Onnunꝗͣ tn̄ ſentiūt ſe malos eſſe: & ueteꝝ ſęculoꝝ ſtatumlaudāt: & de moribꝰ ſuis meritiſqꝫ cōięctāt abeſſe iuſticiāquā obuerſātē oculis ſuis: nō tm̄ nō ſuſcipiūt nec agnoſcūt: ueꝝetiā uiolenter oderūt: & ꝑſequūtur: & extermīare cōtēdūt. Fin-gamus hanc interim nō eſſe iuſticiā: quā nos ſeꝗmur: qūo ſi illauenerit quā uerā putāt: eā recipiēt ꝗ laniāt: & occidunt eos quos& ipſi fatent̉ imitatores eſſe iuſtoꝝ: q bona operant̉ & iuſta: cūſi tātūmō malos occiderēt: digni eſſent ad quos iuſticia nō ueniret: cui nulla fuit alia cauſa linquēdi terrā: ꝗͣ humani cruoris effuſio: qͣtomagis cū pios int̓ficiāt: & ipſos iuſticię ſectatores ꝓ hoſtibꝰ ducāt: immo uero pluſꝗͣ ꝓ hoſtibꝰ: ꝗbus utiqꝫ cū aīas eorui& opes: & liberos ferro & igni appetāt: tn̄ ꝑcit̉ uictis & eſt locinter arma clęmētię. Aut ſi adeo ſęuiri placuit: nihil plus in eosfit quā ut occidant̉: uel in ſeruitutē abducant̉. Hoc uero inenarrabile eſt: quod fit aduerſus eos: ꝗ malefacere neſciūt. Et nulli nocētiores habent̉: qͣ ꝗ ſunt ex oībꝰ innocētes. Audēt igit̉ hoīes īpro-biſſimi iuſticię facere mētionē: ꝗ feras īmanitate uincūt: ꝗ placi-diſſimū dei gregē uaſtāt: ceu lupi rapaces atra in nebula: quos improba uētris exegit cęcos rabies. Veꝝ hos nō uētris ſꝫ cordis ra-bies efferauit. Nec atra in nebula: ſꝫ aꝑta prędatione craſſant̉: neceos unqͣ cōſciētia ſcelerū reuocat: ne ſanctū ac piū nomē iuſticięore illo uiolēt: qd̓ cruore innocētiū tanꝗͣ rictus beſtiarū madēt.Huius tāti & tā ꝑtinacis odij: quā potiſſimū cām eſſe dicamusutrū ne ueritas odiū pariat ut ait poeta: qͣſi diuino ſpiritu inſtī-ctus. An erubeſcunt coram iuſtis & bonis eſſe nequā: an potiusutrūqꝫ. Nā & ueritas ideo ſemper inuiſa eſt: ꝙ is ꝗ peccat uult habere liberū peccādi locū: nec aliter putat ſe malefactorū uoluptatibus ſecurius perfrui poſſe: ꝗͣ ſi nemo ſit cui delicta nō placeant.Ergo tanꝗͣ ſcelerū & malicię ſuę teſtes: extirpare funditus nituntur & tollere: graueſqꝫ ſibi putant: tanꝗͣ uita eorū coarguat̉. Curenī ſint aliqui intēpeſtiue boni: ꝗ corruptis moribus publicis cōuiciū bene uiuendo faciāt: cur non omnes ſint ęque mali: rapacesimpudici: adulteri: periuri: cupidi: fraudulenti: quin potius au-ferantur: quibus corā male uiuere pudet: ꝗ peccantiū fontē & ſinon uerbis ꝙ tacent: tamen ipſo uitę genere diſſimili feriunt &uerberāt: Caſtigare enī uidetur ꝗcūqꝫ diſſētit. Nec eſt magnoꝑemirandū: ſi aduerſus hoīes iſta fiūt: cū aduerſus ipſū deū ꝓpter