eſt: animę debet eſſe ſb̓ięctum: ſicut terra cęlo. Eſt enī terra quaſiuaſculū quo tanꝗͣ domicilio temporali hic ſpiritꝰ cęleſtis utat̉.Vtriuſqꝫ officia ſūt: ut hoc qd̓ ē ex cęlo & deo īperet: illud ueroqd̓ ex terra ē: diabolo ſeruiat. Qd̓ ꝗdē nō fugit̉ hōieꝫ: neqꝫ Saluſtiū ꝗ ait. Sed oīs nr̄a uis ī aīo et corpore ſita ē: animi īperio: corporis ſeruitio magis utimur: recte ſi ita uixiſſet ut locutus ē. Seruiūt .n. foediſſimis uoluptatibꝰ: ſuāqꝫ ip̄e ſentētiā uitę prauitatediſſoluit. Qd̓ ſi aīa ignis ē (ut oſtēdimus) ī cęlū debet eniti ſicutignis ne extīguat̉: hoc ē ad īmortalitatē q̄ in cęlo ē. Et ſicut arde̓ac uiuere nō pōt ignis: niſi aliqua pingui maͣ teneat̉ ī qua habeatalimentū: ſic animę materia: & cibus eſt ſola iuſticia: qͣ tenet̉ aduitā. Poſt hęc deus hoīem qua expoſui rōe generatū poſuit ī ꝑadiſo. .i. in hortofęcūdiſſimo & amoeniſſimo: quē ī ꝑtibꝰ orientis omni genere ligni arboꝝqꝫ cōſeruit: ut ex eaꝝ uarijs fructibusaleretur: expersqꝫ omniū laboꝝ deo patri ſūma deuotione ſeruiret. Tum dedit ei certa mādata q̄ ſi obſeruaſſet: immortalis maneret: ſi tranſcendiſſet: morte afficeret̉. Id aūt pręceptum fuit: utex arbore una: quę fuit in medio ꝑadiſi non guſtaret: ī qua poſuerat intelligentiaꝫ boni & mali. Tū criminator ille inuidens operibus dei: oēs fallacias & calliditates ſuas ad decipiēdū hominēītendit ut ei adimeret īmortalitatē: et pͥmo mulierē dolo illexit:ut uetitū cibū ſumeret: & ꝑ eā ip̄i quoqꝫ homini ꝑſuaſit: ut tn̄ſcēderet dei legē. Percępta igit̉ ſciētia boni & mali: pudere eū nuditatis ſuę coepit abſcōditqꝫ ſe a facie dei: quod antea non ſolebat.Tū deus ſentētia in peccatores lata eięcit hominē de paradiſo: utuictū ſibi labore cōquireret: ipſūqꝫ paradiſū igni circūuallauit:ne hō poſſet accedere: donec ſummum iudiciū faciat in terra: &iuſtos uiros cultores ſuos in eūdē locū reuocet morte ſublata: ſicut ſacrę lr̄ę docēt & Sibylla erithręa cū dicit. ὀιδέ θόν τιμοντέσ ἀλιθινόν ἀένχόν τε γωήν κληρονομοῦσιτόν ωωνοςχρόνον ἀυτόι ὀικόυντες παραδλείσον έριθηλέα κήπονQui autem deum honorant uerum: ſapientiam utiqꝫ uitam hereditario iure poſſident ſęculi tempus ipſi habitantes ad para diſum ſimiliter florentiſſimum hortum. Verū quoniā hęc extranea ſūt tota in exͣnea operis huiꝰ parte tractabimus. Nūc ea quępͥma ſūt explicemus. Mors itaqꝫ ſecuta eſt hoīeꝫ ſecūdū dei ſnīaꝫqd̓ etiā Sibylla ī carmīe ſuo docꝫ dicēs. ἀνθρφπον πτεπλάσθαι