ut ꝑ eum ipſe ad nos loqueret̉. Et ille uocē dei ac uoluntatem nobis reuelaret. Merito ergo ſermo & uerbū dei dicitur: ꝗ ꝓcedentem de ore ſuo: uocalē ſpiritū quē nō utero ſed mēte cōcęperatinexcogitabili quadā maieſtatis ſuę uirtute ad effigiem q̄ ꝓprioſenſu ac ſapientia uigeat cōprehēdit: & alios itē ſpiritus in angelos figurauit. Noſtri ſpiritus diſſolubiles ſunt: quia mortales ſumus: dei autem ſpiritus & uiuunt & manent & ſentiunt: ꝗa ipſeimmortalis eſt: ſenſus & uitę dator. Noſtrę uoces licet aure mi-ſceant̉ atqꝫ euaneſcāt: tn̄ pleꝝqꝫ manent Ir̄is cōp̄henſe: quanto magis dei uoce cōp̄hendēdum ē: & manere ī ęternū & ſenſu ac uirtute cōmutari: quam de deo patre tāꝗͣ riuus de fonte traduxerit.Quod ſi ꝗs mirat̉ ex deo deū ꝓlatione uocis ac ſpiritꝰ potuiſſegenerari: ſi ſacras uoces ꝓphetaꝝ cognouerit: deſinet ꝓfecto mirari Salomonē patremqꝫ eiꝰ Dauid potētiſſimos reges fuiſſe: &eoſdem ꝓphetas: etiā his fortaſſe ſit notū: ꝗ diuinas litteras nonattigerūt: quoꝝ alter ꝗ poſteriꝰ regnauit troianę urbis excidiumcētū & quadragīta ānis an̄ceſſit. Huiꝰ pr̄ diuinoꝝ ſcriptor hymnoꝝ ī pſalmo trigeſimoſecundo ſic ait. Verbo dei cęli ſolidatiſunt: & ſpiritu oris eiꝰ omnis uirtꝰ eoꝝ. Item rurſus in pſalmoquadrageſimoquarto. Eructauit cor meū uerbum bonum: dicoego opera mea regi. Cōſtat uidelicet nulli alij opera dei eē notaniſi filio ſoli ꝗ ē uerbū dei: & quē regnare īꝑpetuū neceſſe ē. ItēSalomō ip̄m uerbū dei eē demōſtrat: cuiꝰ manibꝰ opera iſta mūdi fabricata ſūt. Ego inꝗt ex ore altiſſimi ꝓdiui an̄ omnē creaturam: ego in cęlis feci ut oriret̉ lumē īdeficiēs: & nebula texi oēmterrā. Ego ī altis habitaui: & thronus meꝰ ī colūna nubis. Iohannes quoqꝫ ita tradidit. In pͥncipio erat uerbū: & uerbū erat apuddeū: & deꝰ erat uerbū: oīa ꝑ ip̄m ſcā ſūt: & ſine ip̄o factū ē nihil.Cap. ix. Quod melius a gręcis logos: ꝗͣ a latinis uerbum: &ꝗd de deo ſenſerint gentiles philoſophi Zeno et TriſmegyſtusEd melius gręci. λόtον. dicunt ꝗͣ nos uerbū ſiue ſermonēλοτόσ enim & ſermonē ſignificat & rationē: quia ille eſtuox & ſapientia dei: hunc ſermonē diuinū ne philoſophi ꝗdemignorauerunt. Si quidem Zeno rerum naturę diſpoſitoreꝫ atqꝫopificem uniuerſitatis. λοτόν p̄dicat: quē & fatū & neceſſitateꝫrerum & deum & animum Iouis nuncupat ea conſuetudīe: qua