reponebat. Ita nūc ſectatores eiꝰ eoſdē ſpūs inꝗnatos de hominibus & noīe magiſtri ſui & ſigno paſſiōis excludūt. Cuius rei nōdifficil̓ ē ꝓbato. Nā cū dijs ſuis īmolāt ſi aſſiſtat aliꝗs ſignatamfrōtē gerēs: ſacra nullo mō litāt: nec rn̄ſa pōt cōſultꝰ redde̓ uates:Et hęc ſępe cā p̄cipua iuſticiā ꝑſeq̄ndi mal̓ regibꝰ fuit. Cū .n. quidā miniſtroꝝ nr̄i ſacrificātibꝰ dn̄is aſſiſterēt īpoſito frōtibus ſigno: deos illoꝝ fugauerūt: ne poſſēt ī uiſceribꝰ hoſtiaꝝ futura depīgere. Qd̓ cū ītelligerēt aruſpices īſtigātibꝰ hiſdē dęmonibꝰ qbus ꝓſecrarāt cōquerētes ꝓphanos hoīes ſacris ītereſſe: adegerūtpͥncipes ipſos in furorē ut expugnarēt dei tēplum: ſeqꝫ uero ſacrilegio cōtaminarēt: qd̓ grauiſſimis ꝑſequentiū poenis expiareturNec tamē ex hoc ip̄o cęci homines ītelligere poſſunt: aut hāc eſſeuerā religionē: cui ad uincēduꝫ tāta uis ineſt: aut illā falſā quę ſb̓ſiſtere aut cōgredi nō pōt: ſed aiunt hoc deos nō metu ueꝝ odiofacere: quaſi quiſꝗͣ poſſit odiſſe niſi eum ꝗ aut noceat: aut poſſitnocere: immo uero congruens maieſtati fuit: ut eos quos oderātpręſentibus poenis afficerent potiꝰ ꝗͣ fugarent. Sed quoniaꝫ neqꝫaccedere ad eos poſſunt in quibus cęleſtem notam uiderint: nechis nocere quos ſignum īmortale munierit tāꝗͣ inexpugnabilismurus laceſſūt eos ꝑ homines & manibꝰ ꝑſequūt̉ alienis: quosꝓfecto ſi eē cōfitēt̉ uicimus. Neceſſe ē hāc eē uerā religionē: quę& rationem dęmonuꝫ nouit: & aſtutiā ītelligit: & uim retūdit:& eos ſpiritualibus armis domitos ac ſb̓actos cedere ſibi cogit.Si negāt teſtimonijs poetaꝝ ac philoſophoꝝ refellēt̉. Qd̓ ſi eē &malos eē īficias nō eūt: ꝗd ſuꝑeſt niſi ut alios eē dicāt deos aliosdęmones? Exponāt igit̉ nobis differētiā generis utriuſqꝫ: ut ſciamus ꝗd colēdū: ꝗd execrādū ſit. Habeāt ne īter ſe aliqd̓ cōſortiūan uero inimici ſint? Si ſunt aliqͣ neceſſitudīe copulati: quatenuseos diſcernemus? Aut quomō utriuſqꝫ generis honorē cultumqꝫmiſcebimus? Si autē ſunt inimici: aut dęmones deos nō timent:aut dij dęmones fugare nō poſſūt: Ecce aliꝗs inſtinctu dęmonispercitus dementię effert̉: inſanit: ducamus iſtum ī Iouis optimimaximi templū: uel ꝗa ſanare homines Iupiter neſcit in Aeſculapij uel Apollinis fanū iubeat utriuſlibet ſacerdos dei ſui nomīe:ut nocens ille ſpiritus excedat ex hoīe: nullo id pacto fieri pōt.Quę igit̉ deoꝝ uis ē: ſi ſb̓ięctos ſibi dęmones nō habēt? At ueroijdē dęmones adiurati ꝑ nomē ueri dei ꝓtinꝰ fugiūt. Quę ratio