de qua nobis in hoc libro diſſerendum: ne priora omnia irrita &infructuoſa uideātur: ſi hoc cuius cauſa illa ſuſcepta ſunt: ī īcertūrelinquamus: ne quis forte arbitretur tantos labores in caſſum Iuſcipi: dū eorū cęleſti mercede diffidit: quā deus ſtatuit ei qui hęcſuauia terrę bona ꝓ ſola nudaqꝫ uirtute contēpſerit. Satis & huicparti faciamus: tū teſtimoniis diuinaꝝ litteraꝝ: tū etiam ꝓbabilibus argumētis: ut ęque clarū ſit: & futura pręſentibus: & diuinaterrenis: & perpetua breuibus eſſe anteponenda: quoniam temporalia ſunt pręmia uiciorum: ſempiterna uirtutum. Exponā igiturrationem mundi: ut facile poſſit intelligi: quando & quare ſit effectus a deo: quod Plato: qui de mundi fabricatiōe diſſeruit: necſcire potuit: nec explicare: quippe qui cęleſte myſterium: qd̓ nonniſi ꝓphetis ac deo docēte diſcitur ignorabat: ideoqꝫ ī perpetuuꝫdixit eſſe fabricatū: quod longe ſecus eſt: quoniā ꝗcquid eſt ſolido & graui corpore: ut initium coepit aliquādo: ita finem capiatneceſſe eſt. Nam Ariſtoteles cum nō uideret quēadmodum poſſet tanta rerum magnitudo interire: & hanc pręſcriptionem uelleteffugere: ſemꝑ ait fuiſſe mundū: ac ſemper futuruꝫ: prorſus nihiluidit: quia quicquid eſt aliquando habuerit principium neceſſe ēnec omnino quicꝗͣ poteſt eſſe niſi coeperit. Nam cum terram &aquam & ignē diſperire: cōſumi extinguiqꝫ uideamus: que ſuntutiqꝫ mundi partes: intelligitur id totum eſſe mortale: cuius mēbra ſunt mortalia: Ita fit: ut natum ſit quicꝗd pōt interire: ſed &omne quod ſub uiſu oculoꝝ uenit: & corporale: ut ait Plato: &ſolubile ſit neceſſe eſt. Vnus igitur Epicurus auctore Democritoueridicus in hac re fuit: qui ait & ortum aliquando: & aliquandoeſſe periturum: nec tamē rationem ullam reddere potuit ſcilicetaut quibus de cauſis hoc tantum opus: aut quo tempore reſoluat̉Quod quoniam nobis deus reuelauit: nec coniecturis id aſſequimur: ſed traditione cęleſti: docebimus ſedulo ut tandem ſtudioſis ueritas appareat: nec uidiſſe nec cōprehēdiſſe philoſophos ueritatē: ſed ita leuiter odoratos: ut tamen unde eos ille odor ſapiētię tam ſuauis: tam iocūdus afflaret: nullo modo ſenſerīt. Interi:neceſſarium puto admonere lecturos: qͣ hęc noſtra quę tradimusprauę uīcioſęqꝫ mentes aut omnino non intelligent̉. Ebetatur .n.acies eorum terrenis cupiditatibus: quę ſenſus omnes grauant:imbecilleſqꝫ reddunt: aut etiam ſi intelligent: diſſimulabūt tamē