opera molitus eſt: ſuſpēſis in altitudinē leuibꝰ elemētis: & grauibus in imis dep̄ſſis: & cęleſtia firmauit: & terręna cōſtituit. Nōē neceſſe nūc exeꝗ ſingula: qm̄ ī ſecūdo libro uniuerſa executi ſumus. Lumina igit̉ poſuit in cęlo: quoꝝ moderatio & claritas &motꝰ aptiſſime ad utilitates uiuētiū tēperatꝰ ē. Terrę aūt quamſedē uoluit eē foecūditatē uariā gignēdi ac ꝓferēdi dedit: ut ubertas frugū & herbaꝝ & uirētiū ꝓ naͣ & uſu cuiuſqꝫ generis alimoniā miniſtraret. Tū ꝑfectis oībꝰ q̄ ad cōditionē mūdi ꝑtinebāt:hominē finxit ex ipſa terra: quā illi a pͥncipio ī habitaculū p̄parauit: ideſt ſpiritum ſuum terręno corpore induit & īuoluit: ut cōpactus ex rebus diuerſis ac repugnantibus: bonum ac malum ca-peret: & ſicut terra ipſa foecunda eſt ad fruges pariendas: ita corpus hominis quod aſſumptum eſt e terra: generandi copiā facultatemqꝫ procreandę ſobolis accępit: ut quoniam fragili materiaformatus inęternum manere non poterat: peracto temporalis uitę ſpatio cederet: & illud quod fragile atqꝫ ībecillū gerebat: ꝑpetua ſucceſſione renouaret. Cur igit̉ eū mortalem finxit atqꝫ fragilem: cum illius cauſa mundum ędificaſſet: Primuꝫ ut īfinita uisanimaꝝ gigneretur: oēmqꝫ terram multitudine oppleret: deindeut proponeret homini uirtutem: ideſt tolerantiam maloꝝ ac bonoꝝ: ꝑ quā poſſet p̄miū īmortalitatis adipiſci. Nā ꝙ homo exduabus rebus conſtat: corpore & anima: quoꝝ alteꝝ terręnū eſt:alterum cęleſte: duę uitę homini attributę ſunt: una temporalisquę corpori aſſignatur: altera ſempiterna q̄ animę ſubiacet. Illaꝫnaſcendo accępimus: hanc aſſequimur laborando: ne immortalitas homini (ut antediximus) ſine ulla difficultate cōſtaret. Illa terręna eſt ſicut corpꝰ: et ideo finitur. Hęc uero cęleſtis ſicut anima:& ideo terminum non habet. Illam primā neſcientes accępimꝰ:hanc ſecundam ſcientes. Virtuti enī nō naturę datur: quia uoluitnos deus uitam nobis in uita comꝑare. Iccirco hanc nobis p̄ſentēdedit: ut illā ueram & perpetuā: aut uiciis amittamus: aut uirtutemereamur. In hac corporali non eſt ſummum bonum: quoniamIicut neceſſitate diuina nobis data eſt: ita rurſus diuina neceſſitate ſoluetur: ita qd̓ finem habet: ſummum bonum non habet. Inilla uero ſpiritali: quam per nos ipſi acquirimus: ſummuꝫ bonuꝫcontinetur: quia nec malum pōt habere nec finem: cuius rei argu-mentum natura & ratio corporis prębet. Cętera nāqꝫ animalia