cernimus? Quia nec colorē habēt inꝗt: nec calorē ullū: nec odorē: ſaporis quoqꝫ & humoris expertia ſunt: & tā minuta ut ſecari ac diuidi neq̄ant. Sic eū ꝙ in pͥncipio falſuꝫ ſuſcęperat: conſe-quētiū reꝝ neceſſitas ad deliramēta ꝑduxit. Vbi enī ſūt: aut unde iſta corpuſcula: Cur illa nemo pręter unū Leucippū ſomniauit: a quo Demōcritꝰ eruditꝰ hęreditatē ſtulticię reliquit Epicuro. Quę ſi ſint corpuſcula: & ꝗdē ſolida ut dicūt: ſb̓ oculos certe uenire poſſunt. Si eadē eſt natura omniū: qūo res uarias efficiunt̉? Vario inꝗt ordine ac poſitione cōueniūt: ſicut littera: q̄ cūſint paucę: uarie tamen collocatę innumerabilia uerba cōficiunt.At litterę uarias formas habēt. Ita inꝗt & hęc ip̄a primordia: nāſunt aſpera: ſunt hamata: ſunt leuia. Secari ergo & diuidi pn̄t: ſialiꝗd ineſt illis qd̓ emineat. Si aūt leuia ſunt & humoris īdigētcohęrere nō poſſunt. Hamata igit̉ eſſe oportet: ut poſſint īuice:cōcatenari. Cū uero tā minuta eſſe dicant̉: ut nulla ferri acie diſijci ualeāt: qūo hamos aut āgulos habēt? Quos ꝙ extāt neceſſe eſtpoſſe diuelli. Deinde quo foedere inter ſe: qua mēte cōueniūt: utex his aliquid cōſtituat̉: ſi ſenſu careant: nec coire tam diſpoſitepoſſunt: Quia nō poteſt ꝗcꝗͣ rationale ꝑficere niſi ratio. Quaꝫmultis coargui hęc uanitas poteſt: ſed properat oratio. Hic eſtille qui genus humanum ingenio ſuperauit: & oēs extinxit ſtel-las: ut exortꝰ ęthereꝰ ſol. Quos eꝗdē uerſus nūꝗͣ ſine riſu legerepoſſum. Non enim de Socrate aut Platone hoc ſaltim dicebat:qui uelut reges habent̉ philoſophorum: ſed de homine quo ſa-no ac uigenti nullus ęger ineptius delirauit. Itaqꝫ poeta inaniſſi-mus leonis laudibus murē nō ornauit: ſꝫ obruit & obtriuit. Atidē nos metu liberat mortis: de qua hęc ipſius uerba ſunt exp̄ſſaQuādo nos ſumꝰ mors nō eſt. Quādo mors eſt: nos nō ſumꝰMors ergo nihil ad nos: ꝗͣ argute nos fefellit: quaſi uero tranſa-cta mors timeat̉: qua iam ſenſus ereptus eſt: ac non ipſum moriquo ſenſus eripit̉. Eſt igitur tempꝰ aliquod quo & nos iam nōſumus: & mors tamen nondū eſt: idqꝫ ipſuꝫ uidet̉ miſerum eſſeꝙ & mors eſſe incipit: & nos eſſe deſinimꝰ. Nec fruſtra dictuꝫeſt: mors miſera nō eſt. Aditꝰ ad mortē eſt miſer: hoc ē morbotabeſcere: ictū ꝑpeti: ferrū corpore excipere: ardere igni: dētibꝰbeſtiaꝝ laniari. Hęc ſunt quę timent̉: nō q mortē afferūt: ſed ꝙdolorē magnum. Quin potius effice ne dolor malū ſit: omniūh 4º.