Cap. xvij. Quę fuit ipſa doctrina Epicuri quę moribꝰ omniūippoſitiſſima eloq̄bat̉. Et qūo Leucippū & Democritū habuerit auctores errori & fabros athomoꝝ & aſſertores uoluptatisIxi de philoſophia ꝗͣbreuiter potui: nūc ad philoſophosueniamꝰ: nō ut cū eiſdē certemꝰ: ꝗ ſtare nō pn̄t: ſꝫ ut eos fugientes atqꝫ deięctos noſtro cāpo inſeꝗmur. Epicuri diſciplinamulta celebrior ſemꝑ fuit ꝗͣ cęteroꝝ: nō q ueri aliꝗd afferat: ſedqꝛ multos ad populare nomē uoluptatis inuitat. Nemo enī nonin uicia pronus eſt. Pręterea ut ad ſe multitudinē cōtrahat: appoſita ſingulis ꝗbuſqꝫ moribus loꝗt̉. Deſidioſum uetat litteras diſcere: auaꝝ populari largitione liberat: ignauum ꝓhibet accederead rēpublicā: pigrū exercere: timidū militare. Irreligio ſus auditdeos nihil curare: inhumanꝰ & ſuis cōmodis ſeruiēs iubet̉ nihilcuiꝗͣ tribuere. Omnia enī ſui cā facere ſapientē: fugiēti turbā ſolitudo laudat̉. Qui nimiū parcus eſt: diſcit aqua & polenta uitaꝫpoſſe tolerari. Qui odit uxorē: huic enumerant̉ celibatus bona.Habēti malos liberos: orbitas prędicat̉. Aduerſus impios parētes nullū uinculū eſſe naturę. Impatiēti ac delicato doloreꝫ eſſeomniū maloꝝ: maximū dicit̉ forti etiā in tormētis beatuꝫ eē ſapientē. Qui claritati ac potentię ſtudet: huic pręcipit̉ reges colere. Qui moleſtiā ferre nō pōt: huic regiā fugere. Ita homo aſtutꝰex uarijs diuerſiſqꝫ modis circuluꝫ cogit: & dum ſtudet placereomnibus: maiori diſcordia ſecū ipſe pugnauit: ꝗͣ inter ſe uniuerſi. Vnde aūt diſciplina eius tota deſcendat: quā originē habeatexplicādū eſt. Videbat Epicurus bonis aduerſa ſemper accidere: pauꝑtatem: labores: exilia: carorū amiſſiones: malos cōtra bonos eſſe: augeri potētia: honoribus affici: uidebat innocētiaꝫ minus tutā: ſcelera impune committi. Videbat ſine dilectu morūſine ordine ac diſcrimine annoꝝ ſęuire mortē: ſed alios ad ſenectutem ꝑuenire: alios infantes rapi: alios iam robuſtos interire:alios in primo aduleſcentię fore immaturis funeribus extinguiin bellis potius meliores & uinci & perire. Maxime aūt cōmouebat homines in primis religioſos grauioribꝰ malis affici. Hisaūt qui aut deos omnino neglexerūt: aut nō pie coluerūt: uel minora īcōmoda euenire uel nulla: ipſa etiā ſępe templa fulmībuscōflagrare: quod Lucretius querit̉ cū dicit de deo. Tū fulminah 2.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten