mediator aduenit: ideſt deus in carne: ut caro eū ſequi poſſet: &eriperet morti hoīem cuiꝰ ē dominatio in carne: iō carne ſe īduit:ut deſideriis carnis edomitis doceret non neceſtitatis eē peccare:ſed ꝓpoſiti ac uolūtatis. Vna enim nobis & magna & pręcipuacū carne luctatio eſt: cuiꝰ infinitę cupiditates premunt animam:nec dn̄m retinere patiūtur: ſed eam uoluptatibꝰ & illecebris ſuauibꝰ mācipatā morte afficiūt ſempiterna. Quibus ut repugnarepoſſemus: deus nobis uiam ſuꝑandę carnis: & aperuit & on̄dit.Quę uirtus ꝑfecta & oībus numeris abſoluta coronā uīcentibꝰ& mercedē expetendę nobis īmortalitatis imꝑtit.Cap. xxvi. De myſterio dominicę crucis: & uirtute et ſigni ficatione eorum: quę chriſtus geſſit aut ꝑtulit. Et qūo pręfiguratꝰſit in immolatione agni legalis.Ixi de hūanitate & fragilitate & paſſione: cur hęc deus ſubire maluerit: nūc ipſiꝰ crucis rō reddēda ē & uis enarrāda:qd̓ ſūmus pr̄ a pͥncipio diſpoſuerit: & quēadmodū cūcta q̄ geſta ſunt ordinauerit: nō tātu diuinatō ꝓphetaꝝ: q̄ in chriſtū uerap̄ceſſit: ſꝫ etiā rō ipſiꝰ paſſionis docet. Quęcūqꝫ enī paſſus ē nonfuerūt inania: ſꝫ habuerūt figurā & ſignificātiā magnā: ſicut etiādiuina illa opera q̄ fecit: quoꝝ uis & ptās ualebat ꝗdē ī p̄ſens: ſeddeclarabat aliꝗd ī futuꝝ. Aꝑuit cęcoꝝ oculos uirtꝰ cęleſtis: & lu-cem nō uidētibꝰ reddidit. Et hͦ facto ſignificauit fore: ut conuerſus ad gētes q̄ deū neſciebāt īſipiētiū pectora illuminaret luce ſapientię: & ad ueritatē cōtēplādā oculos cordis aperiret. Vere .n.cęci ſūt ꝗ cęleſtia nō uidētes: & tenebris ignorantię circūfuſi: terręna & fragilia uenerant̉. Patefecit aures ſurdoꝝ. Nō utiqꝫ hactenus uis illa cęleſtis operata ē: ſed declarabat breui fore: ut ꝗ erantueritatis expertes: & audirēt & ītelligerēt diuinas dei uoces. Vere enī ſurdos dixeris: ꝗ cęleſtia & uera faciēda nō audiūt: mutoꝝlinguas in eloquiū ſoluit. Admirabilis etiā cū fieret potentia: ſedinerat huic uirtuti alia ſignificatio quę oſtenderet mox futurū:ut rerum cęleſtium nuper ignari percępta ſapientię diſciplina dedeo & ueritate diſſererēt. Nā ꝗ rōem diuinitatis ignorat: is uereelīguis & mutꝰ ē: I, ſit omniū diſertiſſimꝰ. Līgua. n. cū ueꝝ loꝗcęperit .i. uirtutē maieſtatēqꝫ dei ſingularis īterp̄tari: tū demū officio naturę ſuę fūgit̉: ꝗͣ diu aūt falſa loꝗtur: ī uſu ſuo non eſt: &ideo infans ſit neceſſe ē: ꝗ diuina ꝓloqui nō poteſt. Pedes quoqꝫ