T illi ꝗ de mortis bono diſputāt: qꝛ nihil ueri ſciūt: ſic argumētant̉. Si nihil eſt poſt mortē: nō eſt malum mors: aufert enī ſenſuꝫ mali. Si aūt ſuꝑſunt animę: etiā eſt bonū: qꝛ īmortalitas ſeꝗt̉: quā ſentētiā Cicero de legibꝰ ſic explicauit. Gratule-murqꝫ nobis: qm̄ mors aūt leuiorē ꝗͣ ꝗ eſt in uita: aut certe nō deteriorē eſt allatura ſtatū. Naꝫ ſine corpore animo uigēte diuinaeſt uita: ſenſu carēte nihil ꝓfecto eſt mali. Argute ut ſibi uideturqͣſi nihil eſſe aliud poſſit. At ꝗn utrūqꝫ hoc falſuꝫ eſt. Docēt enīꝫdiuinę litterę nō extingui aīas: ſed aut pro iuſticia pręmio affi-ci: aut poena pro ſceleribus ſempiterna. Nec enim fas eſt: aut euꝫqui ſceleratꝰ in uita foeliciter fuerit effugere quod meretur: auteum qui ob iuſticiam miſerrimus fuerit ſua mercede fraudari.Quod adeo uerum eſt: ut idem Tullius in cōſolatione nō eaſdēſedes incolere iuſtos atqꝫ impios prędicauerit. Nec enī omnibꝰinꝗt ijdem illi ſapientes arbitrati ſunt: eundeꝫ curſum in cęlo patere. Nam uicijs & ſceleribus cōtaminatos deprimi in tenebrasatqꝫ coeno iacere docuerūt: caſtos autē animos: puros: integros:incorruptos: bonis etiam ſtudijs atqꝫ artibus expolitos: leui quodam & facili lapſu ad deos: ideſt ad naturam ſimilem ſui peruolare. Quę ſententia ſuperiori illi argumento repugnat. Illud enīſic aſſumptum eſt: tanꝗͣ neceſſe ſit omnem hominem natum immortalitate donari. Quod igit̉ erit diſcrimē uirtutis ac ſcelerisſi nihil intereſt: utrū ne Ariſtides ſit aliquis an Phalaris; VtruꝫCato an Catilina? Sed hāc repugnātiā rerū ſententiāqꝫ non cer-nit: niſi ꝗ tenet ueritatē. Si ꝗs igit̉ nos roget: utꝝ mors ne ſit bonum an malū: reſpondebimus qualitateꝫ eius ex uitę ratione pōdere. Nā ſicut uita ipſa bonū eſt: ſi cū uirtute uiuat̉: malum ſi cūſcelere: ita & mors ex pręteritis uitę actibus pōderanda eſt. Itafit ut ſi uita ī dei religiōe trāſacta ſit: mors malū nō ſit ꝙ trāſſatio eſt ad īmortalitatē: ſi aliter: malū ſit neceſſe eſt: qm̄ (ut dixiad ęterna ſupplicia trāſmittit. Quid ergo dicemus: niſi errareillos ꝗ aūt mortē appetūt tanꝗͣ bonū: aut uitā fugiūt tāꝗͣ malū:Niſi ꝙ ſunt iniꝗſſimi ꝗ pautiora mala nō cōpenſant bonis pluribꝰ. Nā cū omnē uitā ꝑ exꝗſitas & uarias traducāt uoluptatesmori cupiūt: ſi ꝗd forte his amaritudinis ſuꝑuenit & ſic habenttanꝗͣ illis nunꝗͣ fuerit bene: ſi aliquando fuerit male. Damnāt igitur uitā omnē bonis plenaꝫ: quę nihil aliud ꝗͣ malis opinantur.
At Aμ