ſequeremur ferunt̉ eniꝫ ab optimis naturę ac ueritatis exemplis.Vmbra eſt igitur & imago iuſticię: quā illi iuſticiā putauerunt.Quid ſapiētiā? Nōne idē cōfitent̉ in philoſophis eē nullā: Autcū Fabriciꝰ inquit aut Ariſtides iuſtꝰ nominet̉: aut ab illis forti-tudinis aut ab hoc iuſticię tanꝗͣ a ſapiēte petit̉ exēplū? Nemo enīhoꝝ ſic ſapiēs ut ſapientē uolumus intelligi. Nec hi ꝗ ſapienteshabiti & nominati. Marcus Cato & Cicero Lęlius ſapiētes fue-rūt. Nec illi quidem ſeptē: ſed ex mediorū officiorū frequentiaſimilitudinē quādam gerebant ſpeciemqꝫ ſapientum. Si ergo &philoſophis ipſorum cōfeſſione adempta ſapientia eſt: & his ꝗiuſti habiti ſunt: adempta iuſticia eſt. Omnes igitur illę uirtutisdeſcriptiones falſę ſint neceſſe eſt: q quę ſit uera uirtus ſcire nōpoteſt: niſi iuſtus ac ſapiens. Iuſtus autem ac ſapiens nemo eſt: niſi quem dominus pręcęptis cęleſtibus erudiuit.Capitulum. vij. Ꝙ in uia erroris eſt ſpecies ſapientię & uir-tutis. Et ꝙ uia ueritatis & ſapientię eſt ſimplex & anguſta & ar-dua: & deum habet ducem.Am illi omnes qui per aliorū confeſſam ſtulticiam ſapientes exiſtimāt̉: ſpecie uirtutis inducti: umbras & imaginesapprehendunt: nihil uerū. Quod ea fit ratione: quoniam uia illaut mendax: quę fert ad occaſum: multos tramites habet: propterſtudiorum & diſciplinarum ueritatem: quę ſunt in uita homī-num diſſimiles atqꝫ diuerſę. Nam ſicut illa uia ſapientię habetaliquid ſimile ſtulticię: quod libro pręcedēte mōſtrauimus: itahęc cū ſit tota ſtulticię: habet aliquid ſimile ſapientię: quod ar-ripiant hi qui ſtulticiam publicam intelligunt: & ut habet uiciamanifeſta: ſic habet aliquid quod ſimile eſſe uideatur uirtuti: uthabet apertum ſcelus: ſic imaginem quandam ſpeciemqꝫ iuſticięQuomodo enim pręcurſor eius uię: cuius uis & poteſtas om-nis in fallendo eſt: uniuerſos in fraudem poſſet inducere: niſi ueriſimilia hominibus oſtentaret; Deus enim ut immortale illudarcanu eius in aperto eſſet: poſuit in uia ſua: quę homīes pro maIis & turpibus aſpernarentur: ut auerſi a ſapientia & ueritate:quam ſine duce ullo requirebant: in idipſum inciderent: qd̓ uitare ac fugere cupiebant. Itaqꝫ illam perditionis ac mortis uiam