pręconiū faciunt: aut inſani aut mēdaces fuerūt. Atqui impletaeſſe impleriſqꝫ quotidie illoꝝ uaticinia uidemꝰ: & in unā ſentētiā cōgruēs diuinatio docet nō fuiſſe furioſos. Quis enī mentisemotę: nō modo futura pręcinere: ſꝫ etiā cohęrētia loqui poſſit?Num ergo fallaces erant: ꝗ talia loquebantur; Quid ab his tamlōge alienū fuit: ꝗͣ ratio fallendi cū cęteros ab omni fraude cohiberēt. Iccirco enī a deo mittebant̉: ut & pręcones eſſent maieſtatis eius: & correctores prauitatis humanę. Pręterea uolūtas fingēdi ac mentiēdi eoꝝ eſt ꝗ opes appetūt: lucra deſiderāt: quę resꝓculdubio ab illis ſanctis uiris abfuit. Ita enī delegato ſibi officio fucti ſunt: ut derelictis omnibꝰ ad tutelā uitę neceſſarijs: nōmodo in futuꝝ: ſed in die quidē laborarēt cōtenti tēporali ciboquē deus ſubminiſtraſſet: & hi nō modo quęſtū ullū habuerūtſed etiā cruciatū atqꝫ morteꝫ. Amara ſunt enim uicioſis ac maleuiuentibus pręcępta iuſticię. Itaqꝫ hi quoꝝ peccata & arguebant̉& prohibebant̉ excruciatos eos acerbiſſime necauerūt. Ergo a obus abfuit ſtudiū lucri: abfuit etiam uoluntas & cauſa fallendiQuid ꝙ aliqui eorū principes: aut etiaꝫ reges fuerūt: in quos cadere non poſſet ſuſpicio cupiditatis ac fraudis: & tamē pręco-niū dei ſingularis eadem qͣ cęteri diuinationem fecerunt.Capitulum. v. De teſtimonijs poetarum.Ed omittamꝰ ſane teſtimonia ꝓphetarum: ne minus idonea probatio uideatur eſſe de quibꝰ his omnino nō creditur. Veniamus ad auctores: & eos ipſos ad ueri ꝓbationē teſtescitemus: quibus cōtra nos uti ſolēt poetas dico an philoſophosEx his unum deum probemus neceſſe eſt: nō quod illi habuerītcognitam ueritatem: ſed ꝙ ueritatis ipſius tanta uis eſt: ut nemopoſſit eſſe tam cęcus: qui non uideat ingerentē ſe oculis diuinaꝫclaritatem. Poetę igitur quis deos carminibus ornauerint: & eorum res geſtas amplificauerint ſummis laudibꝰ: ſępiſſime tamēconfitentur ſpiritu uel mente una contineri regiqꝫ oīa. Orpheusqui & uetuſtiſſimus poetarum & ęqualis ipſorum deorum ſiꝗdem tradunt inter argonautas cum Tindaridis & Hercule nauigaſſe deum uerum. πρότὀrονον. & magnum primogenitumappellat: quodāte ipſum nihil ſit genituꝫ: ſed ab ipſo ſint cūcta