Solus igit̉ deus eſt ꝗ factꝰ nō eſt: & idcirco deſtruere alia poteſtipſe deſtrui nō pōt: ꝑmanebit ſemꝑ in eo qd̓ fuit: qꝛ nō ē aliundegn̓atꝰ: nec ortꝰ: nec natiuitas eiꝰ ex aliqua re alia pēdet: q̄ illū mutata diſſoluat. Ex ſeip̄o ē ut ī pͦ diximꝰ libro. Et iō talis ē qualeꝫſe eē uoluit īpaſſibilis: īmutabilis: īcorruptꝰ: beatꝰ: ęternus. Iā uero illa cōcluſio qͣ ſnīam terminauit Tullius multo abſurdior: ꝙſi maͣ inquit a deo nō eſt facta: nec terra ꝗdem: & aqua: & aer: &ignis a deo factus eſt. Quā callide ꝑiculum pręteruolauit. Sic .n.ſuperiꝰ illud aſſūpſit tanꝗͣ ꝓbatione non indigeret: cū id multoeſſet incertius: ꝗͣ illud ꝓpter quod aſſūptū ē. Si nō eſt inꝗt a deofacta maͣ: nec mundus a deo factus eſt. Ex falſo maluit colligerequod falſum eſt: qͣ ex uero quod uerum. Et cum debeant incertade certis ꝓbari: hic ꝓbationē ſumpſit ex incerto ad euertēdū qd̓erat certum. Nam diuina prouidentia effectum eē mundū: ut taceam de maxīo Triſmegiſto ꝗ hoc prędicat. Taceā de carminibus Sibyllaꝝ: quę idē nūciant. Taceā de ꝓphetis: ꝗ opus mundi& opificiū dei uno ſpiritu ac pari uoce teſtāt̉. Etiā inter ph̓os pene uniuerſos cōuenit. Idē etiā pythagorici: ſtoici: ꝑipothetici: ꝗſūt pͥncipales oīum diſciplinę. Deniqꝫ a pͥmis illis ſeptē ſapientibus: uti a Socrate uſqꝫ ad platonē ꝓ cōfeſſo etiā īdubitato hītū ēdonec unꝰ multis poſt ſeculis extitit delirus Epicurus ꝗ auderetnegare id qd̓ ē euidētiſſimū ſtudio .ſ. inueniēdi noua ut nomīeſuo cōſtitueret diſciplinam: & ꝙ nihil noui potuit reꝑire: ut tn̄diſſentire a cęteris uide̓t̉: uetera uoluit euerte̓: in quo illū circūlatrantes ph̓i oēs coarguerūt. Certius ē igit̉ mūdū ꝓuidētia īſtructū: qͣ maͣm ꝓuidentia cōglobataꝫ. Quare non oportuit putare:idcirco mūdum non eē diuina ꝓuidentia factum: qꝛ maͣ eius diuina ꝓuidentia facta non ſit: ſed ꝙ mundus diuina ꝓuidentia ſiteffectus: etiam maͣm eſſe factam diuinitus. Credibilius eſt enimmaͣm potius a deo factam: q deus oīa pōt: ꝗͣ mūdum a deo noneſſe factū: ꝙ ſine mēte rōe cōſilio nihil fieri pōt. Veꝝ hęc nō Ciceronis eſt culpa: ſed ſectę. Cū enī ſuſcępiſſet diſputatiōem quadeoꝝ naͣm tolle̓t: de qua ph̓i garriebant: oēm diuinitateꝫ ignorātia ueri putauit eē tollēdaꝫ. Itaqꝫ deos potuit tollē: qꝛ non erant.Cū aūt ꝓuidētiā diuinaꝫ: q̄ ē in uno deo conaretur euertere: quiacontra ueritatem niti coeperat: ſed deficientibus argumentis inhanc foueaꝫ neceſſario decidit: unde ſe extricare nō poſſet. Hic gͦ