uolebat maiori auctoritate: ut aiūt ꝓfeſſi dei. Tūc .n. cūctos fuiſſe p̄ceptis cęleſtibꝰ parituros: ſi ad ea uirtꝰ ac ptās dei p̄cipientisaccederet. Cur igit̉ aiūt ad docēdos hōies nō ut deꝰ uenit? Cur ſetā humilē ībecillēqꝫ cōſtituit: ut ab hōibꝰ & cōtemni & pena affici poſſet? Cur uim ab ībecill̓ et īmortalibꝰ paſſus ē: Cur nō manꝰhominū: aut uirtute repulit: aut diuinitate uitauit? Cur non maieſtatē ſuā ſb̓ ip̄a ſaltē morte patefecit: ſꝫ ut īualidꝰ ī iudiciū ductꝰē: ut nocēs dānatꝰ: ut mortal̓ occiſus? Refutabo hęc diligēter necquēꝗͣ patiar errare. Illa. n. magna & mirabili rōe ſūt fcā: q̄ ꝗcūqꝫꝑcęperit nō tm̄ mirari deſinet deū ab hōibꝰ eē cruciatū: ueꝝ etiaꝫfacile ꝑuidebit: ne deū ꝗdē potuiſſe credi: ſi ea ip̄a q̄ arguit factanon eſſent.Ca. xxiij. Quod pręcęptoris moꝝ uacillat auctoritas: ſi nōfacit ipſe quod docet: ſicut in philoſophis patet: qui contra ſuapręcępta uiuebant: ſed xp̄us primo fecit quod poſtea docuit.Vicūqꝫ p̄cępta dat hōibꝰ ad uitā moreſqꝫ fingit alioꝝ: q̄rodebeat ne ip̄e face̓ q̄ p̄cępit an nō debeatʸ ſi nō fecerit ſolutap̄cępta ſūt. Si. n. bona ſūt q̄ p̄cipiūt̉: ſi uitā hominū ī optīo ſtatucollocāt: nō ſe debet ip̄e p̄cęptor a numero cętūqꝫ hominū ſegregare īter quos habitat ip̄e. Et ip̄i eodē mō uiuēdū eē quo docet eēuiuēdū: ne ſi alit̓ uixerit ip̄e p̄cęptis ſuis fidē detrahat leuiorēqꝫdoctrinā ſuā faciat: ſi re ip̄a reſoluat qd̓ ꝟ̓bis nitat̉ aſtrīge̓. Vnuſꝗſqꝫ enī cū audit p̄cipiētē: nō uult ſibi īponi neceſſitatem parēditāqͣ ſibi ius libertatis adimat̉. Itaqꝫ rn̄de doctori hͦ mō: nō poſſūface̓ q̄ iubes qm̄ ſūt īpoſſibilia: uetas me iraſci: uetas cupe̓: uetas libidine cōmoueri: uetas dolorē aut mortē time̓: ſꝫ hͦ adeo conͣ naturā ē: ut his affectibꝰ aīalia uniuerſa ſb̓ięcta ſūt: ul̓ ſi adeo putasrepugnari poſſe naturę: & tu ipſe q̄ p̄cipis fac ut ſciā fieri poſſe.Cū aūt ip̄e nō facias: q̄ īſolētia ē: ut hōi libero īpone̓ uelis leges: cbus ip̄e nō pareas? Prius diſce ꝗ doces: & an̄ꝗͣ mores alioꝝ corrigas tuos corrige. Quis negat iuſtā eē hāc reſpōſionē: ꝗnetiā ſi incōtēptū ueniet huiuſmodi doctor: & eludet̉ uiciſſim qꝛ uidebit̉& ip̄e delude̓? Quid gͦ faciet & ille p̄cęptor: ſi hęc fuerint oppoſita: qūo adimet excuſationē cōtumacibꝰ: niſi ut p̄ſentibꝰ factis doceat poſſibilia ſe docere? Vn̄ euenit ut philoſophoꝝ p̄cęptis nullus obtēperet: hoīes .n. malūt exēpla ꝗͣ ꝟ̓ba: ꝙ loꝗ facile ē: p̄ſtaredifficile. Vtinā quidē tā multi bene facerent: ꝗͣ multi loquuntur