atur: nec tantum legibus publicis pareat: ſed ſi ſupra omnes legesqui legē dei ſequit̉: quibꝰ bonis ſi aſſueuerit: iā pudebit eū in deteriora deſcēdere. Mō placeāt recta & honeſta quę melioribꝰ iocundiora ſunt: ꝗͣ praua & inhoneſta peioribꝰ. Nōdū oīa caſtita-tis officia executꝰ ſuꝫ: quā nō mō deus intra pͥuatos parietes: ſedetiā ępiſcripto lectuli terminat: ut cū quis habeat uxorē: neqꝫ ſeruam neqꝫ liberā habere inſuꝑ uelit: ſed in matrimonio fidē ẜuet.Nō enim ſicut iuris publici ratio eſt: ſola mulier adultera eſt quęhabet alium: maritus aūt etiam ſi plures habeat: a crimine adulterII ſolutus eſt. Sed diuina lex ita duos in matrimoniuꝫ quod eſt.in corpus unum pari iure coniungit: ut adulter habeat̉: quiſquiscōpagem corporis in diuerſa diſtraxerit. Nec ob aliam cauſamdeus cum cęteras animātes ſuſcępto foetu maribus repugnare uoIuiſſet ſolam omnium mulierē patiētem uiri fecit .ſ. ne foeminisrepugnantibus libido cogeret uiros aliud appetere: eoqꝫ facto caſtitatis gloriam non tenerent: ſed neqꝫ mulier uirtutem pudicitiecaperet: ſi peccare non poſſet. Nam quis mutum animal pudicuꝫeſſe dixerit: quod ſuſcępto foetu mari repugnat? Quod ideo facit quia neceſſe eſt in dolorem atqꝫ in periculum ueniat ſi admiſerit. Nulla igitur laus eſt non facere: quod non poſſis facere. Ideoauteꝫ pudicitia in homine laudatur: quia nō naturalis eſt: ſed uoluntaria. Seruanda igitur fides ab utroqꝫ alteri eſt: immo exēplocontinentię docenda uxor: ut ſe caſte gerat. Iniquum eſt enim utid exigas: quod ipſe pręſtare nō poſſis. Quę iniquitas id effecitprofecto: ut eſſent adulteria: foeminis ęgre ferentibus pręſtare ſefidem: nō exhibentibus mutuam charitatem. Deniqꝫ nulla eſt tāperditi pudoris adultera: quę non hanc cauſam uicijs ſuis prętendat: iniuriam ſe peccando non facere: ſed referre: quod optime.Quintilianus expręſſit: homo inquit neque alieni matrimonijabſtinens: neqꝫ ſui cuſtos: quę inter ſe natura connexa ſunt. Namneqꝫ maritus circa corrumpendas aſiorum coniuges occupatus:poteſt uacare domeſticę ſanctitati. Et uxor cum in tale inciditmatrimonium exemplo ipſo concitata: aut īmitari ſe putat autuindicari. Cauendum igitur ne occaſionem uicijs noſtra ītemperantia demus: ſed aſſueſcant inuicem mores duorum: & iugum-paribus animis inferant. Nos ipſos in altero cogitemus. Nā ferein hoc iuſticię ſumma conſiſtit: ut nō facias alteri quicquid ipſe