuerit in terra: ut habeat diuinū ac cęleſte ſolatium: & ꝗ ma-luerit bene uiuere ad tempus: male uiuet inęternum: q damnabit̉dei ſententia ad poenā: qꝛ cęleſtibꝰ bonis terręna prępoſuit. Propterea igitur coli ſe deus expetit & honorari ab homine tanquaꝫpater: ut uirtutē & ſapientiam teneat: quę ſola īmortalitatē parit.